Nieuws

We beleven een zomer zonder sportwedstrijden, zonder grote feesten en kermissen, zonder verre vakanties en voor veel mensen is dit ook nog een zomer zonder veel bezoek. Een saaie zomer, zou je kunnen zeggen. Maar kijk ook eens naar wat er allemaal nog wel kan… Voor mij springt dan één ding erbovenuit: bidden. Op het seminarie drongen ze er altijd al bij mij op aan: Doe elke dag je breviergebeden! En ik: ik kon er maar niet aan wennen. Ik dacht er gewoon niet aan. Eigenlijk vond ik het min of meer tijdverspilling. Toen alle activiteiten ineens stillagen ben ik het van lieverlee vaker gaan doen, maar het duurde een tijd voordat de regelmaat er goed inkwam. En nu: nu hoort het gewoon bij mijn dag en ik krijg er steeds meer plezier in. Met de vaste gebeden ben ik inmiddels vertrouwd geraakt. De wisselende teksten verrassen me vaak, omdat ik ze nog niet kende of omdat ik erdoor op goede gedachten kom. Want bidden houdt je hoopvol. Bidden doet je de moed niet verliezen. Misschien is het ook iets voor u… Neem er de tijd voor… Probeer in de sfeer te komen… Bid de gebeden die u kent, lees een stukje uit de bijbel of wees gewoon een tijdje stil… Voor mij hoort regelmatig bidden nu bij het nieuwe normaal. En de saaie zomer is een weldadige zomer geworden. Bert Glorie

Vorig jaar gingen we voor het eerst als pastores-team een dagje uit. Het was een idee van Álvaro. Hij nam ons mee op een verrassingstocht die bleek te eindigen op het Binnenhof. De dag werd afgesloten met een diner op een terras in Scheveningen. Meteen daarna bood ik aan om het uitje voor dit jaar te organiseren, want ik wist al waar ik met mijn collega’s naar toe wilde: naar Dokkum, naar de Bonifatiusbron. Ik was er ooit eerder geweest en vond het een bijzondere plek. In mijn enthousiasme, maar ook om praktische redenen, kon ik de bestemming niet geheim houden. Maar dat mocht de pret niet drukken. Het was heel mooi om met elkaar letterlijk en figuurlijk bij één van de bronnen van ons geloof te zijn. Zoals op veel heilige plaatsen voelden we een bijzondere energie. Dat konden we nog duidelijker voelen toen we samen de Eucharistie vierden. Na een stadswandeling en een lunch in Dokkum, reden we naar Harlingen waar we weer heerlijk hebben gegeten. Het was goed om op die manier eens met elkaar op stap te zijn. Ondanks dat de corona-maatregelen pas op 1 juli versoepeld werden, waagden wij het de dag ervoor al om, goed ‘bemondkapt’, met ons vieren in één auto te stappen. We zijn weliswaar niet van één huishouden, maar we vormen met elkaar wel één team. Zo verschillend als we zijn, geven we elkaar de ruimte in de parochies, maar we doen ook een beroep op elkaar als dat nodig is. Een dagje met elkaar uitgaan is natuurlijk makkelijk, maar ook onder moeilijkere omstandigheden weten we elkaar te vinden en te steunen. Langzaam klimmen we weer omhoog uit het dal van de corona-crisis. Wij zijn wat dat betreft niet pessimistisch. We blijven rekenen op elkaar, op ons Regiobestuur en op de honderden vrijwilligers in de Parochies, maar bovenal blijven we vertrouwen op God, op de komst van zijn Koninkrijk, waarnaar we allemaal op weg zijn, of we nu uitgaan of thuisblijven. En uiteindelijk zullen we daar opgenomen zijn in één huishouden, in één familie, in zijn allesomvattende liefde. Ik wens u, mede namens pastor Álvaro, pastor Nico en pastor Anne-Marie een goede zomer. Bert Glorie

