Nieuws

De periode van Koningsdag tot en met Bevrijdingsdag wordt weleens gekscherend de ‘nationale goede week’ genoemd. Koningsdag wordt dan vergeleken met Palmzondag, de dag waarop Jezus als een koning werd toegejuicht. Op 4 mei zijn we stil, zoals op Goede Vrijdag en Stille Zaterdag, en de dag daarna is het Bevrijdingsdag, de dag van de opstanding uit de dood. Zo gek is die vergelijking dus niet.


In de week voorafgaand aan Pinksteren wordt er in onze regio weer een oecumenische ‘Pinksterpelgrimage’ gehouden. Het onderwerp is dit jaar: ‘800 jaar Franciscus’. Het is dit jaar precies 800 jaar geleden dat Franciscus van Assisi overleed. Vlak voor zijn dood dichtte hij het Zonnelied, een lofzang op de Schepper en op de schepping. Het Zonnelied vormt het hoogtepunt van alle teksten die Franciscus heeft nagelaten. In dit lied komen zijn diepe geloof in God en de grote bewondering voor de schoonheid van de schepping samen. Tijdens de Pinksterpelgrimage komen verschillende aspecten van het Zonnelied aan de orde in de vorm van teksten, liederen en afbeeldingen.


Op Goede Vrijdag stond er een artikel in alle edities van het Noord-Hollands Dagblad over het toenemend aantal volwassen dopelingen in de katholieke kerk. Jan Vriend, een journalist die regelmatig op onze website kijkt, had gezien dat er ook hier in Obdam iemand gedoopt zou worden en belde me erover op. Ook de dopeling zelf werd door hem gebeld en zo kwam het dat er van ons allebei een citaat in de krant stond. 
 En op Paaszaterdag was er een artikel dat helemaal gewijd was aan onze parochie. Het ging over het vertrek van de Eritrese geloofsgemeenschap uit onze kerk. De Parochieraad heeft besloten de huur per 1 december 2026 op te zeggen. We hebben altijd goed met de Eritreeërs kunnen samenwerken, maar we merken dat het voor hen beter is als zij beschikken over een kerk die ze naar eigen behoefte kunnen inrichten en die ze dag en nacht kunnen gebruiken. Dat vinden ze zelf ook en ze waren dan ook al naar een ander onderkomen aan het zoeken. Maar ze steken niet onder stoelen of banken dat ze eigenlijk het liefst onze kerk zouden willen hebben. Hun gemeenschap is groot, nu al meer dan 350 personen die wekelijks naar de kerk komen en er komen nog steeds meer mensen bij. Ze wonen verspreid over de hele kop van Noord-Holland. De meesten zijn afhankelijk van het openbaar vervoer en onze kerk is dus precies wat zij nodig hebben: een grote kerk met pastorie, prachtig gelegen vlakbij een station… Wat wil je nog meer? Maar onze kerk is niet te koop. Voordat een kerk aan de eredienst wordt onttrokken, worden de parochianen geraadpleegd. Drie factoren spelen daarbij een rol: – hoe is de financiële situatie van de parochie, – zijn er in het weekend veel kerkgangers en – zijn er voldoende vrijwilligers om de boel draaiende te houden. Op alle drie de punten scoort onze parochie vergeleken met andere parochies vrij goed, maar er is wel sprake van achteruitgang, dus we kunnen niet op onze lauweren rusten. Dat doen we dan ook niet. In de Goede Week en met Pasen was er weer veel te doen in de kerk en in de Horstenburgh. Op Witte Donderdag was er de Kapelviering en daarna de druk bezochte uitvaart van Cees Vlaar. Op Goede Vrijdag baden we in de Horstenburgh de Kruisweg en was er in de kerk een mooie viering met kruisverering waarbij Entre-Deux zong. Zaterdagochtend was er de Paasviering in de Horstenburgh en om negen uur ’s avonds de Paaswake in de kerk. Het Parochiekoor zong prachtig. De drie kosters en de lectrice hebben mij fantastisch begeleid bij het uitvoeren van alle rituelen. De toediening van het Doopsel en het Vormsel waren daarbij een hoogtepunt, vooral voor de dopeling en de vormelingen zelf, maar ook voor mij en degenen die mij hielpen. Op Eerste Paasdag was er ook weer een mooie viering, nu met Sing@Victor en met als voorganger Hanneke Ocheda. Ik heb van meerdere mensen gehoord dat ze geraakt waren door haar overweging en dat ze met een echt paasgevoel naar huis gingen. Het afgelopen weekend was het weer Pasen in onze kerk, nu voor de Eritreeërs. Ook voor hen is de Paaswake een hoogtepunt in het kerkelijk jaar. Zij hebben dat nu voor de laatste keer bij ons kunnen vieren. Met een schuin oogje zullen ze wel blijven kijken of onze kerk nog niet te koop komt. Als het zover zal komen, zullen er ongetwijfeld meer belangstellenden zijn, maar of en zo ja wanneer dat gaat gebeuren, dat hangt grotendeels van onze eigen inzet af.

