Grote dank aan Jan en José!
Wie op dinsdagmiddag, en voorheen op donderdagmiddag, in de pastorie kwam, werd daar verwelkomd door Jan Beentjes en José Appelman. Jan nam achttien jaar geleden het secretariaatswerk over van Leny van Deelen. Later kwam José erbij. Zij maakte in juli de twaalf en een half jaar vol. Sinds die tijd bemensen Jan en José samen het secretariaat van de Sint Victorparochie. Dat doen ze op een gastvrije en nauwgezette manier. Dat deden ze, moet ik zeggen, want Jan en José zijn er onlangs mee gestopt. Ze droegen het stokje over aan Erna Rood en Ellen de Boer. Als u nu op dinsdagmiddag op de pastorie komt, dan is het Erna of Ellen die voor u de deur opent en u te woord staat.
Toen Jan begon, in 2008, werd er op het Parochiesecretariaat nog veel met de hand geschreven. Er werden al wel fotokopieën gemaakt, maar de computer die er stond werd voornamelijk gebruikt voor spelletjes. Daar bracht Jan verandering in. Langzamerhand werd er steeds meer gebruik gemaakt van e-mail en internet. Toen ik hier kwam, elf jaar geleden, was dat proces al voltooid. Post rondbrengen, wat in het begin nog heel gewoon was na een middagje secretariaat, was niet meer nodig. Thuis bereidde Jan elke week het mededelingenblad Kerkvizier voor. Ook de informatie die de lector nodig had bij de viering in het weekend, zocht Jan thuis al bij elkaar. Op het secretariaat moesten daar dan nog de gebedsintenties aan toegevoegd worden die voor die viering waren opgegeven.
José had intussen thuis al een passend gedicht gezocht om de Kerkvizier te voltooien. Verder zorgde zij voor de registratie van dopelingen, Eerste Communicanten en Vormelingen. Dat werden er in de loop der jaren natuurlijk heel wat minder. Toch bleef er veel werk op het secretariaat. Er moeten regelmatig allerlei bestellingen worden gedaan. Inkomende post en e-mail moet verwerkt worden en ook de administratie van kerkhof en urnenmuur moet worden bijgehouden. Dat laatste was weer één van de taken van Jan.
Waarin ik Jan en José heel sterk vond, was de manier waarop zij tijd en aandacht hadden voor de mensen die bij het secretariaat aanklopten. De meesten kwamen om intenties op te geven voor een overleden partner of ouder. Zeker voor mensen die dat voor het eerst deden, kort na het overlijden van hun dierbare, was dat een emotionele gebeurtenis. Maar Jan en José boden altijd een luisterend oor. Vanaf nu is het aan Erna en Ellen om deze mensen op te vangen. Ik ben er zeker van dat ze dat met net zoveel liefde en geduld zullen doen als Jan en José.
Het secretariaat is het visitekaartje van de parochie. De meeste mensen die iets van de parochie willen, komen immers binnen via het secretariaat, of dat nu via de mail gaat, via de website, via de telefoon of de post, of door een bezoekje aan de pastorie op dinsdagmiddag. Jan en José, jullie hebben laten zien dat onze Parochie een visitekaartje heeft dat gezien mag worden. Ik dank jullie hartelijk voor de manier waarop jullie het secretariaatswerk hebben gedaan.
Erna en Ellen, ik wens jullie veel succes en plezier bij het voortzetten van dit belangrijke werk voor de parochie.