Berichten

Na de viering van 12 oktober in onze kerk, is er in De Brink een ‘dank-je-wel-avond’ gehouden voor de vrijwilligers van onze parochie. Zo’n 110 mensen namen eraan deel. Ze kregen een optreden voorgeschoteld van mijn zus Charlotte en van mij. Over de kwaliteit daarvan moeten anderen maar oordelen, maar ik durf wel te zeggen dat de avond als geheel geslaagd kan worden genoemd.

Voor de tweede keer mocht ik als pastor van Obdam mee naar Lourdes. Op zondagochtend 6 oktober in alle vroegte vertrokken we met een bus met 36 pelgrims naar Schiphol. Vandaar vlogen we naar Toulouse en vervolgens reden we weer met een bus verder naar Lourdes. Vrijdagavond 11 oktober waren we rond kwart over tien weer terug in Obdam. Wat er in de dagen daartussenin gebeurd is, dat valt met geen pen te beschrijven. Ik wil de leden van de Lourdeswerkgroep en de andere vrijwilligers hartelijk bedanken en eigenlijk ook alle andere pelgrims van onze groep, want er is gedurende de hele bedevaart geen wanklank vernomen. Niet alles verliep perfect, maar iedereen was bereid anderen te helpen en niemand verloor zijn geduld. Zo kon het voor ons allemaal een mooie bedevaart worden, waarvan we nu nog vol zijn. Ik hoop over twee jaar weer met een bus vol parochianen op bedevaart naar Lourdes te kunnen gaan. Iedere keer word ik weer geraakt door het mysterie dat daar meer dan 150 jaar geleden heeft plaatsgevonden en dat zijn kracht door de jaren heen heeft behouden. In Lourdes heeft Bernadette Soubirous een bron uitgegraven die nog altijd stroomt. Het is niet alleen een bron van heilzaam water, maar ook een bron van troost, bemoediging en vergeving. Een bron waaraan je je telkens opnieuw kunt laven. Iedereen die dat doet, wordt er meer mens van. Vraag het maar aan de dorpsgenoten die mee zijn geweest.

Op de veiling worden dit jaar weer de bekende avondjes ‘kezen en klaverjassen in de pastorie’ aangeboden, maar de Parochieraad biedt ook iets nieuws aan: een bierproeverij. Voor wie het nog niet wist: ’Duvel’ en ‘Verboden Vrucht’ zijn Belgische bieren. Maar u hoeft beslist geen bierkenner te zijn om aan de bierproeverij deel te nemen en ervan te kunnen genieten. De voorpret kan beginnen op de veiling. Deze wordt op vrijdag 8 november gehouden in De Brink.

In onze parochie is 10 oktober een memorabele dag. Het is namelijk de feestdag van Sint Victor, onze patroonheilige. Sinds enige jaren hebben we de gewoonte om rond die datum een erespeld uit te reiken aan iemand die zich op een bijzondere manier als vrijwilliger verdienstelijk heeft gemaakt. Dit jaar viel die eer te beurt aan Lucia Neefjes. In de kerkdienst van zaterdagavond 12 oktober kreeg zij de Victorspeld uitgereikt door Win Bijman, de voorzitter van de Parochieraad. Lucia was al voor haar trouwen actief als kerkwerkster. Toen in Obdam het verzorgingshuis De Horstenburgh werd opgericht, begon zij ook daar schoon te maken. In De Horstenburgh nam ze de eetzaal, de gangen en de kapel voor haar rekening. Nu houdt ze alleen nog de kapel bij, maar dat is een grotere klus dan je zou denken. Behalve schoonmaken omvat het ook het wassen van altaarkleden en gewaden, het verzorgen van het liturgisch vaatwerk, het bijhouden van bloemen en kaarsen enz. Het organiseren van de vieringen komt daar nog bij, evenals het contact met de bewoners die daaraan willen deelnemen. Dankzij de tomeloze inzet van Lucia kan er nog steeds iedere vrijdagavond een kerkdienst worden gehouden in De Horstenburgh. Veel bewoners van De Horstenburgh en Huize Agatha maken er gebruik van. Als pastor van de Sint Victorkerk ben ik hier ook blij mee, want ik kom iedere vrijdagavond in een gespreid bedje en op die manier vallen deze parochianen niet buiten de boot. Ook voor de mensen die over een kerkradio beschikken, was Lucia gedurende de laatste acht jaar contactpersoon. Zij bracht iedere week de mededelingenblaadjes en misboekjes naar alle bezitters van een kerkradio, zodat zij ieder weekend alle kerkdiensten konden volgen. Met deze taak is Lucia onlangs gestopt, maar de kapel van De Horstenburgh blijft ze bijhouden. Daarnaast zingt ze in Het Parochiekoor en is ze de vrouw die naast haar man Nico staat, die al eerder een Victorspeld ontving voor zijn vrijwilligerswerk in de kerk. We feliciteren Lucia Neefjes van harte met deze erespeld. Zij heeft hem dubbel en dwars verdiend.