Op zondag 31 mei is er een fietstocht langs 11 kerken in Westfriesland van 11.00 uur tot 16.00 uur. Altijd al nieuwsgierig geweest wat er zich achter de deuren van een bepaalde kerk schuilt? Maar nooit de gelegenheid gehad om naar binnen te gaan. Pak dan nu je kans! Ook onze eigen Sint Victorkerk is natuurlijk te bewonderen. Er is een fietstocht van ongeveer 35 km die langs 11 kerkgebouwen van verschillende religies gaat. In elke kerk is er gelegenheid om deze van binnen te bekijken en ook zijn er overal verschillende activiteiten gepland.

Zaterdagavond begon om 21.00 uur de Paaswake. Als er volwassenen worden gedoopt, dan gebeurt dat vaak in de Paaswake. Het is bij uitstek de viering waarin het nieuwe leven wordt gevierd. De wedergeboorte, de verrijzenis, daar gaat het immers om met Pasen. Dit jaar is er ook in onze parochie een volwassene gedoopt. Nadat het nieuwe wijwater gezegend was, werd Tabres Abdoelrahman daarmee gedoopt. Daarna hebben hij en Albert-Jan Boer het Vormsel ontvangen. Voor hen mag het nieuwe leven vorm krijgen in onze geloofsgemeenschap. Albert-Jan zingt al anderhalf jaar mee in het Parochiekoor en bij Sing@Victor. Voor Tabres is de kerk nog niet zo bekend. Hopelijk zal ook hij spoedig zijn draai vinden in onze parochie. Laten we hem in elk geval gastvrij verwelkomen.

Zaterdagmiddag 28 maart was het gezellig druk in de pastorie. Er waren vijfentwintig kinderen aan het knutselen. Ze waren gekomen om palmpasenstokken te maken. Enkele ouders en onze enige misdienaar Rosalie Schipper waren erbij om te helpen. Alles was voorbereid door Margretha Mol en Hanneke Ocheda. Toen de kinderen een uurtje bezig waren geweest, kon ik zelf het resultaat bewonderen. Enthousiast lieten de kinderen mij voelen wat ze gemaakt hadden. Toen iedereen klaar was, kwam er patat op tafel met kroketten en frikadellen. Als we in de kerk zijn, dan moet er natuurlijk gezongen worden. Daarvoor waren de dames van NOOTgreep gevraagd, maar een liedje van de kinderen mocht niet ontbreken. Dat hebben ze na het eten ingestudeerd en na de processie met de palmpasenstokken door de kerk, brachten ze dat ten gehore.

