Berichten

Op zondag 11 september wordt in de kerk op de terp in Hoogwoud een Oecumenische Vredesdienst gehouden. In deze dienst die om 15.00 uur begint gaan pastor Bert Glorie en ds. Sylvia Neufeglise voor. Het onderwerp is: ‘Het is nu belangrijker dan ooit, dat de Generatie Vrede van zich laat horen!’ Pax brengt de Generatie Vrede samen om het gevoel van onmacht in deze onzekere tijd met elkaar om te zetten in hoop. De cantorij zal samen met de kerkgangers een aantal vredesliederen zingen die ook in onze kerk bekend zijn. U bent van harte welkom.

Onze kerken zijn bakens en blikvangers in de dorpen, maar niet voor mij. Pas vorige week woensdag kon ik ontdekken hoe de mooiste kerk van Noord-Holland eruit ziet. Er was Huttendorp in Obdam. Het thema was: ons dorp. Uiteraard nam de kerk daar een prominente plaats in. Daar moest ik naar toe. Niet om de kerk in te zegenen, zoals de journalist van het NHD schreef. Nee, tegen de tijd dat ik bij de kerk kwam, was deze alweer ‘aan de eredienst onttrokken’. Gelukkig kon ik hem nog even van alle kanten betasten. De toren was nog steeds te hoog voor mij, maar ik kon een goede indruk krijgen van de vorm van het gebouw. De kerk in het Huttendorp kreeg niet de tijd om te worden uitgeroepen tot de mooiste van Noord-Holland. Integendeel. Een uurtje nadat ik weg was werd hij afgebroken en nog diezelfde middag werd alles naar de stort gebracht. Dit deed mij denken aan onze echte kerkgebouwen hier in de regio. Hoe gaat het daarmee… De mensen die de kerken gebouwd hebben, zullen gedacht hebben dat het toch wel zo ongeveer voor de eeuwigheid was. Maar in de praktijk loopt het anders. Ook al is het onderhoud van de gebouwen een kostbare zaak, ze worden goed onderhouden, dat wel, maar het kerkbezoek loopt overal hard terug. Dat er weinig priesters en pastoraal werkers zijn, doet daar geen goed aan. Maar het zal uiteindelijk toch van de parochianen moeten komen. Nee, het moet van God zelf komen natuurlijk, maar Hij heeft geen handen, behalve die van ons. We zullen het dus zelf moeten doen, niet alleen de kerkgebouwen onderhouden, maar ook zorgen dat de geloofsgemeenschappen groeien en bloeien. Kan dat nog? Een paar weken geleden had ik een mooi gesprek met drie enthousiaste jongeren, drie mensen van rond de twintig die graag naar de kerk gaan. Maar wat kunnen drie jongeren betekenen voor een regio van tien parochies… Wat kunnen vijf broden en twee vissen betekenen voor een menigte van vijfduizend mensen… En toch… Toch maar doorgaan dus! Met drie jongeren en overal een handjevol kerkgangers! Het geloof blijven verkondigen! Blijven bidden! Blijven uitdelen! Misschien blijken we meer in handen te hebben dan wij zelf hadden gedacht. En laten we ons over de gebouwen maar geen zorgen maken. Als ze niet meer kunnen functioneren als kerk, zal er ongetwijfeld een andere bestemming voor gevonden worden. Laat het noodkerkje in Hensbroek, dat een paar jaar geleden gesloten is, het enige kerkgebouw in onze regio zijn waarvan de resten grotendeels zullen verdwijnen naar de stort.