Wist u dat u op donderdagmiddagen en ook na alle vieringen in de Sint Victorkerk terecht kunt voor graflichten en kaarsen? Graflichten vindt u hier in diverse variëteiten. Ook zijn er noveenkaarsen met verschillende afbeeldingen. Grote graflichten en noveenkaarsen zijn te koop voor slechts 5 euro per stuk.

Een gemengd, enthousiast koor uit Avenhorn zingt op 9 november koorwerken uit twee beroemde opera’s van Verdi, te weten Nabucco en Macbeth. Het koor bestaat uit ongeveer 40 leden en is voor dit concert aangevuld met projectleden. Ze zingen al samen sinds 2008 en het repertoire bestaat uit klassieke muziek in de brede zin van het woord. In de afgelopen ruim 10 jaar zingen zijn de uitvoeringen van complete opera’s wel de hoogtepunten te noemen : in 2008 Norma ( Bellini) in 2010 La Sonnambula (Bellini) in 2014 Orfeo en Euridice (Gluck) en Idomoneo (Mozart). En vorig jaar is het 10-jarig bestaan gevierd met een feestelijke uitvoering van de Carmina Burana van Orff. Na dit overweldigende succes is er dit jaar voor gekozen om koorwerken uit Nabucco en Macbeth ten gehore te brengen. Vol overgave en plezier is het koor al een aantal maanden bezig met de repetities voor de uitvoering van dit concert. Nabucco, het eerste grote succes van Verdi is een Bijbels drama, tevens een ontroerend liefdesdrama tegen de achtergrond van vrijheidsstrijd en gevechten om de macht. Een thema dat ook nog heel goed in deze tijd past .U kent ongetwijfeld het prachtige ‘Va, pensiero sull’ali dorate’, beter bekend als het Slavenkoor . Macbeth is gebaseerd op de waargebeurde geschiedenis van de Schotse koning Macbeth. Spannende en emotionele drama’s waarin de solisten Violetta Lazin, sopraan en Wiebe Pier Cnossen , bariton de aria’s en duetten ten gehore brengen. De begeleiding is door de vaste pianist Hans van Beelen en het geheel staat onder leiding van dirigent Meeuwis Rebel. We hopen dat u allemaal een avond komt genieten van dit prachtige concert. Kaarten zijn verkrijgbaar a €17.50 via secr-kk@outlook.com of via telefoonnummer 06-10929604 of 06-22006147 en natuurlijk op de avond van de uitvoering bij de ingang van de kerk. Graag tot ziens op 9 november om 20.00 uur in de Sint-Victorkerk. www.koggeklassiek.nl

Komende zondag, 6 oktober, wordt het vroeg in de ochtend op het Kerkplein erg druk. Het begint al rond 04.00 uur, want een kwartier later vertrekt er een bus met veertig Lourdespelgrims. En rond 07.00 uur is het weer raak. Dan staan de organisatoren van de Kapellentocht klaar om de mensen te verwelkomen die meegaan naar Heiloo. Om 07.30 uur beginnen de deelnemers aan hun wandeling. ’s Middags om 13.30 uur is er in de Genadekapel of bij ‘t Putje op het terrein van Onze Lieve Vrouw ter Nood een korte viering, waarmee de Kapellentocht wordt afgesloten. De Lourdespelgrims zijn op dat moment al uit het vliegtuig gestapt en misschien zelfs al op hun bestemming aangekomen, maar hun bedevaart moet dan nog beginnen. Verschil moet er zijn! Maar gaat u niet mee naar Lourdes en wandelt u ook niet mee naar Heiloo, dan zijn er nog een paar mogelijkheden om toch iets te proeven van de warmte en de intensiteit van een bedevaart. Misschien kunt u naar de Uitzwaaiviering komen op zaterdagavond 5 oktober. Of misschien kunt u zondagmiddag naar Heiloo gaan om de korte viering mee te maken aan het eind van de Kapellentocht. Als u met de auto daar naar toe gaat, kunt u wellicht een paar wandelaars een groot plezier doen door ze mee terug te nemen naar Obdam. De groep Lourdespelgrims, waarvan ik deel uitmaak, blijft uiteraard wat langer weg. Wij hopen op vrijdagavond 11 oktober weer behouden in Obdam aan te komen. Wilt u dat wij in Lourdes voor iemand bidden of een kaars opsteken, dan kunt u dat kenbaar maken tijdens de Uitzwaaiviering. Maar bidden en een kaars opsteken, dat kunt u natuurlijk ook doen in Heiloo en het mag uiteraard ook in onze eigen Sint Victorkerk.