Jarenlang waren Ans Rood en Ineke van Wijk verantwoordelijk voor de Kapelvieringen op donderdagochtend. Al die tijd verzorgden zij week om week een viering. Daar hoorde dan uiteraard ook een overweging bij, waaraan zij altijd veel zorg besteedden. Het was bewonderenswaardig hoe zij verhalen uit de Bijbel wisten te verbinden met situaties uit het dagelijks leven. Als ik erbij was, genoot ik er altijd van en voelde ik me helemaal niet geroepen om hun plaats in te nemen. Enkele jaren geleden is hun team uitgebreid met José Kruijer en Hanneke Ocheda. Dat gaf voor Ineke en Ans wat verlichting, maar toch hebben zij nu besloten ermee te stoppen. Gezien hun leeftijd is dat wel begrijpelijk, maar we zullen hun goed verzorgde vieringen en boeiende overwegingen zeker missen. Op donderdagochtend 6 augustus gaat Ineke voor het laatst voor in een viering waaraan ook Ans meewerkt. Na de viering zullen we onder het genot van een kopje koffie afscheid nemen van beide dames als voorgangers. Als bezoekers van de Kapelvieringen hoop ik ze nog vaak te ontmoeten. Ans en Ineke, vanaf deze plaats wil ik jullie alvast hartelijk dank zeggen voor de kapelvieringen die jullie gedurende meer dan vijfentwintig jaren hebben verzorgd. Jullie hebben het met moed, trouw en volharding gedaan. En daar plukken we nu de vruchten van. Wie de laatste viering van Ineke en Ans mee wil maken, is van harte welkom. Vanwege de corona-regels vieren we de Kapelvieringen voorlopig in de kerk. Er is dus plaats genoeg.

Iedere zondag zijn er enkele leden van Het Parochiekoor die de viering ondersteunen met zang. Onze organisten Pierre van Diepen en Gerie Dignum wisselen elkaar daarbij af. En er mogen weer honderd mensen in de kerk zitten… Maar wat nog steeds wordt ontraden is zingen en juichen. De bescheiden manier waarop de meeste kerkgangers zingen, kan volgens mij weinig kwaad. En toch hoop ik dat het RIVM het licht binnenkort op groen zet. In de ons omringende landen mogen koren weer vrijuit zingen. Ook hier snakken de koorzangers en -zangeressen ernaar om in ieder geval weer te mogen repeteren. Maar hoewel Nederland veel zangkoren telt, met in totaal meer dan één miljoen leden, zal de korenlobby niet sterk genoeg zijn om het RIVM op andere gedachten te brengen. En kerkleiders hebben de neiging het braafste jongetje van de klas te willen zijn, dus daar valt weinig van te verwachten. Nee, wij moeten het nu hebben van de voetbalfans. Want hoewel er in een gemiddeld weekend meer mensen naar de kerk gaan dan naar een voetbalstadion, is de voetballobby veel sterker. Naar de kerk gaan zonder te zingen, dat schijnt te moeten kunnen, maar naar het stadion gaan zonder te juichen, dat is onmogelijk. Ik geef de voetbalfans geen ongelijk. Als zij het erdoor weten te drukken, dat er weer gejuicht mag worden, dan mag er in onze kerken weer voluit worden gezongen. En dat is voor mij een reden om te juichen!

Niet alleen de viering van de Eerste Communie, ook de viering van het Vormsel is verplaatst naar het begin van het volgend schooljaar. In de vorige Rotonde kon ik al melden dat de viering van de Eerste heilige Communie plaats zal vinden op zondag 4 oktober om 13.00 uur. Inmiddels is ook de datum van het Vormsel bekend. Dit zal worden gevierd op vrijdagavond 25 september om 19.00 uur. Vormheer is pastor Nico Knol. Onze vormelingen zouden aanvankelijk mee gaan doen met de vormelingen van Spanbroek, de Weere en Hoogwoud. Zij zouden daarom niet gevormd worden in de Sint Victorkerk, maar in één van de andere kerken. Vanwege de corona-crisis is echter besloten de Obdammers toch apart te vormen en wel in onze eigen kerk. Zodoende kunnen alle familieleden en andere belangstellenden die de viering willen meemaken er gewoon bij zijn. Voor onze vormelingen is dit een geluk bij een ongeluk. In juni hebben zij onder leiding van Anne-Marie van Straaten en Margretha Mol hun project na enkele maanden vertraging weer opgepakt. De laatste bijeenkomsten hebben ze na de vakantie, zodat ze op 25 september goed voorbereid zijn op wat gaat komen: de zalving met de heilige Geest en de toch min of meer zelf gekozen deelname aan de geloofsgemeenschap. Vanaf dat moment horen ze er helemaal bij.