In mijn kindertijd gingen we niet op vakantie. Een dagje uit was al een hele belevenis. Het eerste dagje uit was naar de Kaasmarkt in Alkmaar, met daarna een rondvaart. Ik was vijf en vond het reuze spannend. Het jaar daarop gingen we naar de veemarkt in Purmerend. Ik herinner me nog van alles van die dagjes. Vakantie komt van ‘vacare’ en dat betekent vrij zijn. Daarvoor hoef je niet ver van huis te gaan. De monniken van Egmond voegen aan het woord vacare nog een woordje toe: Deo. Vrij zijn voor God. En ook dat kan overal, maar je moet er wel de tijd voor nemen. Hoeveel mensen gaan in Frankrijk of Oostenrijk niet een kerk binnen om daar een kaarsje op te steken… Neem daar in de vakantie de tijd maar voor. Thuis komt het er misschien niet van. Voel je vrij, waar je ook bent. Neem de tijd om te bidden, om bij God te zijn en bij de mensen die je gebed nodig hebben… En ga er maar vanuit dat er ook voor jou gebeden wordt. Ik zet hieronder een gebed uit het dienstboek van een klooster dat gevestigd is op Iona, een klein, rustig eilandje in de buurt van Schotland, waar ik een paar jaar geleden een week heb doorgebracht. Ook daaraan heb ik goede herinneringen, maar ik had natuurlijk net zo goed een weekje naar de abdij van Egmond kunnen gaan. Daar was ik waarschijnlijk niet minder vrij geweest. Moge God, die erbij is als de zon opgaat en ondergaat en als je de zee oversteekt, onderweg je schreden richten. Moge God, die je nabij is als je zit en als je staat, je met liefde omringen en je bij de hand leiden. Moge God, die je wegen kent en de plaatsen waar je uitrust bij je zijn in je taak op aarde het goede nieuws zijn dat je deelt en je op de eeuwige weg leiden.

Hiep hoi, het is vakantie! En toch wil ik het nu al even hebben over de tijd daarna, als je met het nieuwe schooljaar bent begonnen. Dan is er in de kerk weer wat leuks te doen. Je mag weer meedoen met het Sing Along kinderkoor! Op zaterdagmiddag 10 september gaan we om 17.00 uur van start. We gaan in een uurtje de liedjes oefenen voor de viering van die avond. Als we daarmee klaar zijn gaan we samen broodjes knakworst eten. Om 19.00 uur begint de viering, waarin alle vaders en moeders, opa’s en oma’s en alle vrienden en bekenden welkom zijn. Zit je na de vakantie in groep 4 of een hogere groep, kom dan op zaterdag 10 september naar de kerk om mee te zingen. Je kunt je per e-mail opgeven bij Chantal Suiker via eerstecommunie@sintvictorparochie.nl.

Mocht de zomer maar tot eind december duren… Het is een verzuchting van velen, van ons allemaal misschien wel. Want hoewel de warmte ons soms te gortig kan worden, is de zomer toch verreweg de mooiste tijd van het jaar, alleen al omdat het ’s avonds buiten vaak zo aangenaam is. Het woord ‘zomerrooster’ dat wij in onze regio bedacht hebben voor de maanden na het vertrek van pastor Nico Knol, heeft dan ook de klank van vakantie. Maar niets is minder waar. Er moet door de pastores en andere voorgangers hard gewerkt worden om ieder weekend weer de vieringen in alle parochies en zorgcentra rond te krijgen. We hoopten op een opvolger voor pastor Nico, zodat we dit niet langer dan een zomer hoefden vol te houden, maar die hoop bleek ijdel. De bisschop deelt onze zorgen, maar is niet in de gelegenheid om een priester of pastoraal werker naar dit deel van West-Friesland te sturen. En dus… gaan we maar door met ons zomerrooster, in elk geval tot eind december. In onze kerk blijft de begintijd van de viering op zondag 9.30 uur, zodat de voorganger daarna naar een andere parochie kan gaan om daar om 11.00 uur een viering te doen. 9.30 uur is nog niet zo’n gekke tijd, zeker niet in de zomer. En ik heb vorige week gemerkt dat er nauwelijks minder kerkgangers waren dan anders. Het zal dus wel wennen. Maar we blijven ernaar streven hier en ook in de andere parochies de vieringen weer om 10.00 uur te laten beginnen. De tijd zal leren of dat weer gaat lukken.