Één van de redenen waarom ik graag naar Obdam wilde, was dat het een levendige parochie is met veel vrijwilligers. En daar pluk ik nu de vruchten van. Want vrijwilligers helpen me niet alleen met allerlei praktische zaken, ze komen ook met ideeën en voeren die meteen uit. Zo was er iemand van de MOV-werkgroep (missie, ontwikkeling en vrede) die voorstelde om Nour Mardini uit te nodigen om in een viering in de Vredesweek iets te komen vertellen. Dus: het adres van Nour achterhalen, naar hem toe gaan om hem te vragen, een afspraak maken om naar de pastorie te komen… Het werd gedaan door leden van de werkgroep. En zo kon ik op maandag 23 september kennismaken met deze charmante Syrische acteur, regisseur en muzikant en kwam hij op zaterdag 28 september naar de kerk om iets te vertellen over vrede in de Koran, een lied te zingen over Jezus en Maria en daarna samen met alle kerkgangers een vrolijk Arabisch liedje te zingen. ‘Vrede verbindt over grenzen heen’ was het thema van de Vredesweek. Dat werd hier letterlijk waar gemaakt. Zonder de leden van de MOV-groep zou ik nooit op dit idee gekomen zijn en zou de viering minder diepgang en minder schwung hebben gehad. En zo kan ik over alle groepen vrijwilligers wel iets moois vertellen. Daarom doe ik graag mee als de Parochieraad een gezellig avondje voor de vrijwilligers organiseert. Ik heb speciaal voor deze avond een paar liedjes gemaakt die ik samen met mijn zus Charlotte voor u zal zingen… als u vrijwilliger bent in onze parochie. Vergeet niet u voor deze avond op te geven. Het kan nog!

3 november is de feestdag van Sint Hubertus, de patroon van jagers en jachthoornblazers. In de Sint Victorkerk is er op die dag een speciale Eucharistieviering waarin pastor Nico Knol voorgaat. Alle jagers uit Obdam en omgeving worden hiervoor uitgenodigd. Jachthoornblazersgroep ’t Wildrijk zal de viering opluisteren. Maar er is meer. Ook de dopelingen van de afgelopen jaren en hun ouders ontvangen voor deze viering een persoonlijke uitnodiging. Voor alle kinderen die in de afgelopen tijd zijn gedoopt, hebben we in de doopboom een hartje opgehangen met hun naam erop. De hartjes worden in deze viering gezegend en aan de ouders meegegeven. Vrijwel alle kinderen waarvoor een hartje is beschreven, zijn door pastor Knol gedoopt. Na mijn diakenwijding, vanaf half november dus, mag ik zelf het Doopsel toedienen. Vanaf dat moment zal pastor Knol hier niet meer regelmatig als doopheer optreden. Daarom is ervoor gekozen de hartjes die nu in de doopboom hangen op dit moment aan de ouders mee te geven. We beginnen dan weer met een lege doopboom. Voor mij, maar ook voor de parochie vormt dit het begin van een nieuw tijdperk.

Op zondag 6 oktober rond 5 uur ’s morgens vertrekt er vanaf het Kerkplein een bus met 40 Lourdespelgrims. We vliegen vanaf Schiphol naar Toulouse en gaan daarna weer verder per bus. Op vrijdagavond 11 oktober komen we als alles goed gaat, weer aan in Obdam. We hopen dan een paar mooie dagen in Lourdes te hebben beleefd. Natuurlijk kunt u ons komen uitzwaaien op het moment dat we vertrekken, maar dat kan ook al op zaterdagavond 5 oktober bij de Uitzwaaiviering. Het is een goede gewoonte om de avond voorafgaand aan een Lourdesbedevaart een viering te houden waarin iedereen welkom is. Als u mensen kent die meegaan, als u Lourdes een warm hart toedraagt of als u wilt proeven van de sfeer van een Lourdesreis, dan is het iets voor u. Tevens bent u dan in de gelegenheid intenties op te geven waarvoor we in Lourdes zullen bidden. Het koor Sing@Victor luistert deze viering op met zang en mooie woorden. Voor ons, de pelgrims, betekent het niet alleen een weemoedig afscheid van onze familie en vrienden, maar ook een feestelijk begin van onze bedevaart.

De jaarlijkse Vredesweek vindt plaats van 21 t/m 29 september. Dit jaar is als thema van de Vredesweek gekozen: ’Vrede verbindt over grenzen’. Het thema nodigt uit om grenzen op te zoeken en te onderzoeken. Want aan de andere kant van de grens wacht vaak een wereld aan ontmoetingen en mogelijkheden. In onze kerk besteden wij aandacht aan de Vredesweek op zaterdagavond 28 september in een viering met Sing@Victor. De Syrische Obdammer Nour, inmiddels in heel Nederland bekend als acteur, komt in deze viering vertellen wat vrede betekent voor hem en voor zijn land. Op zondag 22 september wordt in een oecumenische viering in de Dorpskerk van Abbekerk eveneens aandacht besteed aan het thema van de Vredesweek. Samen met Piet van Baar en dominee Sylvia Neuféglise mag ik in deze viering voorgaan. Uiteraard bent u als parochiaan van de Sint Victorkerk hierbij van harte welkom. De viering begint om 10.00 uur.