Hoe het gaat lopen met de kermis dit jaar, is nog de vraag. Attracties voor kinderen zullen er wel komen, neem ik aan. Maar of het een echt dorpsfeest kan worden, tot in de kleine uurtjes… Zelf ben ik geen kermisganger, maar dat wil niet zeggen dat ik het anderen niet gun. Ik wens u allen een gezellig kermisweekend en in elk geval een mooie zomer, hier of elders. Zelf ga ik niet ver van huis: een paar dagen wandelen met mijn broer Jan in Duitsland en een paar dagen wandelen met vrienden in Zuid-Limburg. De rest van de tijd ben ik grotendeels hier en af en toe in Egmond aan den Hoef, waar ik vandaan kom. Maar intussen gaat het kerkelijk leven gewoon door. Iedere week zijn er mensen in touw om alles te organiseren. De kosters, de lectoren, de zangers en zangeressen… Iedere zondag is er een gewone kerkdienst en iedere donderdag een ‘kapelviering’. Als u deze zomer hier blijft, stap dan gerust een keer de drempel van de kerk over, ook al bent u dat misschien niet meer zo gewend. In de kerk kom je nooit te laat, of, laat ik het anders zeggen; het is nooit te laat om naar de kerk te gaan.

Het was een mooi initiatief van pastoor Paul om in de Mariamaand oktober, op een zondag in de buurt van de feestdag van Sint Victor, van ons Mariakapelletje te wandelen naar de kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo. Vorig jaar was het de dertiende keer dat deze wandeling plaatsvond. De laatste jaren verliepen de contacten met het bedevaartsoord heel moeilijk. Voor de organisatoren was dat de reden om de handdoek in de ring te gooien. Het is me dit jaar niet gelukt het contact met Heiloo weer in goede banen te leiden. De corona-crisis en het feit dat ik nog geen priester ben, heeft me daarbij parten gespeeld. Ik wil volgend jaar nog een poging wagen. Hopelijk kunnen we de traditie dan weer voortzetten. Ik heb gemerkt dat er genoeg mensen zijn die willen helpen bij het organiseren van de Kapellentocht, maar dit jaar gaat het helaas niet meer lukken.

Mijn broer Jan, die in Hengelo woont, doet in Twente weleens mee aan een wielerwedstrijd. Natuurlijk heb ik hem verteld dat wij hier in Obdam ook een wielerronde hebben en het leek mij leuk als hij mee zou doen in het jaar dat ik priester gewijd zou worden. Ik ging ervan uit dat hij als ‘broer van pastor Bert’ kans maakte om mee te mogen doen bij de prominenten. Dat wilde hij wel. Ik zou voor hem navragen of dat kon. En toen kwam corona… Ja, toen werd alles anders. Ik werd voorlopig nog geen priester gewijd en de wielerronde werd afgelast. Je kunt je afvragen wat erger is. Mijn priesterwijding gaat nu door in oktober. Maar hoe zit het met de wielerronde… Gaat het volgend jaar lukken om, na een jaar stilstand, alles weer te organiseren? Zijn de vrijwilligers nog steeds enthousiast? Willen de bekende sponsors de wielerronde weer financieren… Het is moeilijk om een evenement weer op gang te krijgen. Ook het kerkbezoek is nog niet terug op het peil van vóór de corona-crisis. Ik ben benieuwd hoe dat met de wielerronde zal gaan. Hopelijk blijft de traditie in stand en gaat het volgend jaar gewoon weer door op de tweede zondag van juli. Ik zal in elk geval aan mijn broer Jan vragen of hij dan mee wil doen. Wie weet maakt hij kans om te mogen starten bij de prominenten.