‘Zie je mijn huis?’, ‘Waar woont mijn oma?’, ‘Ja, daar, ik zie de kerktoren van Hoogwoud!’, ‘En die van De Weere ook?’, ‘Nee, die is om het hoekje, daar kunnen we niet staan’. Zo maar een aantal opmerkingen van de vormelingen uit Obdam, Hoogwoud en De Weere, toen ze 22 juni buiten op de omgang van de kerktoren van de Sint Victor stonden. Het was één van de indrukwekkende momenten van het vormseltraject, want vrijdag 17 juni hebben de elf vormelingen het sacrament van het heilig Vormsel ontvangen van bisschop Hendriks in de heilige Lambertuskerk te De Weere. Bisschop Hendriks kwam binnen met zijn rode kazuifel (mantel) om, mijter op zijn hoofd en staf in de hand. Menig gelovig kind keek vol verbazing naar hem, om dan fluisterend tegen mama of papa te zeggen dat Sinterklaas er is. Het thema van de vormselviering was: ‘We are all connected’ (we zijn allemaal verbonden). En dat kan het beste laten zien worden door middel van een geraamte, die daarvoor in de kerk was. Immers, alle botten zijn met elkaar verbonden, het een kan niet zonder het ander. De vormelingen hebben met medewerking van het geraamte laten zien dat je voetbeen verbonden is met je hielbeen, en die weer met je enkelbot, die met je beenbot, die met je kniebot, die met je dijbeen, die met je heupbot, die met je ruggengraat, die met je schouderbeen, die met je nekbeen en die met je hoofdbeen. Van onder naar boven en van boven naar onder is zo alles met elkaar verbonden, het een kan niet zonder het ander om goed te functioneren. Het is net zoals wij mensen elkaar nodig hebben, iedereen heeft kwaliteiten die ons verbindt met andere mensen. En dat verwees weer naar de muur van bakstenen die ook aanwezig was in de kerk. Elke vormeling heeft een werk van barmhartigheid op een baksteen getekend, om daarmee het Rijk van God op te bouwen. Want door een hongerige te eten te geven, een dorstige te drinken, een naakte te kleden, zieken en gevangenen te bezoeken, vreemdelingen op te nemen en doden te begraven, laat je zien dat er verbondenheid is tussen de mensen. De een kan niet zonder de ander. En wanneer we daarvoor open staan, kunnen we terecht zeggen: ‘We are all connected!’ Pastor Anne-Marie van Straaten

In een mooi versierde, goed gevulde kerk hebben afgelopen zondag elf kinderen hun Eerste heilige Communie gedaan. Zaterdagmiddag werd de hele viering doorgeoefend en zondag was het dan zover. Met hun ouders kwamen de kinderen naar voren om de Communie te ontvangen. De kinderen kwamen van verschillende scholen, niet alleen van De Caegh en De Kelderswerf, maar ook van De Ark in Hensbroek en uit het speciaal onderwijs. Maar in de voorbereidingstijd werd het een leuk elftal. Graag wil ik de leden van de Eerste Communiewerkgroep bedanken. Zij hebben alle bijeenkomsten georganiseerd en geleid, de projectmappen verzorgd, de viering voorbereid, de kerk versierd en alles gedaan om er weer een groot feest van te maken. En dat is gelukt! Ik dank ook alle anderen die meegewerkt hebben aan de voorbereiding van de viering en aan de viering zelf. De kinderen zullen ongetwijfeld een goede herinnering overhouden aan deze dag.