Kapellentocht naar Heiloo dit jaar anders dan anders, maar wel de moeite waard Er is dit jaar geen Eucharistieviering in de grote kapel, maar wel een korte viering in de kleine kapel of buiten bij de put. De kleine kapel oftewel de Genadekapel schijnen veel mensen die regelmatig met de Kapellentocht meegegaan zijn, nog nooit gezien te hebben. Ze komen kennelijk nooit verder dan het Oesdom, de horecagelegenheid en de grote kapel. Maar nu mag iedereen dus doorlopen naar de put en de kleine kapel, waarmee alles begonnen is. De geschiedenis van het Heiligdom van Onze Lieve Vrouw ter Nood gaat terug tot het eind van de 14e eeuw. In die tijd vond een boer op zijn land een Mariabeeld. Hij nam dit mee naar huis, maar op miraculeuze wijze keerde het terug naar de plaats waar hij het gevonden had. Rond dezelfde tijd raakte een schip in nood voor de kust ter hoogte van Heiloo. In zijn nood bad de schipper tot God. Hij hoorde boven het gebulder van de golven en het geraas van de wind een heldere vrouwenstem die zei: ‘Als ge mij gaat eren zal de wind gaan keren’. De schipper herkende, God weet hoe, de stem van Maria en beloofde zich voor haar verering in te zetten. Veilig aan land gekomen kwamen de beide verhalen bij elkaar en de plaats voor de bouw van de Genadekapel was daarmee gevonden. Uit 1409 is er een document bewaard in het archief van het aartsbisdom Utrecht dat spreekt over de ‘capelle in de banne van Heiligenloo’. In de voorhof van de Genadekapel bevindt zich de put met heilzaam water. Tijdens de Reformatie werd de kapel verwoest en de put gedempt met puin van de kapel. In 1713, ten tijde van veepest, welde met kracht water op vanonder het puin. De geschiedenis leert, dat de dieren die van dit water dronken de veepest overleefden. In 1902 werd het terrein aangekocht door katholieken. Al snel werden de fundamenten van de kapel en de put blootgelegd en begon men met de bouw van een nieuwe kleine kapel. De bedevaart naar Heiloo werd in katholieke kringen razend populair. Daarom kwam er ook al snel een grote kapel op het terrein. Vanaf de jaren zestig werd de belangstelling minder, maar nog altijd weten mensen ’t Putje van Heiloo te vinden om er tot rust te komen, een kaarsje op te steken en wat water te drinken of mee te nemen naar huis. Het is nu de dertiende keer dat deze wandeling gemaakt wordt vanuit Obdam. Het thema is: ‘Lopen in verbondenheid’. Het is een mooie traditie om zo de intenties en gebeden vanuit ons Mariakapelletje mee te nemen naar deze grote Mariabedevaartplaats. Laten we proberen de traditie met elkaar in ere te houden! Ik kan er dit jaar helaas niet bij zijn, maar het blijft de moeite waard om deze wandeltocht mee te maken. Volgend jaar hoop ik dan ook weer mee te gaan en wellicht kan ik dan ook voorgaan in de Eucharistieviering. Graag wil ik Richarda de Boer en Hans van ’t Hoff bedanken. Ondanks alle tegenwerking hebben ze ook dit jaar weer veel tijd en energie gestoken in de voorbereiding van deze wandeltocht. Richarda, Hans en alle wandelaars en andere parochianen die meegaan met de Kapellentocht, ik wens jullie een mooie dag, een goede wandeling en veel devotie.

Deze zomer las ik een Vlaams boekje over vernieuwing van de liturgie en dan met name in de muziek. Wat had het Tweede Vaticaans Concilie op ’t oog als het om vernieuwing van de liturgie gaat en wat is daar na meer dan vijftig jaar van terechtgekomen… Het hoofddoel van de liturgievernieuwing was dat mensen meer betrokken zouden raken bij de vieringen. Dat ze meer mee zouden kunnen doen. Daarom hoefde de mis niet meer in het Latijn te worden opgedragen. Het kon in het Nederlands, zodat de deelnemers alles zouden kunnen verstaan en meebidden. En wat de zang betreft: iedereen zou heel veel moeten kunnen meezingen. Het eerste waaraan men dacht waren de dialogen tussen priester en kerkvolk. Dus als de priester zong: ‘De Heer zal bij u zijn…’ dan moest het volk zingend antwoorden: ‘De Heer zal u bewaren’. Zo zijn er meer dialogen die zingend gedaan zouden moeten kunnen worden, maar in Vlaanderen was daar bar weinig van terechtgekomen. Hoe zit dat bij ons? In onze regio hebben we in elk geval twee, en in de nabije toekomst hopelijk drie, priesters die goed kunnen zingen. Zou het niet wat voor ons zijn om te werken aan kerkvernieuwing zoals het Concilie, begin jaren zestig, dat heeft bedoeld? Wordt vervolgd!