Graag wil ik u hartelijk bedanken voor de vele kaarten, telefoontjes, mailtjes en appjes die ik mocht ontvangen vanwege mijn verjaardag op 9 juni. Het viel dit jaar op een dinsdag. Daardoor kwamen er, ondanks de corona-maatregelen, veel mensen op de pastorie. ’s Morgens waren de Tuinkabouters er. ’s Middags was het parochiesecretariaat voor het eerst weer open en ’s avonds werd er door de kosters en de lectoren geoefend met de livestream en de nieuwe manier van communie uitreiken. Door dit alles had ik over belangstelling niet te klagen. Toch hoop ik dat we volgend jaar van alle maatregelen af zijn, zodat iedereen die dat wil weer op mijn verjaardag kan langskomen op de pastorie.

Net als veel andere artiesten heeft mijn zus Charlotte tijdens de corona-crisis niet stil gezeten. Ze heeft een prachtig lied geschreven met als titel: Als het weer kan… Daarin beschrijft zij wat ze gaat doen als de crisis voorbij is. Haar familie bezoeken is daarbij het belangrijkst: haar kinderen, haar ouders, haar broers en zus… Vooral als u in De Horstenburgh woont, kan ik me voorstellen dat u er ook erg naar verlangt om weer bij familie op bezoek te kunnen gaan. En dat er weer mensen bij u langs kunnen komen… Zelf zou ik ook weer heel graag naar De Horstenburgh gaan. Ik at daar vier a vijf keer per week warm, op een vaste plaats met altijd dezelfde tafelgenoten, en we hadden er eens per week een viering, op vrijdagavond in de kapel. Ik mis het, maar ik heb gelukkig nog allerlei andere activiteiten en veel mensen om me heen. Als u dat allemaal niet hebt, en u zit vrijwel de hele dag op uw kamer, dan kan ik me voorstellen dat u het samen eten en de viering ook mist. Maar dan mist u natuurlijk nog veel meer: alle dagactiviteiten die er waren, de wandelingen naar buiten, het onderlinge contact en uiteraard het contact met uw familie… Gelukkig is De Horstenburgh door alle maatregelen wel corona-vrij gebleven. Toch hoop ik dat alles binnenkort weer mag. Want ik kom graag naar De Horstenburgh… Als het weer kan!

Vanaf 1 juli mogen er weer honderd mensen in de kerk zitten. Dat lijkt een hoopvol vooruitzicht. Maar als deze maatregelen voorlopig van kracht blijven, dan betekent dat dat er bij mijn priesterwijding en bij mijn eerste Mis ook maar honderd mensen aanwezig mogen zijn. Dat is voor mij en vele anderen een bittere teleurstelling. Maar er is een oplossing! Laten we een vliegtuig afhuren, zodat we mijn eerste Mis in de lucht kunnen vieren. In een vliegtuig mogen namelijk driehonderd mensen zitten. Zo kunnen de meeste mensen die erbij willen zijn, in elk geval mee. Wat dacht u van een rondvlucht boven Europa? Tegen de tijd dat we aan de preek toe zijn, vliegen we boven Parijs… Boven Rome reik ik de communie uit. Boven Kroatië bied ik u een kopje koffie aan en als we boven Beieren vliegen komt de stewardess langs met schnaps, bier en frisdrank. En zo vliegen we terug. Eerst nog een rondje boven Noord-Holland: Amsterdam, Haarlem met zijn kathedraal, mijn geboortedorp Egmond aan de Hoef, de Sint Victorkerk… en dan landen we op Schiphol. Zo hebben we niet alleen mijn eerste Mis, maar ook een bescheiden feestje gevierd in de lucht. Uit betrouwbare bronnen heb ik vernomen dat er geld wordt ingezameld voor een cadeau. Is dit geen goede bestemming?

Afgelopen woensdag zijn de eerste communicantjes na een onderbreking van vier maanden weer op de pastorie geweest. Ook de vormelingen zijn alweer een paar keer bij elkaar gekomen. De vieringen van Eerste heilige Communie en heilig Vormsel zijn uiteraard uitgesteld tot na de grote vakantie. Voor de viering van de Eerste Communie is al een datum bekend: zondag 4 oktober om 13.00 uur. Er zijn elf communicanten. Als de huidige maatregelen nog van kracht zijn, kunnen zij elk minstens acht mensen meenemen naar de kerk. Zo hopen we er met de kinderen en hun families toch een mooie, feestelijke viering van te maken.