Zondag 19 juni hebben we in De Goorn Nico Knol uitgezwaaid. Een afscheidsviering mocht het niet heten, vond hij. Dat deed hem teveel aan een uitvaart denken en bovendien zouden we hem nog weleens terugzien… Daarom noemden we het een uitzwaaiviering. Het werd een feestelijk gebeuren. De kerk zat goed vol en de drie koren van De Goorn zongen. Na de viering was er een receptie achterin de kerk die druk bezocht werd. In onze kerk heeft Nico een flink aantal kinderen gedoopt, vanaf de tijd dat pastor Paul naar Aruba ging totdat ik diaken werd en zelf mocht dopen. Ook ging hij hier in die tijd regelmatig voor in Eucharistievieringen, waaronder uiteraard ook de vieringen van de Eerste heilige Communie. We hebben het aan hem te danken dat we die viering tegenwoordig doen om 13.00 uur. Dat kwam voor hen het beste uit en ook voor de ouders bleek het een prima tijd te zijn. Als pastoor van de regio was Nico tevens voorzitter van het regiobestuur. We zullen zijn enthousiasme en zijn West-Friese gezelligheid missen. Hij zal nu zijn draai moeten vinden in Amsterdam Noord, waar hij zondag als pastoor wordt geïnstalleerd. Win Bijman en ik hebben hem in De Goorn namens u allen hartelijk bedankt en veel zegen toegewenst in zijn nieuwe parochie.

Op vrijdagavond 17 juni hebben zeven kinderen uit Obdam, samen met twee kinderen uit Hoogwoud en twee uit De Weere, het heilig Vormsel ontvangen van bisschop Jan Hendriks. Dat gebeurde in de Lambertuskerk in De Weere. Het was een mooie viering met zang van het koor Tight Formation en ook van de kinderen zelf. Het thema was ‘Verbondenheid’. Dat werd geïllustreerd aan de hand van een skelet, waarvan de beenderen allemaal met elkaar verbonden zijn. Een luguber voorbeeld misschien, maar de kinderen zullen het in elk geval niet snel vergeten. Ik wil hier nogmaals alle vormelingen feliciteren. Met het Vormsel hebben zij de heilige Geest ontvangen en zijn zij volledig opgenomen in de Kerk. Dat het hen tot zegen mag zijn!

Vanaf zondag, 3 juli, beginnen de vieringen op zondagochtend niet om 10.00 uur, maar om 9.30 uur. Vrijwel alle parochies in onze regio hadden tot nu toe vieringen op zondagochtend om 10.00 uur. Na het vertrek van pastor Nico Knol is het echter niet haalbaar meer om alle parochies op dat tijdstip van een voorganger te voorzien. Daarom is het nu zo dat pastor Álvaro, pastor Anne-Marie en ik op zondag telkens twee vieringen doen, één om 9.30 en één om 11.00 uur in een andere parochie. We noemen dit het zomerrooster, omdat we hopen dat er in onze regio binnenkort een priester komt om pastor Nico op te volgen, maar eerlijk gezegd achten we die kans gering. Hoe we dan verder gaan, weten we nog niet. Voor de Sint Victorkerk blijft het dus voorlopig 9.30 uur op de eerste en derde zondag van de maand. Aan het tijdstip van de viering op zaterdagavond verandert niets. In het tweede, vierde en eventueel vijfde weekend van de maand is er op zaterdagavond een viering om 19.00 uur.

Op 28 mei is Kees Bakker overleden. Hij was 87 jaar. Kees groeide op in een fijn gezin met 12 kinderen, waarvan hij de oudste was. Zijn vader had een gemengd bedrijf, dat Kees later samen met zijn broer Puck over zou nemen. Kees leerde Nel kennen, een meisje uit Wognum. Na zes jaar verkering trouwden ze en gingen wonen aan de Burgemeester de Boerlaan. Ze kregen zes kinderen. In 1987 verkochten hij en Puck het bedrijf en brak er een nieuw hoofdstuk aan in de Horstenburgstraat. Kees kreeg meer tijd om zich in te zetten voor de gemeenschap. Zo werd hij onder andere  drager bij begrafenisvereniging Tobias. Er kwam ook tijd om lange en verre reizen te maken met Nel, familie opzoeken in Canada, Australië en Nieuw Zeeland. Kees hield veel van sport, voornamelijk handbal en voetbal. Hij heeft tot z’n 50ste gevoetbald, waarbij de derde helft heel belangrijk was! Daarna bleef hij actief, want hij werd handbal- en voetbalcoach, floot wedstrijden en was beheerder van de sporthal.

