Berichten

Af en toe word ik uitgenodigd om op een school te komen vertellen hoe het is om blind te zijn. Ik vind dat leuk om te doen in alle klassen, maar het allerleukste vind ik de kleuterklas. Kinderen van die leeftijd vinden het vanzelfsprekend dat iedereen kan zien. Ze hebben nog niet bedacht dat er mensen zijn die niet kunnen zien. Bij iemand die blind is, kunnen ze zich dan ook weinig voorstellen… Totdat ik binnenkom met mijn blindenstok en mijn voelboekje van Rupsje Nooitgenoeg. Met mijn hand tast ik de bladzijden af, waarop de plaatjes in reliëf voelbaar zijn. Ik vertel wat ik aan het voelen ben: rups, een eitje, een appel, een aardbei… En ineens hebben de kinderen het door! Als je niet kunt zien, dan moet je alles voelen, met je handen of met een stok. Dan gaat hun fantasie met hen op de loop en er komen wel duizend vragen… Aan het eind van de les is het tot ze doorgedrongen dat het niet vanzelfsprekend is dat je kunt zien en ze begrijpen ook dat je, als je niet kunt zien, evengoed van alles kunt doen.

Op 3 februari 1932 kwam Theo Neefjes ter wereld in Obdam, als vierde kind van Piet Neefjes en Grietje Boots. Met negen kinderen woonden Piet en Grietje met nog een gezin in een boerderij aan de Dorpsstraat, tegenover het gemeentehuis. Als kind maakte Theo de oorlog mee. Hij zag onder andere met zijn hele familie vanuit het raam hoe verzetsman Johan Hellema werd neergeschoten toen hij probeerde te vluchten, kort nadat hij was vastgezet in het gemeentehuis. Na een mooie diensttijd bij de marine trouwde Theo met zijn grote liefde Jeanne Komen. Ze gingen wonen aan de Van Wassenaarstraat. Theo kon goed metselen en timmeren en had dan ook hard meegewerkt aan de bouw van dit huis. Hier werden hun kinderen geboren: Peter, Peter, Hans, Stefan, Matt en Miranda. In 1974 verhuisde het gezin naar de Kerkweg. Theo zat in de verkavelingscommissie en kon ervoor zorgen dat zijn familie een aaneengesloten stuk land kreeg. Inmiddels runde hij het tuindersbedrijf samen met zijn broer Kees. In 1991 verkochten ze het land en ging Theo werken bij technisch bedrijf Klaver. Sleuven graven voor kabelwerk, lantarenpalen plaatsen, dat soort werk. Voor Theo was het een kolfje naar zijn hand. Intussen was hij ook als vrijwilliger aan de slag gegaan.

Op zaterdagavond 28 maart vieren we Palmpasen in de kerk.
 Nu lijkt het ons leuk om aan het eind van de middag, om 16.30 uur met de kinderen de palmpasenstokken te gaan knutselen.  Wij zorgen dan voor de stokken en crêpepapier en dergelijke, en de kinderen kunnen zelf wat spulletjes meenemen om de stokken mee te versieren. Na afloop gaan we eten met elkaar: patat met een snack en dan om 19.00 uur gaan we in een optocht de kerk door. In de viering wordt gezongen door het groepje NOOTgreep, maar de kinderen zingen zelf ook een liedje aan het begin van de dienst. We laten een film zien van de Zandtovenaar en het wordt een gezellige boel. We hopen natuurlijk op een grote opkomst! Voor de organisatie is het belangrijk dat we weten hoeveel kinderen er komen knutselen, dus meld je kind aan bij hanneke@ocheda.nl of info@sintvictorparochie.nl Vermeld dan even naam, leeftijd en telefoonnummer. Hartelijke groeten, Hanneke Ocheda-Stoetzer Werkgroep Gezinsviering

Als we praten over het ‘heerlijk avondje’, dan hebben we het meestal over het avondje van Sinterklaas. Maar in de pastorie hebben we per jaar minstens twee en meestal drie heerlijke avondjes. Het zijn de avonden waarop de kavels die we als parochie op de veiling hebben aangeboden hun beslag krijgen. De klaverjasavond en de keez-avond zijn hier al sinds jaar en dag een begrip en inmiddels heeft ook de popquiz vooral onder jongeren een bijzondere reputatie verworven. Ze zijn weer geweest, deze heerlijke avondjes.