Misschien hebt u het al gezien bij het koffie drinken achterin de kerk: er ligt een kersvers tegelvloertje op de plek waar tot voor kort de houten vloer lag waarvan de banken zijn weggehaald. Vorige week is er twee ochtenden betegeld door Riny en Marijn van de Water uit Avenhorn en nu ligt de vloer er pico bello bij, zonder een onnodig opstapje. Langzamerhand wordt het weer bedrijviger in kerk en pastorie. De meeste mensen hebben de draad weer opgepakt. Koren repeteren weer, werkgroepen vergaderen weer of gaan wat doen… en ik kon er de afgelopen week niet bij zijn, want ik moest op retraite met de seminaristen. Het zij zo! Maandag 9 september kom ik weer terug en dan hoop ik alles in de parochie weer van nabij mee te maken en zelf natuurlijk ook weer het een en ander te gaan doen. Niet iedereen kan de draad zomaar weer oppakken. Sommige mensen kwakkelen met hun gezondheid of hebben grote zorgen. Laten we deze mensen niet vergeten. Het schiet er misschien weleens bij in. Maar als we weten dat het met mensen niet goed gaat, laten we dan proberen naar ze toe te gaan of voor ze te bidden. Dat moet toch lukken, tussen de bedrijven door.

Beste mensen, Eén ding is duidelijk, zonder vrijwilligers kan de Sint Victorparochie niet draaien. Uw tomeloze inzet bij tal van activiteiten in en rond kerk of parochie is voor ons als bestuur van zeer grote waarde. Zonder uw hulp kunnen we niet. Nu niet, maar vooral voor de toekomst is uw inzet voor de parochie van groot belang. Daarom nodigen wij u graag uit voor de vrijwilligersavond op zaterdag 12 oktober. Is uw partner ook vrijwilliger, dan is ook die natuurlijk van harte welkom. We beginnen om 19.00 uur met een viering  in de kerk. Aansluitend wordt u in De Brink verwacht, waar we onder het genot van een kopje koffie of thee en vervolgens een hapje en een drankje de avond gezellig vervolgen. Net als de vorige keer zorgt Charlotte Glorie voor een geweldig stuk cabaret geassisteerd door broer Bert. Dit duo staat garant voor een top avond. Op deze manier bedanken we u voor uw inzet van het afgelopen jaar. Voor de organisatie van deze avond is het fijn om te weten op hoeveel mensen wij kunnen rekenen, daarom vragen wij u vóór zondag  6 oktober via de mail op te geven bij ellen.deboer@gmail.com. Vermeld s.v.p uw naam en adres en in welke werkgroep u actief bent. Natuurlijk kunt u uw gegevens ook op een briefje schrijven en in de brievenbus van de pastorie te stoppen of bij Ellen de Boer, Hellemastraat 12. Graag tot ziens, Parochieraad Sint Victor.

Wij zijn in mei begonnen met de voorbereiding van de Kapellentocht, die op 6 oktober gaat plaatsvinden. Al snel bleek het dat we met tegenvallers te maken kregen. In ons eerste voorgesprek met pastor Bert werd ons verteld dat er geen koor wilde zingen tijdens de eucharistieviering in de Kapel Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo. De reden was dat de kleine koren vanuit de zijkant moesten zingen wat de akoestiek niet ten goede komt, en dat het Parochiekoor twee jaar terug met hun rug naar de kerkgangers moesten zingen. Wij hadden begrip voor hun standpunt. Het is namelijk daar voor koren niet toegestaan om op het priesterkoor te staan. Wij hebben geprobeerd een oplossing te vinden. Pastoor Nico Knol was bereid om samen met ons in gesprek te gaan met de Rector, maar vanuit Heiloo kwam er bericht dat men ons niet te woord wilde staan. Wij zijn uitgenodigd door het Parochiebestuur die het bijzonder jammer zou vinden als deze inmiddels geworden traditie zou stoppen. Samen hebben we de volgende oplossing bedacht: • We gaan na de wegzending om 7.30 uur onder klokgelui op stap voor de 25 km. • In Heiloo aangekomen, kunt u in het Oesdom ( dat is eigenlijk het horeca-gebeuren) koffie, thee, enz. gebruiken. Wij zullen daar rond 13.00 zijn. We gaan dan niet zoals in andere jaren naar de grote kapel, maar willen om ongeveer 13.30 uur verzamelen bij het Putje en de kleine kapel. U kunt in de kleine kapel bidden of een kaarsje opsteken en rondom het Putje zullen we op onze eigen manier een invulling geven aan een dienst met als thema: verbondenheid. Wij hopen natuurlijk dat er, net als in voorgaande edities, voldoende parochianen uit Obdam zullen komen om dit met ons te delen, en die de vermoeide wandelaars terug naar Obdam kunnen meenemen. De wandelaars kunnen natuurlijk ook zelf vervoer regelen. Het alternatief is de trein. De laatste paar jaar kregen we de vraag of we eens een andere route konden lopen, dus niet via de Boekelermeer. In mei zijn we met vier wandelaars op zoek gegaan naar een alternatief en daar is uitgekomen dat we op het eind van de Huygendijk niet naar de Omval gaan lopen maar via de Nollenweg naar Oudorp. We pauzeren dan bij café Meereboer waar de koffie/thee en cake zal klaarstaan. Van daaruit lopen we via de Friesebrug en de binnenstad van Alkmaar naar de Kennemerstraatweg. Bij het landhuis Nijenburg zullen we net als in andere jaren via het bospad naar de kapel lopen. De afstand is hetzelfde, namelijk 25 km. We hopen u voorlopig voldoende te hebben geïnformeerd en wensen iedereen een goede voorbereiding. Met vriendelijke groet, Richarda de Boer en Hans van ’t Hoff