Even onverwacht als ongewenst kwam het gewone leven door een onzichtbaar virus tot stilstand. Afspraken moesten worden afgezegd en plannen konden tot nader order in de kast worden gezet.Het raakte ons allemaal: mensen, bedrijven, instituten, parochies en ook Stichting Step One. Het met veel enthousiasme opgezette plan, om tijdens de vastenactie geld in te zamelen voor de schoolkinderen in Afrika, werd abrupt stilgezet. Gelukkig kon de ‘Stamppot voor Tanzania’ op 1 maart in Obdam nog doorgang vinden. Dat was een groot succes, mede door het Jambokoor en de kok, Erik Goorman. Ook heb ik de gelegenheid gehad om in twee parochies te vertellen waarom wij ons als Stichting inzetten voor dit goede doel. Er is door velen tijd en energie gestoken in de organisatie van de verschillende activiteiten en ik wil u daarvoor hartelijk bedanken. Het is hartverwarmend hoe alle parochies zich achter de doelstellingen van Stichting Step One hebben geschaard. In Tanzania begrijpen ze dat door deze overmacht de bouw van de school op zich laat wachten. Ze zijn daar ook getroffen door het virus. De scholen zijn er vanaf 1 april dicht en het land zit ‘op slot’. Dat betekent dat onze op 1 juli geplande reis naar Tanzania ook afgelast moest worden. Stichting Step One laat zich hierdoor echter niet uit het veld slaan. Ondanks deze tegenvaller zijn we ons ervan bewust dat er weer andere tijden komen. Tijden waarin we elkaar weer kunnen ontmoeten en ik u persoonlijk kan bedanken voor de steun en de saamhorigheid die ik in het eerste kwartaal van 2020 heb mogen ervaren. Blijf gezond, Namens Stichting Step One, Kees Monfrooij Voor informatie over Stichting Step One: https://step-one.nu/

Vanaf 1 juni mochten er weer kerkdiensten worden gehouden, met maximaal dertig kerkgangers. Ook in de Sint Victorkerk zijn we dat gaan doen. Sinds vorige week is er iedere donderdag om 9.00 uur een viering en iedere zondag om 10.00 uur. Vanaf zondag 14 juni mag er ook weer communie worden uitgereikt en ook daarmee gaan we weer beginnen. We doen dat niet precies volgens het protocol van de Nederlandse bisschoppen, maar wel zo dat het eerbiedig kan plaatsvinden. Tijdens elke viering zullen we uitleggen wat de bedoeling is. Langzamerhand begint ook de rest van het parochieleven weer te draaien. Alle woensdagmiddagen in juni komen de Vormelingen bij elkaar in de pastorie en aanstaande woensdag is er ook weer een bijeenkomst voor de Eerste Communicantjes. Vanaf 1 juli mogen er weer honderd mensen in de kerk zitten. Dat biedt mogelijkheden om de vieringen van Vormsel en Eerste Communie te gaan plannen. Misschien moet het communieritueel nog een hele tijd plaatsvinden volgens het ‘nieuwe normaal’, maar we willen er toch voor zorgen dat de kinderen daar binnen niet al te lange tijd aan mee kunnen doen.

In de afgelopen maanden is er door de tuinkabouters en andere vrijwilligers hard gewerkt om achter de pastorie een terras te realiseren. Na de viering op Hemelvaartsdag hebben we er voor het eerst met een aantal mensen koffie gedronken. In de afgelopen zomers waren er veel dagen dat ik nauwelijks buiten kwam, ondanks het mooie weer. In mijn eentje kan ik niet wandelen en ik had ook geen goede plek om te zitten. Die heb ik nu wel en ik ben er dan ook erg blij mee. Ik wil iedereen die hieraan heeft meegewerkt hartelijk bedanken.