Tijdens de vastenperiode wordt er op dinsdag 17 maart 2026 een Sedermaaltijd gehouden in de PKN kerk te Aartswoud, Schoolstraat 45. We beginnen om 17.30 uur en de maaltijd zal tot ongeveer 19.00 uur duren. Tijdens deze maaltijd wordt uitleg gegeven over de verschillende gerechten, die allemaal een symbolische betekenis hebben. Met elkaar vertellen ze het verhaal over de Uittocht uit Egypte van het volk Israël. 1. De Sederschotel, waarop onder andere een lamsboutje, ei, bittere kruiden, radijs en zoete koek ligt. 2. Een kommetje met zout water. 3. Drie matses. 4. Vier bekers wijn.

In het weekend van 21-22 maart vindt in het centrum van Amsterdam weer de Stille Omgang plaats. Duizenden mensen trekken dan in stilte door de oude binnenstad, ter gedachtenis aan het Mirakel van Amsterdam, een wonder dat al eeuwenlang mensen raakt en verbindt. Er is helaas geen busvervoer meer vanuit Obdam naar Amsterdam. Wel kunt u op eigen gelegenheid meedoen, bijvoorbeeld door met de trein naar Amsterdam te gaan en deel te nemen aan de heilige Mis in de St. Nicolaaskerk, tegenover het centraal station, om 20.00 uur. Daarna kunt u dan meelopen in de Stille Omgang, een kopje koffie drinken in de Engelse Kerk op het Begijnhof en met de trein terugreizen naar Obdam. Als u liever naar Amsterdam wandelt, kunt u zich aansluiten bij de wandelaars die ’s morgens om 8.00 uur samenkomen in de kerk van Heerhugowaard De Noord. Kijk voor deze en andere mogelijkheden op www.stille-omgang.nl/aanmelden

Eén ding is duidelijk, zonder vrijwilligers kan de Sint Victorparochie niet draaien. Hun tomeloze inzet bij tal van activiteiten in en rond kerk of parochie is voor ons als bestuur van zeer grote waarde. Zonder hun hulp kunnen we niet. Nu niet, maar vooral voor de toekomst is hun inzet voor de parochie van groot belang. Daarom kwamen maandagmiddag 16 februari de tuinkabouters en kerkwerksters met partners voor een gezellige middag op de pastorie. Op deze manier werden ze bedankt voor hun inzet voor onze parochie. We startten met een kopje koffie/thee. En onder het genot van een hapje en een drankje hebben we deze middag heerlijk bijgepraat als vrijwilligers onder elkaar. Als onderbreking was er een kleine quiz over spreekwoorden en gezegdes. Het leverde twee winnaars op, die met een mooie kaars naar huis gingen. Wij kijken terug op een geslaagde middag. Parochieraad Sint Victor

In de jaren zestig, de tijd waarin ik opgroeide, was de kerk niet streng meer. Integendeel! De regels waaraan iedereen zich tot dan toe had gehouden, werden door de meeste mensen met liefde overboord gegooid. Dat gold in elk geval voor het vasten. Dat hoefde niet meer. Geen vastentrommeltje, geen snoepjes bewaren, want dat was niet meer van deze tijd. Je hoefde je eigenlijk niets te ontzeggen. Vasten, dat kon je doen door te denken aan mensen in nood, voor hen te bidden en geld te geven aan de Vastenaktie. Ja, aktie schreef je toen met een k, want de Vastenaktie is opgericht in de jaren zestig, de tijd dat alles moest worden gemoderniseerd, ook de spelling. De Vastenactie, nu weer met een c, bestaat dit jaar vijfenzestig jaar.

Woensdag 18 februari begint de veertigdagentijd. Daarmee gaat ook de jaarlijkse Vastenactie weer van start. Het campagnethema is dit jaar: En Hij zei: ‘Geven jullie hen maar te eten.’ Dit thema komt uit de het verhaal van de vijf broden en twee vissen. Een menigte van duizenden mensen is bijeen rond Jezus. Ze zijn hongerig en moe, maar er zijn slechts vijf broden en twee vissen. De leerlingen weten niet meer wat te doen. En Jezus zegt dan: ‘Geven jullie hen maar te eten.’