Heel veel mensen zijn op vakantie, maar de tuinkabouters werken stug door. Elke dinsdag wordt er geklust in en om de tuin. Nu wordt het tegelpad rondom de begraafplaats aangepakt. Eerst zijn de nieuwe bandjes geplaatst. Daarna wordt er met man en macht door de tuinkabouters gewerkt; het uitgelijnde pad met zand vullen, vlakken, tegels sjouwen en neerleggen. Bravo mannen, het ziet er weer pico bello uit. Heel veel dank voor jullie inzet. De parochieraad [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ last=”true” title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ last=”true” title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1] [column_1 width=”1/3″ last=”true” title=”” title_type=”single” animation=”none” implicit=”true”] [/column_1]

Vorige maand ben ik officieel aangesteld tot acoliet, een waardigheid die me al veel eerder ten deel zou zijn gevallen als ik had kunnen zien. Ik ben namelijk opgegroeid naast een Karmelietessenklooster en het lag voor de hand dat de buurjongens misdienaar werden. Dat gebeurde dan ook met de broer die onder mij kwam. Om kwart voor acht, als de kloosterklok luidde, sprong hij zijn bed uit om om vijf voor acht de kapel binnen te stuiven, opgevangen door één van de zusters en de dienstdoende pater. Na zes jaar dienen in het klooster werd hij acoliet in de Parochiekerk. Dat zou mij zeker ook zijn overkomen, als ik niet naar het Blindeninstituut had gemoeten, maar nu ben ik dus bezig met een inhaalslag. Ik ben blij dat ik het hele traject naar het Priesterschap op deze manier kan afwerken: eerst de aanstelling tot lector, waardoor ik werd bepaald bij het Woord, en nu de aanstelling tot acoliet, waardoor ik meer bepaald word bij de Eucharistie. Tot nu toe had ik me nooit zo intensief beziggehouden met wat er aan het altaar gebeurt. Het was iets waaraan ik nauwelijks deel had. Ik hoorde vaak wel wat geluidjes en in grote lijnen wist ik natuurlijk wel wat de priester en de misdienaars deden, maar niet tot in alle details. Nu weet ik dus wat de misdienaar doet en mag ik dat zelf doen, zo goed en zo kwaad als het gaat. En in november hoop ik dan tot diaken te worden gewijd. Het diaconaat zal ongetwijfeld weer nieuwe uitdagingen met zich meebrengen, en niet alleen in de Eucharistievieringen. Maar dat is voor later. Ik geniet er nu nog even van om acoliet te zijn, blij dat ik dat toch nog mag meemaken!

De bijzonder rijke geschiedenis van Utrecht weerspiegelt zich in de vele historische kerken in de binnenstad. Centraal in de oude binnenstad staat de Domkerk, de oude bisschopskerk met de hoogste kerktoren van Nederland. Binnen een Romeins fort, een castellum, stichtte Willibrord in 695 twee kerken, de St. Maarten en de St. Salvator. In de elfde eeuw ontstond een kruis van kerken rondom de Romaanse St. Maarten. Van deze kapittelkerken zijn alleen de Janskerk en Pieterskerk over; de Paulusabdij en de Mariakerk zijn bijna geheel verdwenen. Voor het gewone volk waren er parochiekerken. In Utrecht zijn alle in hun middeleeuwse vorm bewaard gebleven: de Buurkerk, Nicolaïkerk, Jacobikerk en de Geertekerk. Van de grote kloosterkerken is alleen de St.Catharinakerk nog over. De kapellen van het Agnietenklooster en het Sint Ursulaklooster hebben de tand des tijds ook doorstaan. Op vrijdag is er in één van de kerken een gratis lunchconcert. Op initiatief van de Oecumenische Werkgroep Midden Westfriesland organiseren wij een ‘kerken-kijk-dag’ op vrijdag 23 augustus. We vertrekken om 09.02 uur met de trein uit Obdam. Tijdens de wandeling wordt er een lunch aangeboden. De kosten van de reis, lunch, rondleiding zijn €30,- p.p. Vanwege het ‘Groepsticket Daluren’ reizen we ook weer gezamenlijk terug. Opgave: Jan Verbruggen jcj.verbruggen@quicknet.nl (0226-351951). Jan Verbruggen  