Op donderdag 9 juni werd ik 60 jaar. Bij deze gelegenheid heb ik heel wat kaartjes, mailtjes en appjes mogen ontvangen met felicitaties. Veel mensen hebben mij ook persoonlijk de hand geschud, hetzij op de dag zelf, hetzij op vrijdagavond in De Horstenburgh of op zaterdagavond na de Mis. Via de Rotonde was bekend gemaakt dat ik graag een trompet zou willen kopen om daarmee een oude liefhebberij letterlijk en figuurlijk nieuw leven in te blazen. Ik heb dan ook menige bijdrage mogen ontvangen voor het ‘Trompetfonds’. Maar ik had mijn verjaardag nooit kunnen vieren als er geen mensen waren geweest die mij hadden geholpen bij de organisatie ervan. Graag wil ik iedereen hartelijk bedanken die eraan heeft meegewerkt om mijn verjaardag tot een onvergetelijk feest te maken. Die trompet zal er zeker komen. Ik vrees dat u daar spoedig meer van zult horen.

In de kerk hebben we met Pinksteren gebeden om de heilige Geest, de Helper, die Jezus ons beloofd heeft. Die Helper zullen we hard nodig hebben, want het wordt niet rustig in de kerk. Komende zondag neemt pastor Nico Knol afscheid van onze regio. De afgelopen tien jaar was hij pastoor in De Goorn, Spierdijk en Zuidermeer. Al spoedig kreeg hij er ook de parochies Ursem, Hensbroek, Obdam, Spanbroek, De Weere en Hoogwoud bij. Later kwamen ook Wognum en Nibbixwoud bij onze regio. Hoewel De Goorn zijn thuisbasis was, kwam Nico ook graag in de andere parochies. In alle kerken wist hij de weg en hij kende alle kosters. Hij leerde ook veel andere parochianen kennen en was overal een geziene herder. Maar nu laat deze geboren Nibbiker zijn West-Friese kudde in de steek… Hoe moeten we nu verder… Pastor Álvaro en ik hebben kennis gemaakt met de parochieraden van De Goorn en Ursem. Vanuit deze parochies groeit de druk op ons om daar vaker ons gezicht te laten zien. De eerste stap die we in die richting hebben ondernomen, is de instelling van een ‘zomerrooster’, waardoor we op zondag elk in twee parochies de Mis kunnen opdragen. Dit heeft gevolgen voor de aanvangstijden van de vieringen. In de Sint Victorkerk beginnen de vieringen vanaf zondag 3 juli steeds om 09.30 uur. Wij hopen dat er een opvolger komt voor pastor Nico, maar hebben er een hard hoofd in. De kans is dus groot dat dit ‘zomerrooster’ een permanent karakter krijgt. Laten we voorlopig dus maar blijven bidden tot de heilige Geest, bidden om de Helper met een hoofdletter, maar met een helper met een kleine letter zouden we ook geholpen zijn.

Op Tweede Pinksterdag zat ik bij mijn ouders in Egmond aan de Hoef, toen daar een groep joelende jongelui op brommers langs ging. Ik wist meteen waardoor ze zo uitgelaten waren. Zeevogels is kampioen geworden. Mijn ouders vroegen zich verbaasd af hoe ik dat zo zeker wist. Ik vertelde hun dat ik in het afgelopen jaar iedere veertien dagen via de Rotonde op de hoogte was gehouden van de prestaties van… Zeevogels! Volgend jaar zal het anders zijn, want Victoria O promoveert helaas niet mee. Maar, Leo Vlaar, vanaf deze plaats wil ik je hartelijk bedanken voor alle berichten waarin je de koppositie van Zeevogels vermeldde, zodat ik ‘mijn’ clubje uit Egmond aan de Hoef dit jaar weer een klein beetje heb kunnen volgen.