Op woensdag 4 februari is de opbrengst van de veiling van 2025 verdeeld. Het geweldige bedrag van € 7.1600,00 ging naar verschillende verenigingen en de twee monumentale kerken in ons dorp. De Stichting Restauratie Onderhoud Victorkerk nam het prachtige bedrag van € 20.061,00 in ontvangst. Wat een ongelooflijk mooi bedrag! Hiermee kunnen we werkzaamheden verrichten of wensen realiseren, die niet door het bisdom kunnen worden gehonoreerd. Denk bijvoorbeeld aan de grote schermen die we gebruiken bij afscheidsdiensten of de camera’s die gebruikt worden voor de livestream. Nu staat de bestrating rondom kerk en pastorie op de planning, zodat onder andere het kerkhof beter toegankelijk wordt voor iedereen. Als je alleen al bedenkt dat het onderhoud en repareren van de kerkklok meer dan € 20.000,00 heeft gekost, begrijp je hoe blij we zijn met deze inkomsten!

Volgende week vrijdag begint op veel plaatsen weer het feestgedruis van carnaval. Hier in Obdam zullen we daar waarschijnlijk weinig van merken, maar in sommige andere plaatsen houdt de carnavalstraditie stand. Zelf mag ik zaterdagmiddag naar De Weere. Daar wordt in de kerk de sleutel van… ja, van wat eigenlijk! Door de burgemeester van Opmeer overgedragen aan prins Carnaval. Een gemeentehuis of een stadspoort hebben ze in De Weere niet. Wel een kerk! Maar zou prins Carnaval dan de sleutel van de kerk krijgen? En was die dan in handen van de burgemeester? Ik moet daar toch maar eens onderzoek naar doen. Ik ben namelijk niet alleen eerst-aanspreekbare pastor van Obdam, maar ook van Spanbroek en De Weere. Ik wil erbij zijn, bij die sleuteloverdracht, ook vanwege de aanwezigheid van de Witlofband, de fameuze blaaskapel van Crescendo. Misschien krijg ik, net als vorig jaar, een trompet in mijn handen gedrukt. Dan kan ik letterlijk en figuurlijk mijn partijtje meeblazen. Als pastor mag ik ook voorop lopen in de polonaise, maar die eer laat ik toch maar liever aan de burgemeester over.

Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven, dichtte Rutger Kopland. Dat geldt in elk geval voor de twee mannen die in de afgelopen maanden de Parochieraad hebben verlaten: Peter Wortel en Jan Beentjes. Allebei hebben ze zich jarenlang voor de Sint Victorkerk ingezet. Het is meer dan twintig jaar geleden dat Peter in het bestuur kwam, aanvankelijk als secretaris, maar na het vertrek van de vorige penningmeester nam hij deze functie op zich. Omdat Peter een financiële achtergrond heeft, was die taak hem op het lijf geschreven. Een paar jaar geleden liet Peter al doorschemeren dat hij wilde stoppen. Zolang er nog geen nieuwe penningmeester gevonden was, zou hij doorgaan. Diverse mensen werden gevraagd, maar zonder succes. Een jaar geleden hakte Peter de knoop door: na de zomer zou hij stoppen. Als ultieme poging om een opvolger te vinden, plaatste hij een oproepje in de Rotonde. Het enige resultaat daarvan was dat Peter zelf door drie organisaties gebeld werd met de vraag of hij niet bij hen penningmeester wilde worden. Onze zoektocht leverde dus geen nieuwe kandidaat op. Daarom heeft Peter besloten een groot deel van de financiële administratie te blijven verzorgen. Met name de dagelijkse dingen waar je als kerk mee te maken hebt, blijft hij doen. Ook schuift hij bij onze vergadering aan als de begroting of de jaarrekening behandeld moet worden. We zijn Peter dus nog niet helemaal kwijt en daar zijn we erg gelukkig mee. De volgende en voorlopig hopelijk laatste ‘vertrekker’ is Jan Beentjes. Hij heeft twintig jaar lang de technische zaken behartigd. Hij kent het hele gebouw als zijn broekzak. Er hoefde maar iets te wezen of hij was erbij om het te herstellen of te verbeteren. Om het jaar wordt onze kerk nauwkeurig geïnspecteerd door de monumentenwacht. Het rapport dat we naar aanleiding daarvan krijgen, werd door Jan altijd minutieus bestudeerd. Maar als de monumentenwacht al aandachtspunten had waar iets aan gedaan moest worden, dan ging dat meestal om dingen die Jan zelf ook al had gezien. De staat van onderhoud van de Sint Victorkerk wordt dan ook steeds beoordeeld als tip-top in orde. Ook Jan stond al langer op het punt om uit de Parochieraad te stappen, maar hij wilde niet alles in één keer loslaten. In René Karels had de Parochieraad een nieuw lid gevonden. Aan hem kon Jan geleidelijk de technische zaken overdragen. Maar er was nog zoveel meer wat hij voor de parochie deed. Hoe moesten we daarmee verder… Er ging een zucht van verlichting door de Parochieraad toen Jan vertelde wat hij zou blijven doen. Voor de technische zaken blijft hij op de achtergrond beschikbaar en met de andere werkzaamheden die hij ook al jarenlang voor de parochie doet, gaat hij door. Zo blijft hij contactpersoon voor de Tuinkabouters. Ook blijft hij samen met José Appelman verantwoordelijk voor het parochiesecretariaat. Ook de contacten met de Eritreese geloofsgemeenschap blijven lopen via Jan. En uiteraard blijft hij zingen bij Entre-Deux. Jan is dus nog regelmatig te vinden in de kerk of in de pastorie. Met de Parochieraad zijn Jan en Peter dus gestopt, maar als vrijwilliger hebben ze allebei geen afscheid genomen. Toch wil ik hen op dit moment hartelijk danken. Meer nog dan andere parochies is de Sint Victorparochie in de afgelopen tijd door woelige baren gegaan. We herinneren ons allemaal de moeilijkheden die pastor Paul Vlaar heeft ondervonden naar aanleiding van de Oranjemis in 2010. Het Kerkbestuur, waarvan Jan en Peter toen al deel uitmaakten, is altijd voor Paul opgekomen en heeft geprobeerd hem voor de parochie te behouden. Na zijn vertrek in 2015 kwam ik als nieuwe pastor. Maar ook ik werd door het Kerkbestuur met open armen ontvangen. Ook daarom, Peter en Jan, nogmaals hartelijk dank voor alles wat jullie tot nu toe voor de Sint Victorkerk hebben gedaan. Hopelijk blijven we nog lang met elkaar samenwerken en elkaar ontmoeten.

