Berichten

Eén van mijn favoriete liedjes van de popgroep de Dijk is: “Ik kan het niet alleen!” In het lied gaat het om een man die nergens is zonder zijn geliefde. Zelf heb ik de woorden altijd toegepast op mijn leven als blinde. Veel dingen kan ik niet alleen. Ik heb andere mensen hard nodig en moet dus niet bang zijn om hulp te vragen. Maar ook als ik denk aan het besturen van de Waterkant denk ik: “ik kan het niet alleen!” Nou hoef ik het natuurlijk niet helemaal alleen te doen, want pastor Álvaro is voorzitter. Maar ook samen zijn wij ervan overtuigd: we kunnen het niet alleen. We hebben mensen nodig die met ons meedenken over de toekomst van de Waterkant. Het laatste beleidsplan van het oude bestuur heette: Rusten aan de Waterkant. Een vrome wens die psalm 23 in herinnering roept, waarin gezegd wordt: de Heer is mijn herder, niets kom ik tekort. Maar pastor Álvaro en ik gaan ervan uit dat ons die rust nog niet gegund is. We zien onze geloofsgemeenschappen krimpen en willen niet wachten tot ze instorten en er niets overblijft dan de rust van het graf. Dat laatste gunnen we enkel onze dierbare overledenen. Hun zielen wensen we niets anders toe dan de eeuwige rust en het eeuwige licht. Maar laat er ook voor ons als bestuur van de Waterkant wat verlichting zijn, want… we kunnen het niet alleen!

Bakker Koning wil ze voor ons bakken; de Huubkes oftewel de Hubertusbroodjes. Kleine broodjes, gebakken volgens speciaal recept, die na de Hubertusviering gezegend zullen worden. Er zijn mensen die die heerlijke broodjes opvoeren aan hun huisdieren. Hubertus, de patroon van de jagers, had immers na zijn bekering een zwak voor dieren. Maar als ik u was, zou ik er zelf eentje nuttigen. Dat kan als u erbij bent op zondag 7 november, want dan is er weer een Hubertusmis. De jachthoornblazers van ’t Wildrijk komen spelen en er zullen vast en zeker ook jagers aanwezig zijn. Natuurlijk zijn de Huubkes allereerst voor hen bedoeld, maar er blijven er zoveel over dat iedere kerkganger ervan kan meegenieten. Dus na de Mis is er koffie en Jägermeister en er zijn Huubkes.

Als pastoor hoef ik me nooit te vervelen. Ik kan altijd bidden! Maar soms heb ik wat anders te doen. Zo mocht ik afgelopen vrijdag het lint doorknippen bij de opening van onze nieuwe Albert Heijn. Als pastoor en als (potentiële) klant had ik gehoopt het personeel en de overige belangstellenden nog even te kunnen toespreken, maar dat was niet de bedoeling. Ik had met het doorknippen van het lint trouwens al moeite genoeg. Het lukte pas bij de derde keer. Wat ik had willen zeggen, kan ik niet kwijt in de Allerhande, maar gelukkig wel in de Rotonde. Hier komt het! De winkel is erg mooi geworden, daarover is iedereen het eens. Maar waar wij als klanten het meest blij mee zullen zijn, dat zijn de vertrouwde gezichten van het personeel. Gelukkig mochten zij blijven: de caissières, de vakkenvullers, de manager en alle andere medewerkers. Natuurlijk zullen we in de nieuwe winkel weleens misgrijpen. Er zullen spullen zijn die Albert Heijn niet in het aanbod heeft en die we wel konden krijgen bij Deen. Maar soms zullen we ook blij verrast zijn met dingen die Deen niet verkocht en Albert Heijn wel. Het personeel is trots op de nieuwe winkel, hoorde ik. Blijf dat uitstralen! Dan zullen ook wij als klanten graag komen bij onze nieuwe Albert Heijn.

In de nacht van 4 op 5 oktober overleed Herman Neefjes. Herman is geboren op 15 november 1944 aan de Dorpsstraat in Obdam, en heeft zijn hele leven in Obdam gewoond. Hij heeft op jonge leeftijd veel meegemaakt. Zijn vader stierf toen hij drie jaar oud was. In datzelfde jaar, op 1e en 2e Kerstdag, stierven twee van zijn zussen op twee- en zevenjarige leeftijd. Zijn moeder hield hem nog een jaar thuis van de kleuterschool om haar gezelschap te houden. Het talent van anderen gezelschap houden heeft hij nooit verloren. Herman ontmoette zijn vrouw Anneke in 1968, ze trouwden vijf jaar later en kregen drie kinderen. Ze vormden een liefdevol, warm en veilig gezin.