Het is rond deze tijd een bekend item in het journaal: op straat wordt aan mensen gevraagd of ze weten wat er gebeurde op het Pinksterfeest… En reken maar dat negen van de tien mensen het niet weten! U natuurlijk wel, dus ik hoef het er eigenlijk niet over te hebben. Maar mocht u het toch even vergeten zijn: de apostelen ontvingen in Jeruzalem de heilige Geest. Ze begonnen enthousiast te verkondigen dat Jezus de Zoon van God was, de lang verwachte Messias. Dat deden ze op zo’n aanstekelijke manier dat iedereen hen kon verstaan in zijn eigen taal. Al gauw kwamen hele groepen mensen bij elkaar om Jezus te gedenken en het brood te breken zoals Hij dat had voorgedaan. Daarbij werd natuurlijk gezongen, gebeden, uit de bijbel gelezen (het Oude Testament uiteraard) en enthousiast verteld over Jezus. Zo is de Kerk ontstaan. En wonder boven wonder is de Kerk er na tweeduizend jaar nog steeds. Dat had nooit kunnen gebeuren als er door alle eeuwen heen niet ontzettend veel goeds is voortgebracht door de Kerk. Daarom is het nog altijd de moeite waard om bij de Kerk te horen en mee te doen. Het kan nu even niet zoals we dat gewend waren, maar bidden kan natuurlijk altijd. Daar hoeft u zelfs de deur niet voor uit. We zenden op Eerste Pinksterdag nog geen viering uit vanuit de Sint Victorkerk. Wel kunt u de Mis in Wognum bekijken waarin pastor Álvaro en ik voorgaan. Dat kan via het YouTube-kanaal van de RK-Emmausparochie.

We hebben als parochie een eigen YouTube-kanaal onder de naam Sint Victor Obdam. Nadat we al eerder een uitvaart via dit kanaal konden uitzenden, zijn we op Hemelvaartsdag gestart met een gewone viering. Ik heb van diverse mensen gehoord dat ze gekeken hebben. Natuurlijk waren er de nodige op- en aanmerkingen, maar over het algemeen waren de reacties positief. Wel waren er mensen die ons YouTube-kanaal niet konden vinden. We hebben nu op de website een button aangebracht waarop u kunt doorklikken naar de livestream, zodat dat in elk geval makkelijker wordt. Ook de overige opmerkingen zullen we ter harte nemen. Vanaf donderdag 4 juni hopen we iedere donderdag- en zondagochtend een viering te verzorgen via de livestream. Op donderdagochtend begint de viering om 9.00 uur, op zondagochtend om 10.00 uur.

Er is een nieuwe datum vastgesteld voor mijn priesterwijding. Het is zaterdag 31 oktober. Ik ben op die dag de enige wijdeling. De overige kandidaten van ons bisdom worden ieder apart al eerder gewijd. De wijding vindt plaats in de grote kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo en begint om 12.00 uur. Ik weet uiteraard nog niet hoeveel mensen daarbij aanwezig mogen zijn. Mijn eerste Mis wil ik opdragen in de Sint Victorkerk. Dat gebeurt op zondag 1 november. Ook daarbij is het nog de vraag of iedereen die dat wil erbij mag zijn. Ik hoop natuurlijk van wel, en dat we er dan als parochie een mooi feestje van kunnen maken.

Op woensdag 10 juni viert pastor Nico Knol zijn zilveren priesterfeest. Het wordt in kleine kring gevierd in de Goorn.

Op 9 juni hoop ik mijn achtenvijftigste verjaardag te vieren. Wegens de corona-crisis kunt u me dit jaar beter niet komen feliciteren met een hand en een zoen. Hopelijk zijn we volgend jaar allemaal nog in goede gezondheid en kunnen we dan mijn verjaardag weer met elkaar vieren op de pastorie.

Op dinsdagmiddag 9 juni gaat het Parochiesecretariaat weer open. Jan en José zitten vanaf 14.00 uur klaar om u te ontvangen met een kopje koffie of thee, misintenties op te nemen en al uw vragen, evt. ook via telefoon of mail, te beantwoorden.