Begin januari is Erna Rood toegetreden tot de Parochieraad. In februari komt ook Valentin Ocheda erbij. Twee nieuwe gezichten in de Parochieraad, maar geen onbekenden in de Sint Victorkerk. Erna is dirigente van Sing@Victor, Valentin gitarist bij Entre-Deux. Ik ben erg blij met deze twee nieuwe leden. Ze weten goed wat er speelt in de parochie en hebben ook ideeën voor de toekomst. Ze zullen voorlopig geen bestuursfuncties op zich nemen. De functies van voorzitter en penningmeester blijven dus vacant. Maar ongetwijfeld zijn er werkzaamheden die ze met enthousiasme zullen oppakken. De kerk maakt moeilijke tijden door. Het is dan ook heel bijzonder dat er nog mensen zijn die op deze manier hun nek willen uitsteken voor de parochie. Erna en Valentin, jullie zijn van harte welkom!

Er is al ruim € 20.000,00 binnen! Dank u wel!
We zijn verheugd om het prachtige bedrag dat al is binnengekomen. We willen iedereen van harte bedanken die een bijdrage voor Actie Kerkbalans voor onze Sint Victorkerk heeft geleverd. Natuurlijk ook een woord van dank aan alle vrijwilligers die weer hebben meegeholpen! 
We hopen dat het bedrag van Actie Kerkbalans 2026 zelfs nog iets zal stijgen om ons streefbedrag van € 26.000,- te gaan halen. Met vriendelijke groet van Werkgroep Kerkbalans Sint Victorparochie

Vrijdagavond 30 januari was het zover: 17 vormelingen uit regio ‘de Waterkant’ zijn gevormd in de Hieronymuskerk te Wognum door bisschop Hendriks. Twee van hen kwamen uit Obdam: Fleur Mes en Jojanneke Mol. Pastor Anne-Marie van Straaten vertelt wat aan het Vormsel vooraf ging en hoe het werd gevierd: “Vooraf aan het sacrament van het vormsel hebben de vormelingen een aantal bijeenkomsten gehad. Ze hebben een gebedsarmband gemaakt en onderscheid in de goede en kwade geest ontdekt. Ook nagedacht hoe een gelovige mens te herkennen is en een vrijwilliger van een kerk geïnterviewd. De werken van barmhartigheid zijn op een baksteen getekend en hiermee is een muur gemaakt, symboliek van hoe we mee kunnen bouwen aan het Rijk Gods.