Als parochieraad zijn we gewend onze vrijwilligers ééns in de twee jaar een avondje aan te bieden in De Brink. Vorig jaar zou het weer zover geweest zijn, maar u begrijpt dat dat toen niet kon. Dit jaar hebben we het plan opgevat om het nu eens anders aan te pakken. Ervaring heeft geleerd dat niet alle vrijwilligers komen opdagen als er een avondje georganiseerd wordt. Vooral veel koorleden vinden het eigenlijk veel leuker om met elkaar een feestavond te houden, zonder al die andere vrijwilligers erbij. Daarom hebben we besloten de koren een bedragje te geven waarmee ze zelf iets kunnen organiseren. De Tuinkabouters hebben deze zomer al kunnen genieten van een barbecue in de kerktuin. De overige vrijwilligers zullen worden uitgenodigd voor een avondje in de pastorie. Dat kan natuurlijk niet op één avond. Daarom hebben we de mensen om wie het gaat verdeeld in drie groepen. De eerste vrijwilligersavond op de pastorie vindt plaats op zaterdagavond 30 oktober. De uitnodigingen hiervoor zijn al rondgebracht. De tweede en de derde vrijwilligersavond worden gehouden op 13 en 20 november. Uitnodigingen voor deze avonden gaan spoedig de deur uit. Als u vrijwilliger bent in onze parochie en u bent geen koorlid of Tuinkabouter, dan zult u dus voor één van deze drie avonden een uitnodiging ontvangen. We hopen er drie gezellige avonden van te maken.

Hubertus, de patroonheilige van de jagers, is in onze kerk al lang geen onbekende meer. Al vaak zijn er rond zijn feestdag vieringen geweest waarin deze heilige centraal stond. Dat gaat ook dit jaar weer gebeuren en wel op zondag 7 november. De Hubertusmis wordt opgeluisterd door Jachthoornblazersgroep ’t Wildrijk uit Langedijk. De jagersvereniging zorgt voor versiering van de kerk. Na afloop is er koffie en Jägermeister. We maken er een feestelijke viering van.

We herdenken Boukje Klaver-Bakker Geboren op 22 september 1931 en overleden op 20 april 2021. Haar leven begon op de Koningspade in Hoogwoud, waar zij één van de vijftien kinderen was van Dirk Bakker en Siebrigje Mulder. Toen zij vader ontmoette, besloten ze in Obdam te gaan wonen. Op Dorpsstraat 62 kregen ze vier dochters en drie zoons en gingen ze verder met het bedrijf van haar man Piet. Ze hebben daar samen hard aan gewerkt, wat geleid heeft tot een succesvol elektrotechnisch bedrijf. Moeder was geen onbekende. Zij deelde haar liefde en belangstelling, ook in ’t wel en wee van anderen. Een gezellige, lieve en zorgzame vrouw. Samen met vader en ons allemaal in liefde geleefd. Zij ging, maar wij houden haar liefde vast. Ons leven is vervuld met dankbare herinneringen aan haar. Dat zij moge rusten in vrede en in onze harten blijft voortbestaan. Mam, Ik glimlach eventjes naar boven, ik weet niet of je dat kunt zien. Ik wil daar zo graag in geloven, ik neem genoegen met “misschien”. Sis Groustra-Klaver

Installatie-Regioviering op 9 januari 2022 Zondag 9 januari 2022 willen wij in de Waterkant een feest voor alle parochies van de regio organiseren. Op die dag worden Álvaro Rodríguez Luque, Bert Glorie en Nico Knol door Mgr. J.W.M. Hendriks, bisschop van Haarlem-Amsterdam, geïnstalleerd als pastoors van onze regio. De drie priesters hebben de opdracht gekregen om samen het pastoorsambt uit te oefenen voor alle parochies van de Waterkant. De installatieviering is een feestelijke gebeurtenis voor de hele regio en alle parochianen van de parochies van de Waterkant worden uitgenodigd. De viering zal in de Hieronymuskerk te Wognum plaats vinden. Om deze viering op te luisteren, wordt er een projectkoor opgericht dat onder leiding staat van Pierre van Diepen uit Hoogwoud. Zangers en zangeressen uit al onze parochies kunnen zich daarvoor aanmelden. Op die zondag vieren wij het feest van de Doop van de Heer in de Jordaan, het is de laatste dag van de Kersttijd. Er zullen in de viering dan ook een aantal Kerstliederen gezongen worden. Laten we met elkaar, met alle parochianen van de Waterkant, feest vieren en onze drie pastoors verwelkomen met blijde en hoopvolle klanken. Het aantal repetities en het tijdstip waarop deze zullen plaatsvinden, is nog niet bekend. Als u zich aanmeldt als belangstellende, dan wordt u daarover zo spoedig mogelijk ingelicht. U kunt zich voor dit projectkoor opgeven bij Hanneke Ocheda uit Obdam, e-mailadres: hanneke@ocheda.nl. Graag met uw naam, woonplaats en e-mailadres. Met vriendelijke groeten, De installatieviering-commissie