Palmpasen Op zaterdagavond 28 maart vieren we Palmpasen in de kerk. We gaan aan het eind van de middag, een half uurtje later dan eerder vermeld, om 17.00 uur met de kinderen de palmpasenstokken knutselen. Wij zorgen dan voor de stokken en crêpepapier en dergelijke, en de kinderen kunnen zelf wat spulletjes meenemen om de stokken mee te versieren. Na afloop gaan we eten met elkaar: patat met een snack en dan om 19.00 uur gaan we in een optocht de kerk door.
In de viering wordt gezongen door het groepje NOOTgreep, maar de kinderen zingen zelf ook een liedje aan het begin van de dienst. We laten een film zien van de Zandtovenaar en het wordt een gezellige boel. We hopen natuurlijk op een grote opkomst! Voor de organisatie is het belangrijk dat we weten hoeveel kinderen er komen knutselen, dus meld je kind aan bij hanneke@ocheda.nl of info@sintvictorparochie.nl 
Vermeld dan even naam, leeftijd en telefoonnummer. Witte Donderdag Op Witte Donderdag gedenken we het laatste avondmaal van Jezus en zijn apostelen. We horen hoe Jezus de voeten van zijn leerlingen wast voordat hij met hen aan tafel gaat. Wij vieren Witte Donderdag altijd ’s morgens om 9.00 uur in de Marcuskapel. Dat zullen we dit jaar ook doen.
Zelf vind ik de Mis van Witte Donderdag één van de mooiste vieringen van het jaar. Het is de viering waarin Jezus zijn leerlingen uitnodigt de maaltijd te blijven vieren zoals hij dat op de dag voordat hij stierf met hen deed. Jezus gaf zijn lichaam en zijn bloed. Wat dat betekende, wisten de leerlingen op dat moment nog niet, maar daar zouden ze spoedig achter komen. Na de viering van Witte Donderdag verlaten we in stilte de kapel. Er is voor de liefhebbers wel koffie en thee in de pastorie, maar in de kapel en in de kerk blijft het stil. Goede Vrijdag
 De viering van Goede Vrijdag begint dan ook in stilte. In deze viering herdenken we de kruisiging van Jezus en brengen we hulde aan het kruis. Ja, hulde aan een martelwerktuig… Maar de kruisdood van Jezus was onontkoombaar. Door de kruisdood en de opstanding van Jezus kon God laten zien dat Hij Jezus, en daarmee ook ons, niet in de steek zou laten.
De Viering van Goede Vrijdag is sober en meditatief. Het koor Entre-Deux zal een aantal passende liederen zingen. De Paaswake
 Jezus verrees uit het graf en was daarmee de eerste die door God door de dood heen werd gehaald. Dat vieren we tijdens de Paaswake. Deze viering is in onze parochie dit jaar heel bijzonder, omdat er een volwassen man wordt gedoopt. Een andere man ontvangt het heilig Vormsel. Op deze manier worden zij opgenomen in onze geloofsgemeenschap. Het gaat resp. om Tabres Abdoel Rahman en Albert-Jan Boer. Het Parochiekoor zingt. Eerste Paasdag Op Eerste Paasdag tenslotte horen we hoe Maria Magdalena degene is die als eerste ontdekt dat het graf van Jezus leeg is. De steen die ervoor lag, is weggerold. Maria Magdalena moet aan de leerlingen gaan vertellen wat zij gezien heeft. Daarom wordt deze dappere vrouw de apostel der apostelen genoemd. In deze viering zingt het koor Sing@Victor.

De afgelopen week verbleef ik samen met een oud-collega een paar dagen in de abdij van Egmond Binnen. Bij het begin van de avondmaaltijd op woensdag kwam de gastenbroeder naar me toe. Hij vroeg of ik met de abt wilde spreken. Als dat zo was, dan moest ik om half acht in de hal zijn. Ik dacht: waarom zou ik met de abt willen spreken? Voor alles wat ik nodig heb kan ik terecht bij de gastenbroeder. Ik kende de abt wel. Een jaar of vijftien geleden, toen hij nog gewoon één van de paters was, hadden we een paar keer met elkaar gepraat. Dat waren toen fijne gesprekken geweest, maar dat was al zo lang geleden… Toch dacht ik tijdens het eten: misschien wil hij míj́ wel spreken en is dit voor hem een manier om dat te vragen. Na de maaltijd ging ik daarom naar de gastenbroeder toe om te zeggen dat ik het toch wel wilde.

