In Memoriam – Gre van Diepen – Pronk
Op 22 augustus overleed Gre van Diepen-Pronk, ze was 95 jaar oud. Een bijzondere vrouw, die tot op hoge leeftijd actief en positief in het leven stond. Enkele weken voor haar overlijden zat zij nog kaarsrecht op haar fiets, in haar kenmerkende rode jas. Gre werd geboren in Zandwerven, als zesde kind in een groot gezin. Haar jeugd werd getekend door eenvoud en de oorlog. De verhalen over onderduikers en haar moeder, die door de Duitsers werd meegenomen maar wist te ontsnappen, zijn haar altijd bijgebleven. Het geloof liep als een rode draad door haar leven. Ze bad iedere dag en was praktisch ieder weekend in de kerk te vinden. Maria had een bijzondere plaats in haar leven. Ze is met zoon Co naar Lourdes geweest en deelde haar liefde voor Maria graag met anderen. Klein- en achterkleinkinderen doopte ze zelf met Lourdeswater…
Gre was een zorgzame vrouw. Toen haar man Herman na een hersenbloeding hulpbehoevend werd, nam zij de verzorging op zich. Ruim zeven jaar stond zij voor hem klaar, in goede en kwade dagen. Het verlies van haar zoon Carlo, vier jaar geleden, was zwaar en intens verdrietig. Toch wist Gre de draad weer op te pakken. Haar geloof gaf haar kracht. Ze bleef vertrouwen op een weerzien met Herman en Carlo.
Gre hield van gezelligheid. Muziek, dansen, kaarten, een sigaretje en een goed glas wijn hoorden bij haar leven. Ook bleef ze oog houden voor anderen met een kaartje, een bloemetje of een bezoekje. En in huis maakte ze het gezellig met bloemen, liefst uit eigen tuin, en planten voor de ramen.
Op haar rouwkaart staan de woorden: ‘Ik ga op reis en hoef de weg niet te vragen.’ Die woorden passen bij haar. Gre vertrouwde erop dat haar geloof haar de weg zou wijzen en dat ze Herman en Carlo weer zou ontmoeten.
Gre laat haar kinderen, kleinkinderen en achterkleinkinderen achter, die zij haar mooiste pareltjes noemde. Zij zullen haar vreselijk missen maar bewaren haar in hun hart.
We namen afscheid in een volle kerk, waarna Gre de volgende dag bij Herman is begraven. Daar rust zij in vrede.
Dag lieve Gre.
Hanneke Ocheda-Stoetzer