Kon ik onlangs nog enthousiast schrijven over het grote aantal kinderen dat in de kersttijd onze kerk heeft bezocht, in het nieuwe jaar ben ik weer met beide benen op de grond terechtgekomen. Mijn oproep voor nieuwe misdienaars heeft nog geen aanmeldingen opgeleverd. Ook wat het aantal kandidaten voor de Eerste Communie betreft, zijn we op een dieptepunt beland. Twee jaar geleden waren het er nog acht, vorig jaar zes en dit jaar… twee! Dit heeft tot gevolg dat onze werkgroep Eerste heilige Communie de handdoek in de ring heeft gegooid. Het kon niet anders!


Het koffie drinken na de vieringen wordt wel het achtste sacrament genoemd, maar je zou het ook de derde helft kunnen noemen. Hier in de Sint Victorkerk drinken we sinds een jaar of vier na iedere viering koffie. Voor degenen die eraan meedoen, is het een gezellige nazit, al gaat het er heel bescheiden aan toe in vergelijking met de derde helft in sportkantines. Het blijft bij koffie en een koekje en na een half uurtje gaat iedereen weer huiswaarts. Er zijn avonden waarop we veel breder uitpakken. Dat gebeurt bijvoorbeeld binnenkort weer, als de mensen naar de pastorie komen die één van onze veilingkavels hebben gekocht. We beginnen op vrijdag 23 januari met een popquiz. In februari volgen een avond klaverjassen en een avond kezen. Voor mij zijn het bijzondere avonden. Een groot deel ervan breng ik door in de keuken, waar ik de mensen die hapjes en drankjes rondbrengen gezelschap houd. Pas op het laatst ga ik naar de voor- of achterkamer van de pastorie om te horen hoe het met de spelers gaat. Bij het klaverjassen en kezen doe ik dat pas als iedereen is uitgespeeld. Bij de popquiz kom ik al eerder binnen, omdat ik denk dat ik verstand heb van popmuziek en dus één van de teams wel kan helpen, maar in de praktijk valt dat bitter tegen. De muziek van de jaren zestig, zeventig en tachtig ken ik nog wel zo’n beetje, maar daarna houdt het op, terwijl de meeste vragen gaan over de popmuziek van de eenentwintigste eeuw. De mensen die deze avonden bezoeken, spelen enthousiast hun wedstrijd, maar als je het bekijkt vanuit de parochie, dan gaat het op deze avonden zonder kerkdienst natuurlijk om de derde helft. Wel is het zo dat er op deze manier mensen over de drempel van de pastorie stappen, die dat anders nooit gedaan zouden hebben. En juist dat maakt deze avonden zo bijzonder. Ik ga er weer van genieten, van deze derde helft van het parochieleven.

Enthousiast meldden op vrijdag 23 januari 20 muzikale personen zich op de pastorie voor de popquiz-avond. We konden verschillende vaste bezoekers aan de popquiz verwelkomen. Omdat we de quiz al een aantal jaren aanbieden, hadden zij hem al van te voren in de catalogus aangekruist. ‘Deze kavel moeten we hebben!’ Bij het welkom werd iedereen bedankt voor het bieden op de kavel. Op deze manier draagt een ieder bij, om onze monumentale kerk en pastorie voor Obdam te behouden. Ellen had alles prima voorbereid en leidde de popquiz. We startten met koffie/ thee en wat lekkers. De teams hadden de meest bijzondere namen verzonnen, zoals: El 4 bier, Hamstel, Victor 4, Heilig water en Ratjetoe. De popquiz bevatte muziekfragmenten waarbij de artiest of het nummer geraden moest worden. Maar als eerste werd er een papier uitgedeeld, waarop de helft van het hoofd van een artiest met de helft van het hoofd van een andere artiest was afgebeeld. Om dit op te lossen, kregen de team 4 ronden de tijd.

De afspraken waren gemaakt en gelukkig was de sneeuw verdwenen, dus kwamen maandag 20 januari de groep tuinkabouters onder leiding van Peter Smal en zijn collega Jos Reus bij elkaar voor groot onderhoud van de pastorietuin. Omdat het een hele grote klus was, heeft Jan Beentjes extra hulp erbij gevraagd en kwamen Sjaak Blom en John Appelman de ploeg versterken. Er moest heel veel worden gesnoeid rondom de tuin en het kerkhof. Veel overhangende takken werden ingekort, omdat deze overlast bij de buren veroorzaakten.