Dinsdagmorgen 2 juli is pastor Bert, tijdens de viering van het ziekentriduüm in de kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo, tot acoliet aangesteld. De viering had als thema: ‘Meer dan het gewone.’ Tijdens deze mooie viering gebeurde er dan ook meer dan gewoon! De weg die Bert naar het priesterschap aflegt bestaat uit verschillende fases. Als eerste het toelaten tot de priesteropleiding, daarna de aanstelling tot lector. Bij deze aanstelling ligt de nadruk op de lezen uit de Bijbel, het Woord van God. Nu zijn aanstelling tot acoliet, waarbij het gaat om de zorg voor het altaar en de eucharistie. Als Bert deze fase naar het priesterschap goed heeft afgelegd, en zijn laatste drie tentamens heeft gehaald, volgt de diakenwijding op zaterdag 16 november. En als alles naar wens verloopt, zal hij op zaterdag 6 juni 2020 tot priester worden gewijd. Na de verkondiging werd Bert naar voren geroepen door Mgr. Jan Hendriks. Terwijl Bert voor hem neerknielde werd hij kort toegesproken over de aanstelling tot acoliet. Ook werd de kelk hem aangereikt: het teken van de eucharistie. Bert raakte deze aan, als teken van aanvaarding. Door deze korte maar indrukwekkende ceremonie was de aanstelling tot acoliet van pastor Bert een feit. Na afloop werden we getrakteerd op koffie met gebak en werd Bert en zijn familie gefeliciteerd. Namens alle parochianen zeggen we nogmaals: Bert proficiat, weer een stap dichterbij het priesterschap. Parochieraad Sint Victor Parochie Obdam

Sinds begin dit jaar was er iedere dinsdagochtend een Eucharistieviering in de Marcuskapel. In de zomerperiode vervalt deze mis een aantal keren. Er is nog wel een mis op dinsdag 16 juli en op dinsdag 23 juli. Daarna is er pas weer een mis op dinsdag 27 augustus. Ook de stille aanbidding die iedere donderdagmiddag wordt gehouden in de Marcuskapel vervalt in deze zomertijd. We beginnen er weer mee op donderdag 5 september.

Op zaterdagavond 29 juni werd de laatste gezinsviering van dit schooljaar gehouden. Het was tevens de laatste viering waarin gezongen werd door Jeugdkoor De Victorzangertjes. Ondanks de kleine bezetting zong het koor heel goed. Het thema van de viering was: ‘zijn deur staat altijd open‘. Dat geldt zeker voor de deur van onze Sint Victorkerk. Die blijft openstaan voor kinderen en hun (groot)ouders. Maar de laatste jaren werd niet alleen het aantal leden van het Jeugdkoor steeds kleiner, er zaten ook steeds minder gezinnen in de kerk. Toch hopen we dat de opheffing van Jeugdkoor De Victorzangertjes niet het einde van een tijdperk betekent. De werkgroep Gezinsviering wil in elk geval doorgaan en zoekt nog enkele enthousiaste vaders en moeders die hun schouders willen zetten onder een nieuw projectkoor. In september komen we bij elkaar om de mogelijkheden op een rijtje te zetten. Intussen denken we met weemoed terug aan de tijd dat ons jeugdkoor tientallen leden had en dat met Sint Maarten, met Kerst, met Palmpasen, en andere feesten de kerk bomvol zat met hele families. Jeugdkoor De Victorzangertjes werd opgericht in 1982 en kende vanaf het begin een grote bloei. Oprichters van het koor waren Mia van Wijngaarden, Annemiek Luken en Jos van der Linden. Ook Marjo Klaver was vanaf het begin betrokken bij De Victorzangertjes. Toen ik hier kwam in 2015 was die bloeiperiode helaas voorbij. Marjo Klaver was toen dirigente. Ze werd daarbij geassisteerd door haar schoondochter Sandra, die zelf als zevenjarig meisje één van de eerste koorleden was geweest. In 2016 nam Sandra het stokje van haar schoonmoeder over. Ze deed haar best om het koor te verrijken met nieuw repertoire. Ook schakelde zij haar dochter Daniëlle in als gitariste, maar het mocht niet baten. Het aantal kinderen bleef dalen. Het einde was onvermijdelijk. Omdat Sandra nu eenmaal niets liever doet dan zingen met kinderen, gooit ze het nu over een andere boeg. Ze heeft een begin gemaakt met de oprichting van een Popkoor voor kinderen. Hopelijk heeft ze daarmee meer succes, maar voor de parochie blijft het jammer dat het Jeugdkoor De Victorzangertjes opgeheven moest worden. Sandra, vanaf deze plaats nogmaals hartelijk dank voor je inzet en je niet aflatende pogingen het Jeugdkoor in stand te houden. En uiteraard veel succes gewenst met je nieuwe Popkoor Victory. Pastor Bert Glorie