Af en toe word ik uitgenodigd om op een school te komen vertellen hoe het is om blind te zijn. Ik vind dat leuk om te doen in alle klassen, maar het allerleukste vind ik de kleuterklas. Kinderen van die leeftijd vinden het vanzelfsprekend dat iedereen kan zien. Ze hebben nog niet bedacht dat er mensen zijn die niet kunnen zien. Bij iemand die blind is, kunnen ze zich dan ook weinig voorstellen… Totdat ik binnenkom met mijn blindenstok en mijn voelboekje van Rupsje Nooitgenoeg. Met mijn hand tast ik de bladzijden af, waarop de plaatjes in reliëf voelbaar zijn. Ik vertel wat ik aan het voelen ben: rups, een eitje, een appel, een aardbei… En ineens hebben de kinderen het door! Als je niet kunt zien, dan moet je alles voelen, met je handen of met een stok. Dan gaat hun fantasie met hen op de loop en er komen wel duizend vragen… Aan het eind van de les is het tot ze doorgedrongen dat het niet vanzelfsprekend is dat je kunt zien en ze begrijpen ook dat je, als je niet kunt zien, evengoed van alles kunt doen.

Op zaterdagavond 28 maart vieren we Palmpasen in de kerk.
 Nu lijkt het ons leuk om aan het eind van de middag, om 16.30 uur met de kinderen de palmpasenstokken te gaan knutselen.  Wij zorgen dan voor de stokken en crêpepapier en dergelijke, en de kinderen kunnen zelf wat spulletjes meenemen om de stokken mee te versieren. Na afloop gaan we eten met elkaar: patat met een snack en dan om 19.00 uur gaan we in een optocht de kerk door. In de viering wordt gezongen door het groepje NOOTgreep, maar de kinderen zingen zelf ook een liedje aan het begin van de dienst. We laten een film zien van de Zandtovenaar en het wordt een gezellige boel. We hopen natuurlijk op een grote opkomst! Voor de organisatie is het belangrijk dat we weten hoeveel kinderen er komen knutselen, dus meld je kind aan bij hanneke@ocheda.nl of info@sintvictorparochie.nl Vermeld dan even naam, leeftijd en telefoonnummer. Hartelijke groeten, Hanneke Ocheda-Stoetzer Werkgroep Gezinsviering

Als we praten over het ‘heerlijk avondje’, dan hebben we het meestal over het avondje van Sinterklaas. Maar in de pastorie hebben we per jaar minstens twee en meestal drie heerlijke avondjes. Het zijn de avonden waarop de kavels die we als parochie op de veiling hebben aangeboden hun beslag krijgen. De klaverjasavond en de keez-avond zijn hier al sinds jaar en dag een begrip en inmiddels heeft ook de popquiz vooral onder jongeren een bijzondere reputatie verworven. Ze zijn weer geweest, deze heerlijke avondjes.

Tijdens de vastenperiode wordt er op dinsdag 17 maart 2026 een Sedermaaltijd gehouden in de PKN kerk te Aartswoud, Schoolstraat 45. We beginnen om 17.30 uur en de maaltijd zal tot ongeveer 19.00 uur duren. Tijdens deze maaltijd wordt uitleg gegeven over de verschillende gerechten, die allemaal een symbolische betekenis hebben. Met elkaar vertellen ze het verhaal over de Uittocht uit Egypte van het volk Israël. 1. De Sederschotel, waarop onder andere een lamsboutje, ei, bittere kruiden, radijs en zoete koek ligt. 2. Een kommetje met zout water. 3. Drie matses. 4. Vier bekers wijn.