Op zaterdagavond 11 juni is Marian Boots-Bleeker onderscheiden met de erespeld van de Sint Victorparochie in Obdam. Jaarlijks wordt iemand met deze speld onderscheiden die zich op een bijzondere wijze heeft ingezet voor de parochie. Marian kreeg de speld voor haar werk als organiste. Zij heeft , voor zowel Entre Deux als het Avondwake koor, als organiste de muzikale begeleiding verzorgd. Als koorlid kun je nog wel eens verstek laten gaan, maar de organist moet er altijd zijn en dat was Marian dan ook, wel 33 jaar lang! Zaterdagavond speelde zij voor het laatst tijdens de viering samen met het koor Entre Deux onder leiding van de nieuwe dirigent Co Feld. Na afloop werd Marian tot haar grote verrassing naar voren gevraagd en werd door de voorzitter van de parochieraad Win Bijman de onderscheiding opgespeld. Zij heeft de erespeld van de Sint Victorparochie dik verdiend. Marian, van harte gefeliciteerd! Parochieraad Sint Victor Obdam

Zaterdagavond 11 juni was de feestelijke viering in de Sint.Victorkerk. In een prachtig versierde kerk met pioenen van Ben Obdam en René Dekker vierde Pastor Bert zijn 60ste verjaardag. De nieuwe dirigent Co Feld van het koor Entre-Deux gaf de jarige de eer om in een prachtig solo met ‘Laudato sii, o mi Signore,’als stralend middelpunt in deze feestelijke viering voor te gaan. Na afloop van de viering ging iedereen naar de prachtig versierde pastorietuin om pastor Bert te feliciteren. Daar nam hij dankbaar de vele felicitaties en cadeaus in ontvangst. Voor iedereen was er koffie/thee met wat lekkers en daarna werd er met een drankje geproost op de jarige. Wij wensen pastor Bert nog vele gelukkige en gezonde jaren toe in onze Sint Victorparochie te Obdam. Parochieraad Sint Victor Obdam

Is de traditionele collecte tijdens de kerkdienst nog van deze tijd? Heel wat kerkgangers hebben geen contant geld meer in hun portemonnee. De bedragen die opgehaald worden zijn nog best prettig voor de begroting van de parochie. Maar het allergrootste deel van de begroting wordt toch binnen gehaald via bankoverschrijvingen. Daarom bieden wij naast het traditioneel collecteren ook de mogelijkheid aan van digitaal collecteren met behulp van uw mobiele telefoon. Met uw bank app maakt u een scan (foto) van de QR-code. U bevestigt het bedrag, of past deze aan, en u geeft uw pincode in. Het bedrag wordt direct bijgeschreven op de rekening van de kerk, NL87 RABO 0138 0014 56 Een veilige en gemakkelijke manier van betalen! De QR-code vindt u ook hiernaast en op de homepage van de website, daar kunt u een bedrag overmaken als gift. Namens de parochieraad, Peter Wortel, Penningmeester

Op 20 mei is op 81-jarige leeftijd Gerard Verlaan overleden. Hij werd geboren in Vinkeveen/Waverveen. Toen zijn vader stierf moest hij als oudste zoon het agrarische bedrijf gaan runnen. Hij deed dat samen met een oom totdat hij in Aalsmeer bij een bloemenvermeerderingsbedrijf aan de gang ging. Inmiddels was hij getrouwd met Anneke. Het werk lag hem goed en leidde ertoe dat hij met Jaap en Jan Borst een eigen bedrijf startte in Hensbroek: het inmiddels wijd en zijd bekende Bovebo. Gerard en Anneke kregen drie kinderen: Peter, Robbert en Mirjam. In 1987 werd duidelijk dat Gerard het aan zijn hart had en geopereerd moest worden. In 1995 heeft hij afscheid genomen van zijn bedrijf, omdat meewerken niet meer ging.