Soms is het een sport de grens op te zoeken van het toelaatbare. Wat mag nog net wel en wat mag niet… Nog mooier is het, de grens op te zoeken van het mogelijke. Wat is nog haalbaar… Hoe leggen we de lat nog een beetje hoger… We hebben het Maarten van der Weijden zien doen tijdens zijn tweede Elfstedentocht en we kunnen het ook zeggen van de wielrenners in de Tour de France en in onze eigen wielerronde. Ze geven niet op, maar gaan door, ook al zijn ze de uitputting nabij. Ook in onze parochie proberen we de grenzen van het mogelijke op te zoeken. Wat is er in deze tijd nog haalbaar, ondanks onze beperkte middelen en het steeds kleiner wordende aantal mensen dat mee wil doen. Een kinderkoor bijvoorbeeld! Heeft dat nog bestaansrecht anno 2019? Na steeds opnieuw te hebben geprobeerd kinderen te werven voor De Victorzangertjes heeft dirigente Sandra Klaver vorige week de handdoek in de ring gegooid. Ieder jaar gingen er weer meer kinderen van het Jeugdkoor af dan erbij kwamen. Dat was niet meer vol te houden. En toch… En toch zijn er mensen die zich in willen zetten om iets nieuws van de grond te krijgen met kinderen. Het moet een projectkoor worden dat minstens drie keer per jaar zal zingen. Of het lukt, ontdekken we pas in september. Dan gaan we ermee aan de slag. Het wordt nu eerst vakantie en ook dat is een tijd om grenzen op te zoeken. Zelf ga ik in augustus wandelen van Maastricht naar Aken, gedeeltelijk door Zuid-Limburg, gedeeltelijk door België en eindigend in Duitsland. Daarna ga ik nog een paar dagen naar de Abdij Maria Toevlucht in Zundert, een trappistenabdij tegen de Belgische grens. Ik zoek de grenzen dus niet alleen op, ik ga er ook overheen. Grenzen opzoeken en overschrijden, dat gebeurt ook altijd op de kermis. Misschien hebt u dat vroeger ook wel gedaan tijdens de kermisdagen, grenzen opzoeken en eroverheen gaan. De jeugd van nu moet daar ook de ruimte voor krijgen. De kermis, die paar dagen dat de wereld op z’n kop staat, is daar de beste gelegenheid voor. Grenzen overschrijden, het moet op z’n tijd, want waar de grens ligt weet je pas zeker als je er een keertje overheen bent gegaan. Ik wens u allen een mooie zomer en een gezellige kermis.

Meer dan het gewone Dinsdagmorgen 2 juli is pastor Bert, tijdens de viering van het ziekentriduüm in de kapel van Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo, tot acoliet aangesteld. De viering had als thema: ‘Meer dan het gewone.’ Tijdens deze mooie viering gebeurde er dan ook meer dan gewoon! De weg die Bert naar het priesterschap aflegt bestaat uit verschillende fases. Als eerste het toelaten tot de priesteropleiding, daarna de aanstelling tot lector. Bij deze aanstelling ligt de nadruk op de lezen uit de Bijbel, het Woord van God. Nu zijn aanstelling tot acoliet, waarbij het gaat om de zorg voor het altaar en de eucharistie. Als Bert deze fase naar het priesterschap goed heeft afgelegd, en zijn laatste drie tentamens heeft gehaald, volgt de diakenwijding op zaterdag 16 november. En als alles naar wens verloopt, zal hij op zaterdag 6 juni 2020 tot priester worden gewijd. Na de verkondiging werd  Bert naar voren geroepen door Mgr. Jan Hendriks. Terwijl Bert voor hem neerknielde werd hij kort toegesproken over de aanstelling tot acoliet. Ook werd de kelk hem aangereikt; het teken van de eucharistie. Bert raakte deze aan, als teken van aanvaarding. Door deze korte maar indrukwekkende ceremonie, was de aanstelling tot acoliet van pastor Bert een feit. Na afloop werden we getrakteerd op koffie met gebak en werd Bert en zijn familie gefeliciteerd. Namens alle parochianen zeggen we nogmaals: Bert proficiat, weer een stap dichterbij het priesterschap. Parochieraad Sint Victorparochie Obdam