In het weekend van 21-22 maart vindt in het centrum van Amsterdam weer de Stille Omgang plaats. Duizenden mensen trekken dan in stilte door de oude binnenstad, ter gedachtenis aan het Mirakel van Amsterdam, een wonder dat al eeuwenlang mensen raakt en verbindt. Er is helaas geen busvervoer meer vanuit Obdam naar Amsterdam. Wel kunt u op eigen gelegenheid meedoen, bijvoorbeeld door met de trein naar Amsterdam te gaan en deel te nemen aan de heilige Mis in de St. Nicolaaskerk, tegenover het centraal station, om 20.00 uur. Daarna kunt u dan meelopen in de Stille Omgang, een kopje koffie drinken in de Engelse Kerk op het Begijnhof en met de trein terugreizen naar Obdam. Als u liever naar Amsterdam wandelt, kunt u zich aansluiten bij de wandelaars die ’s morgens om 8.00 uur samenkomen in de kerk van Heerhugowaard De Noord. Kijk voor deze en andere mogelijkheden op www.stille-omgang.nl/aanmelden

Eén ding is duidelijk, zonder vrijwilligers kan de Sint Victorparochie niet draaien. Hun tomeloze inzet bij tal van activiteiten in en rond kerk of parochie is voor ons als bestuur van zeer grote waarde. Zonder hun hulp kunnen we niet. Nu niet, maar vooral voor de toekomst is hun inzet voor de parochie van groot belang. Daarom kwamen maandagmiddag 16 februari de tuinkabouters en kerkwerksters met partners voor een gezellige middag op de pastorie. Op deze manier werden ze bedankt voor hun inzet voor onze parochie. We startten met een kopje koffie/thee. En onder het genot van een hapje en een drankje hebben we deze middag heerlijk bijgepraat als vrijwilligers onder elkaar. Als onderbreking was er een kleine quiz over spreekwoorden en gezegdes. Het leverde twee winnaars op, die met een mooie kaars naar huis gingen. Wij kijken terug op een geslaagde middag. Parochieraad Sint Victor

In de jaren zestig, de tijd waarin ik opgroeide, was de kerk niet streng meer. Integendeel! De regels waaraan iedereen zich tot dan toe had gehouden, werden door de meeste mensen met liefde overboord gegooid. Dat gold in elk geval voor het vasten. Dat hoefde niet meer. Geen vastentrommeltje, geen snoepjes bewaren, want dat was niet meer van deze tijd. Je hoefde je eigenlijk niets te ontzeggen. Vasten, dat kon je doen door te denken aan mensen in nood, voor hen te bidden en geld te geven aan de Vastenaktie. Ja, aktie schreef je toen met een k, want de Vastenaktie is opgericht in de jaren zestig, de tijd dat alles moest worden gemoderniseerd, ook de spelling. De Vastenactie, nu weer met een c, bestaat dit jaar vijfenzestig jaar.

Woensdag 18 februari begint de veertigdagentijd. Daarmee gaat ook de jaarlijkse Vastenactie weer van start. Het campagnethema is dit jaar: En Hij zei: ‘Geven jullie hen maar te eten.’ Dit thema komt uit de het verhaal van de vijf broden en twee vissen. Een menigte van duizenden mensen is bijeen rond Jezus. Ze zijn hongerig en moe, maar er zijn slechts vijf broden en twee vissen. De leerlingen weten niet meer wat te doen. En Jezus zegt dan: ‘Geven jullie hen maar te eten.’