Nel werd geboren op 11 januari 1936 in Obdam als derde van vijf kinderen. Het was een hecht gezin, vader Jaap was bollenbouwer, moeder Trien zorgde voor de kinderen en het huishouden. Toen Nel vier was werden beide ouders ernstig ziek. Vader overleed, moeder herstelde van de ziekte en werd kostwinner. De kinderen moesten meehelpen met alles wat maar nodig was in huis en waren dus al snel heel zelfstandig. Nel was een blij kind. Ze ging graag naar school en kon ook goed leren. Lezen, spelletjes doen en zingen waren favoriete bezigheden van haar. Al vanaf heel jong hield Nel van naaien en kreeg daar ervaring mee. En daarom werd zij bij gezinnen aan huis gevraagd om kapotte kleding te herstellen en/of nieuwe te maken. Zo kon ze ook haar centje bijdragen aan het gezin thuis.

Komende zondag vieren we het Pinksterfeest. Zelf mag ik voorgaan in de kerk van Ursem. Daarom heb ik voor de Sint Victorkerk iemand anders gevraagd. Het is Luc Georges, een priester afkomstig uit de Ardennen. Zijn moedertaal is Frans. Verder spreekt hij Spaans en Italiaans en daarnaast ook nog Nederlands. Met dat laatste boffen we natuurlijk, maar op het Pinksterfeest is dat eigenlijk niet echt nodig. We lezen dan hoe de heilige Geest neerdaalt over de apostelen. In Jeruzalem gaan zij op het Tempelplein vertellen over Jezus. Dat doen ze zo enthousiast, dat iedereen ze kan verstaan. Zo gaat dat, als je de Geest krijgt. Laten we daar ook maar vanuit gaan bij Luc Georges. Zijn Nederlands is misschien niet perfect, maar door zijn enthousiasme zal hij toch wel voor iedereen verstaanbaar zijn.

Op donderdag 9 juni hoop ik zestig jaar te worden. Op zaterdagavond 11 juni wil ik dat met jullie vieren. We beginnen om 19.00 uur met een Mis uit dankbaarheid, opgeluisterd door Entre-Deux, en daarna is er gelegenheid om mij te feliciteren onder het genot van een kopje koffie of thee. Iedereen is van harte welkom.

U weet waarschijnlijk al dat pastor Nico Knol onze regio gaat verlaten en pastoor wordt in Amsterdam Noord. Nico is tien jaar pastoor geweest hier in de regio, aanvankelijk alleen in De Goorn, Spierdijk en Zuidermeer, maar al gauw ook in Ursem, Hensbroek, Obdam, Spanbroek, Hoogwoud en de Weere. Drie jaar geleden kwamen daar Wognum en Nibbixwoud nog bij. Velen van u zullen hem hebben leren kennen als een beminnelijke, betrokken pastor. Op zondag 19 juni om 10.00 uur gaat hij voor het laatst voor in de kerk van De Goorn. Als parochiaan van regio De Waterkant bent u van harte welkom om deel te nemen aan deze viering en ook aan de receptie die daarop volgt. Vanwege dit afscheid zijn de andere kerken in onze regio die zondagochtend dicht. De viering die op zondag 19 juni zou worden gehouden in de Sint Victorkerk, wordt verplaatst naar zaterdagavond 18 juni om 19.00 uur.

Wegens het vertrek van pastor Nico hebben pastor Álvaro en ik moeten besluiten veranderingen aan te brengen in het rooster van vieringen. Om in alle parochies regelmatig aanwezig te zijn, doen wij in de maanden juli, augustus en september op zondag elk twee vieringen. Zo kunnen wij op zondagochtend allebei in twee kerken voorgaan. Voor de Sint Victorkerk heeft dit tot gevolg dat de vieringen op zondagochtend een half uur worden vervroegd. Vanaf zondag 3 juli is er dus iedere eerste en derde zondag van de maand een viering om 9.30 uur. Aan de vieringen op zaterdagavond verandert niets. Deze blijven plaatsvinden op de tweede, de vierde en soms ook de vijfde zaterdag om 19.00 uur.