Meer informatie volgt, maar noteer vast 31 mei in uw agenda!


‘Ik heb een mooi leven gehad.’
 Deze woorden, bovenaan de rouwkaart van Piet Schipper, zeggen alles. Ze typeren hem als mens: tevreden, dankbaar en met een groot hart voor zijn gezin. Piet was gelukkig met zijn kinderen en intens trots op zijn kleinkinderen.
Het leven kende ook moeilijke momenten. Het overlijden van Cilia, twintig jaar geleden, was een zware klap. Toch wist Piet zich steeds weer op te richten en er het beste van te maken. Dat hij aan het einde van zijn leven kon zeggen: ‘ik heb een mooi leven gehad’, geeft troost. Piet is in 1940 geboren in Wognum, als oudste in een gezin van twaalf kinderen. Later verhuisde het gezin naar Zandwerven. Piet bleek goed te kunnen leren. Hoewel hij zelf graag boer wilde worden, ging hij op aandringen van zijn vader eerst naar het lyceum. Daarna volgde een studie aan de Landbouwhogeschool in Wageningen en werd hij leraar aan de Middelbare Landbouwschool in Alkmaar.


Theo Borst werd in 1933 geboren als zesde in een gezin van twaalf kinderen. Zijn moeder runde een winkel voor manufacturen in Ursem aan de Walingsdijk. Toen het gezin groter werd lieten zijn ouders een huis plus winkel bouwen aan de Drechterlandsedijk: Borst textiel en woninginrichting. Zijn vader kwam toen ook in de zaak. Met een motorbakfiets ging hij de wijk in als ‘lappiespoep’. Na twee jaar Mulo ging Theo zo ook de wijk in. Op de bruiloft van zijn broer Siem zag Theo Alie aan het werk bij café Bontje. Hij dacht: dat meisje is voor mij veel te hoog gegrepen. Hij verzette zijn stoel, zodat hij haar niet meer kon zien. Met Pinksteren was het kermis in Ursem. Daar zag hij haar weer. Nu had hij de moed om haar ten dans te vragen en naar huis te brengen. Theo en Alie trouwden in 1960 en namen de zaak van zijn ouders over. Hier werden hun kinderen Margret, Carolien en Léon geboren.

Samen voor de kerk van morgen
 Ook dit jaar doet onze Sint Victorparochie weer mee aan actie Kerkbalans. Na de mooie kerstvieringen in de kerstperiode, willen wij actie Kerkbalans bij iedereen van harte aanbevelen. 
Tussen 10 en 18 januari worden de enveloppen bij de parochianen in Obdam én Hensbroek bezorgd. En bij de ons bekende voorkeursparochianen. Maar let op: ook dit jaar wordt de antwoordenvelop niet opgehaald! U kunt uw bijdrage per bank overmaken of eventueel contant inleveren bij de pastorie. Zo kunnen we Samen voor de Kerk van morgen zorgen.
Alvast hartelijk dank voor uw bijdrage. Met vriendelijke groet, Werkgroep Kerkbalans Sint Victorparochie.

Er waren de laatste jaren drie misdienaars, die mij eens in de maand hielpen met het klaarmaken en afruimen van het altaar en andere bezigheden tijdens de Mis. In de viering met Entre-Deux op Kerstavond hebben twee misdienaars afscheid genomen. Het zijn Youri en Annelie Schipper. Ik wil hen hartelijk bedanken voor hun trouwe dienst. Annelie is het langst misdienaar geweest, ruim zeven jaar. Haar broertje Youri heeft het iets minder lang volgehouden, maar ook op hem kon ik altijd rekenen. Er is er één die nog wil doorgaan, dat is hun oudste zus Rosalie. Graag wil zij jongere kinderen inwijden in het vak. Maar als die er niet komen, wil ze ook stoppen. Ik weet dat er heel wat kinderen zijn die het leuk vinden om naar de kerk te gaan. Vaak staan ze helemaal niet negatief tegenover het idee om misdienaar te worden, al weten ze lang niet altijd wat het precies inhoudt. Maar daar is wat aan te doen. Hanneke Ocheda en Rosalie Schipper willen de kinderen die er belangstelling voor hebben graag op weg helpen. De misdienaars zijn in onze kerk maximaal één keer per maand aan de beurt, meestal is dat op zaterdagavond in de viering waarin Sing@Victor zingt.
Voor informatie en opgave kunt u contact opnemen met Hanneke Ocheda: hanneke@ocheda.nl.