Op woensdag 4 februari is de opbrengst van de veiling van 2025 verdeeld. Het geweldige bedrag van € 7.1600,00 ging naar verschillende verenigingen en de twee monumentale kerken in ons dorp. De Stichting Restauratie Onderhoud Victorkerk nam het prachtige bedrag van € 20.061,00 in ontvangst. Wat een ongelooflijk mooi bedrag! Hiermee kunnen we werkzaamheden verrichten of wensen realiseren, die niet door het bisdom kunnen worden gehonoreerd. Denk bijvoorbeeld aan de grote schermen die we gebruiken bij afscheidsdiensten of de camera’s die gebruikt worden voor de livestream. Nu staat de bestrating rondom kerk en pastorie op de planning, zodat onder andere het kerkhof beter toegankelijk wordt voor iedereen. Als je alleen al bedenkt dat het onderhoud en repareren van de kerkklok meer dan € 20.000,00 heeft gekost, begrijp je hoe blij we zijn met deze inkomsten!

Volgende week vrijdag begint op veel plaatsen weer het feestgedruis van carnaval. Hier in Obdam zullen we daar waarschijnlijk weinig van merken, maar in sommige andere plaatsen houdt de carnavalstraditie stand. Zelf mag ik zaterdagmiddag naar De Weere. Daar wordt in de kerk de sleutel van… ja, van wat eigenlijk! Door de burgemeester van Opmeer overgedragen aan prins Carnaval. Een gemeentehuis of een stadspoort hebben ze in De Weere niet. Wel een kerk! Maar zou prins Carnaval dan de sleutel van de kerk krijgen? En was die dan in handen van de burgemeester? Ik moet daar toch maar eens onderzoek naar doen. Ik ben namelijk niet alleen eerst-aanspreekbare pastor van Obdam, maar ook van Spanbroek en De Weere. Ik wil erbij zijn, bij die sleuteloverdracht, ook vanwege de aanwezigheid van de Witlofband, de fameuze blaaskapel van Crescendo. Misschien krijg ik, net als vorig jaar, een trompet in mijn handen gedrukt. Dan kan ik letterlijk en figuurlijk mijn partijtje meeblazen. Als pastor mag ik ook voorop lopen in de polonaise, maar die eer laat ik toch maar liever aan de burgemeester over.

Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven, dichtte Rutger Kopland. Dat geldt in elk geval voor de twee mannen die in de afgelopen maanden de Parochieraad hebben verlaten: Peter Wortel en Jan Beentjes. Allebei hebben ze zich jarenlang voor de Sint Victorkerk ingezet. Het is meer dan twintig jaar geleden dat Peter in het bestuur kwam, aanvankelijk als secretaris, maar na het vertrek van de vorige penningmeester nam hij deze functie op zich. Omdat Peter een financiële achtergrond heeft, was die taak hem op het lijf geschreven. Een paar jaar geleden liet Peter al doorschemeren dat hij wilde stoppen. Zolang er nog geen nieuwe penningmeester gevonden was, zou hij doorgaan. Diverse mensen werden gevraagd, maar zonder succes. Een jaar geleden hakte Peter de knoop door: na de zomer zou hij stoppen. Als ultieme poging om een opvolger te vinden, plaatste hij een oproepje in de Rotonde. Het enige resultaat daarvan was dat Peter zelf door drie organisaties gebeld werd met de vraag of hij niet bij hen penningmeester wilde worden. Onze zoektocht leverde dus geen nieuwe kandidaat op. Daarom heeft Peter besloten een groot deel van de financiële administratie te blijven verzorgen. Met name de dagelijkse dingen waar je als kerk mee te maken hebt, blijft hij doen. Ook schuift hij bij onze vergadering aan als de begroting of de jaarrekening behandeld moet worden. We zijn Peter dus nog niet helemaal kwijt en daar zijn we erg gelukkig mee. De volgende en voorlopig hopelijk laatste ‘vertrekker’ is Jan Beentjes. Hij heeft twintig jaar lang de technische zaken behartigd. Hij kent het hele gebouw als zijn broekzak. Er hoefde maar iets te wezen of hij was erbij om het te herstellen of te verbeteren. Om het jaar wordt onze kerk nauwkeurig geïnspecteerd door de monumentenwacht. Het rapport dat we naar aanleiding daarvan krijgen, werd door Jan altijd minutieus bestudeerd. Maar als de monumentenwacht al aandachtspunten had waar iets aan gedaan moest worden, dan ging dat meestal om dingen die Jan zelf ook al had gezien. De staat van onderhoud van de Sint Victorkerk wordt dan ook steeds beoordeeld als tip-top in orde. Ook Jan stond al langer op het punt om uit de Parochieraad te stappen, maar hij wilde niet alles in één keer loslaten. In René Karels had de Parochieraad een nieuw lid gevonden. Aan hem kon Jan geleidelijk de technische zaken overdragen. Maar er was nog zoveel meer wat hij voor de parochie deed. Hoe moesten we daarmee verder… Er ging een zucht van verlichting door de Parochieraad toen Jan vertelde wat hij zou blijven doen. Voor de technische zaken blijft hij op de achtergrond beschikbaar en met de andere werkzaamheden die hij ook al jarenlang voor de parochie doet, gaat hij door. Zo blijft hij contactpersoon voor de Tuinkabouters. Ook blijft hij samen met José Appelman verantwoordelijk voor het parochiesecretariaat. Ook de contacten met de Eritreese geloofsgemeenschap blijven lopen via Jan. En uiteraard blijft hij zingen bij Entre-Deux. Jan is dus nog regelmatig te vinden in de kerk of in de pastorie. Met de Parochieraad zijn Jan en Peter dus gestopt, maar als vrijwilliger hebben ze allebei geen afscheid genomen. Toch wil ik hen op dit moment hartelijk danken. Meer nog dan andere parochies is de Sint Victorparochie in de afgelopen tijd door woelige baren gegaan. We herinneren ons allemaal de moeilijkheden die pastor Paul Vlaar heeft ondervonden naar aanleiding van de Oranjemis in 2010. Het Kerkbestuur, waarvan Jan en Peter toen al deel uitmaakten, is altijd voor Paul opgekomen en heeft geprobeerd hem voor de parochie te behouden. Na zijn vertrek in 2015 kwam ik als nieuwe pastor. Maar ook ik werd door het Kerkbestuur met open armen ontvangen. Ook daarom, Peter en Jan, nogmaals hartelijk dank voor alles wat jullie tot nu toe voor de Sint Victorkerk hebben gedaan. Hopelijk blijven we nog lang met elkaar samenwerken en elkaar ontmoeten.

Begin januari is Erna Rood toegetreden tot de Parochieraad. In februari komt ook Valentin Ocheda erbij. Twee nieuwe gezichten in de Parochieraad, maar geen onbekenden in de Sint Victorkerk. Erna is dirigente van Sing@Victor, Valentin gitarist bij Entre-Deux. Ik ben erg blij met deze twee nieuwe leden. Ze weten goed wat er speelt in de parochie en hebben ook ideeën voor de toekomst. Ze zullen voorlopig geen bestuursfuncties op zich nemen. De functies van voorzitter en penningmeester blijven dus vacant. Maar ongetwijfeld zijn er werkzaamheden die ze met enthousiasme zullen oppakken. De kerk maakt moeilijke tijden door. Het is dan ook heel bijzonder dat er nog mensen zijn die op deze manier hun nek willen uitsteken voor de parochie. Erna en Valentin, jullie zijn van harte welkom!