Wilt u ook liefst alles weer doen zoals u het altijd hebt gedaan? Helaas mag dat vaak nog niet, al worden de maatregelen stapje voor stapje versoepeld. Ik zou graag willen dat we als vanouds weer bij elkaar mochten komen in de kerk, maar dat zit er voor de maand juni nog niet in. We mogen kerkdiensten houden met maximaal dertig personen. Dat is voor ons een reden om wel weer van start te gaan. Zowel op de donderdagochtend als op de zondagochtend zijn er weer vieringen, op donderdagochtend is dat om 9.00 uur, op zondagochtend om 10.00 uur. We beginnen op donderdag 4 juni. Voorlopig zijn het vieringen zonder communie. Vanaf zondag 14 juni mag er weer communie worden uitgereikt, maar dat moet aan ontzettend veel voorwaarden voldoen. Ik weet nog niet of we dat gaan redden. Ik raad u aan om de vieringen zoveel mogelijk te bekijken via livestream. Komt u toch naar de kerk, dan kan het zijn dat u er niet in mag, omdat we de grens van dertig personen al hebben bereikt. Op donderdagochtend zal dat niet snel gebeuren, maar op zondag is de kans groot dat we ‘vol’ zitten. Er zijn op zondag sowieso al enkele zangers en zangeressen van het Parochiekoor, een organist, een lector, een cameraman, een koster en een voorganger. Wel is het zo dat op zondagochtend de kerk nog tot twaalf uur open blijft voor persoonlijk gebed. U kunt dus ook tegen 11.00 uur of wat later naar de kerk komen om daar rustig even te bidden. Vanaf 1 juli mogen we, als alles goed gaat, weer kerkdiensten organiseren waaraan honderd mensen mogen deelnemen. Dan kunnen we de deuren gelukkig weer wijd open zetten…

Maria, Onze Lieve Vrouw, goede moeder, genees en sterk de zieken, zegen hen die zorg voor hen dragen, geef wijsheid aan onze bestuurders en geef dat wij spoedig weer kunnen samen komen in verbondenheid met u en met uw Zoon, om ons geloof te vieren. Bevrijd ons van onrust en angst,  verlicht ons in pijn en verdriet. Geef ons hoop waar wij het niet meer zien zitten, geef ons kracht als wij er niet tegenop kunnen, geef ons licht waar het donker is. Maria, bevrijd ons land van deze corona-epidemie, bescherm onze dierbaren en leid ons veilig naar Jezus,uw Zoon. Amen.

Op maandagavond 4 mei werd vanuit onze kerktoren om twee minuten voor acht de Taptoe geblazen. Na twee minuten stilte en het slaan van de kerkklok, werd het Wilhelmus gespeeld… Een goed initiatief van leden van Muzieklust in deze coronatijd. Een mooi teken van verbondenheid, met alle mensen in ons dorp die hun dierbare overledenen uit de Tweede Wereldoorlog en de tijd daarna herdachten. De meesten van ons zullen op dat moment voor de televisie hebben gezeten om te zien hoe het toeging op het lege Damplein. De gebeden en gedichten, de kransleggingen en tenslotte de toespraak van de koning… Een mijlpaal in onze geschiedenis! Zo was deze 4e mei anders dan anders, maar toch een dag om nooit te vergeten. Zo was er in de afgelopen weken ook het klokgelui op woensdagavond dat door veel mensen als bemoedigend werd ervaren. Het luiden van deze klokken van hoop en troost, dat afgesloten werd op 5 mei, was ook een teken van verbondenheid, met de slachtoffers van het coronavirus en met iedereen die door de crisis is getroffen… Als kerk willen we tot uitdrukking brengen dat je er niet alleen voor staat. Laten wij dat ook in praktijk proberen te brengen door contact te houden met mensen die vanwege alle maatregelen in isolement moeten leven. De meimaand is weer begonnen, bij uitstek de Mariamaand. Laten we in deze maand ook wat vaker een kaarsje opsteken en even bidden voor al die mensen die eenzaam zijn of in moeilijkheden verkeren. Ook dat is een teken van verbondenheid, met God en met elkaar.