Er is al ruim € 20.000,00 binnen! Dank u wel!
We zijn verheugd om het prachtige bedrag dat al is binnengekomen. We willen iedereen van harte bedanken die een bijdrage voor Actie Kerkbalans voor onze Sint Victorkerk heeft geleverd. Natuurlijk ook een woord van dank aan alle vrijwilligers die weer hebben meegeholpen! 
We hopen dat het bedrag van Actie Kerkbalans 2026 zelfs nog iets zal stijgen om ons streefbedrag van € 26.000,- te gaan halen. Met vriendelijke groet van Werkgroep Kerkbalans Sint Victorparochie

Vrijdagavond 30 januari was het zover: 17 vormelingen uit regio ‘de Waterkant’ zijn gevormd in de Hieronymuskerk te Wognum door bisschop Hendriks. Twee van hen kwamen uit Obdam: Fleur Mes en Jojanneke Mol. Pastor Anne-Marie van Straaten vertelt wat aan het Vormsel vooraf ging en hoe het werd gevierd: “Vooraf aan het sacrament van het vormsel hebben de vormelingen een aantal bijeenkomsten gehad. Ze hebben een gebedsarmband gemaakt en onderscheid in de goede en kwade geest ontdekt. Ook nagedacht hoe een gelovige mens te herkennen is en een vrijwilliger van een kerk geïnterviewd. De werken van barmhartigheid zijn op een baksteen getekend en hiermee is een muur gemaakt, symboliek van hoe we mee kunnen bouwen aan het Rijk Gods.

Kon ik onlangs nog enthousiast schrijven over het grote aantal kinderen dat in de kersttijd onze kerk heeft bezocht, in het nieuwe jaar ben ik weer met beide benen op de grond terechtgekomen. Mijn oproep voor nieuwe misdienaars heeft nog geen aanmeldingen opgeleverd. Ook wat het aantal kandidaten voor de Eerste Communie betreft, zijn we op een dieptepunt beland. Twee jaar geleden waren het er nog acht, vorig jaar zes en dit jaar… twee! Dit heeft tot gevolg dat onze werkgroep Eerste heilige Communie de handdoek in de ring heeft gegooid. Het kon niet anders!


Het koffie drinken na de vieringen wordt wel het achtste sacrament genoemd, maar je zou het ook de derde helft kunnen noemen. Hier in de Sint Victorkerk drinken we sinds een jaar of vier na iedere viering koffie. Voor degenen die eraan meedoen, is het een gezellige nazit, al gaat het er heel bescheiden aan toe in vergelijking met de derde helft in sportkantines. Het blijft bij koffie en een koekje en na een half uurtje gaat iedereen weer huiswaarts. Er zijn avonden waarop we veel breder uitpakken. Dat gebeurt bijvoorbeeld binnenkort weer, als de mensen naar de pastorie komen die één van onze veilingkavels hebben gekocht. We beginnen op vrijdag 23 januari met een popquiz. In februari volgen een avond klaverjassen en een avond kezen. Voor mij zijn het bijzondere avonden. Een groot deel ervan breng ik door in de keuken, waar ik de mensen die hapjes en drankjes rondbrengen gezelschap houd. Pas op het laatst ga ik naar de voor- of achterkamer van de pastorie om te horen hoe het met de spelers gaat. Bij het klaverjassen en kezen doe ik dat pas als iedereen is uitgespeeld. Bij de popquiz kom ik al eerder binnen, omdat ik denk dat ik verstand heb van popmuziek en dus één van de teams wel kan helpen, maar in de praktijk valt dat bitter tegen. De muziek van de jaren zestig, zeventig en tachtig ken ik nog wel zo’n beetje, maar daarna houdt het op, terwijl de meeste vragen gaan over de popmuziek van de eenentwintigste eeuw. De mensen die deze avonden bezoeken, spelen enthousiast hun wedstrijd, maar als je het bekijkt vanuit de parochie, dan gaat het op deze avonden zonder kerkdienst natuurlijk om de derde helft. Wel is het zo dat er op deze manier mensen over de drempel van de pastorie stappen, die dat anders nooit gedaan zouden hebben. En juist dat maakt deze avonden zo bijzonder. Ik ga er weer van genieten, van deze derde helft van het parochieleven.