Een pas gewijde priester, een zgn. neomist, draagt gewoonlijk zijn eerste Mis op in de parochie waar hij vandaan komt. Daarna gaat hij pas naar de parochie waar hij is benoemd. Bij mij ging dat anders. Ik was immers al een tijd werkzaam in Obdam en het was ook grotendeels aan parochianen uit Obdam en Hensbroek te danken dat het met mij zover gekomen is… Daarom stond het als een paal boven water dat ik mijn eerste Mis in Obdam zou doen. Kort daarna zou ik dan wel een keer voorgaan in Egmond aan de Hoef en ook in de parochie Heiloo, waar ik stage gelopen heb. Uiteindelijk kwam dat er pas van op resp. zaterdag 18 en zondag 19 september, dus bijna een jaar na mijn wijding. Het waren mooie vieringen voor mij, eerst in Egmond aan de Hoef, in de kerk waar ik gedoopt ben en waar ik, behalve de jaren dat ik op het blindeninstituut zat, nooit ben weggeweest totdat ik naar Obdam ging. Van het koor dat in die viering zong, ben ik jarenlang voorzitter geweest. Mijn moeder zong mee in het koor en mijn vader en mijn jongste broer zaten in de kerk. Na de viering was er koffie drinken in de ontmoetingsruimte… Ik was weer helemaal terug. In Heiloo was dat weer zo. Er waren veel mensen in de kerk die ik nog kende uit mijn stagetijd, maar die ik daarna niet of nauwelijks meer had gesproken. Het werd voor mij een heerlijk weekend. Afgelopen zaterdag, 2 oktober, maakte ik weer een dergelijk uitstapje. Ik was uitgenodigd om voor te gaan bij Onze Lieve Vrouw ter Nood in Heiloo. Daar wordt op de eerste zaterdag van de maand altijd gebeden voor roepingen tot het Priesterschap. Vandaar dat alle neomisten daar een keer heen gaan om gekeurd en goed bevonden te worden. Nu was het dus mijn beurt. En ook dit was weer een mooie belevenis. Laatst zijn we een middagje uit geweest met de misdienaars. We gingen midgetgolfen. Ik neem aan dat u het spel kent: met een stick via een hindernisbaan een balletje in een gaatje slaan. Eén van de kosters, Koos Vlaar, hielp mij met het slaan van het balletje, en zo lukte het me vrij goed. Meestal kreeg ik de bal wel in drie slagen in het putje. De afgelopen weken was ik zelf de bal: met de eerste slag belandde ik in Egmond aan de Hoef, met de tweede slag in de parochie Heiloo en met de derde rolde ik het Putje in. Volgend jaar rond deze tijd wil ik weer naar het Putje, maar dan graag met een grote groep parochianen. Komende zondag, 10 oktober, is het de feestdag van Sint Victor. Rond deze tijd vond altijd de Kapellentocht plaats. Ik hoop dat we die traditie volgend jaar in ere kunnen herstellen. Weer met elkaar op bedevaart, lopend van ons Mariakapelletje naar het Putje van Heiloo.

U kunt in de kerk weer gaan zitten waar u wilt! De linten waarmee sommige banken waren afgezet, zijn weggehaald. De communie wordt niet meer uitgereikt met een pincet. Er wordt weer gecollecteerd met de vertrouwde schalen… De koren zijn weer begonnen met repeteren. Tijdens de vieringen zingen ze weer met volledige bezetting. Er wordt in de kerk niet gevraagd naar een vaccinatiebewijs of een negatief testresultaat. Wel wordt aan iedereen die corona-achtige klachten heeft een dringend verzoek gedaan om thuis te blijven. De Kapelvieringen vinden weer plaats in de Marcuskapel. Daardoor zijn deze vieringen helaas niet meer te zien via de livestream. Mensen die een kerkradio hebben, kunnen deze vieringen wel volgen. Op de vrijdagavonden zijn er weer vieringen in de kapel van De Horstenburgh. Zo keren we langzaam terug naar het oude normaal.

Rabo ClubSupport, stemt u ook voor ons monumentale pand? In het centrum van het dorp staat heel fier de Sint Victorkerk. Dit 130 jaar oude pand heeft heel veel zorg nodig en dat kost enorm veel geld. Om een paar zaken te noemen: Er zijn veel verschillende lekkages op verschillende hoogtes tussen pastorie en kerk, veel zink- en loodwerk moet worden aangepast. Ook de dakbedekking wordt vervangen. In verband met nieuwe maatregelen van de verzekering voor kerkgebouwen moet de elektrische installatie na gekeken worden. Dit is noodzakelijk; voldoet de installatie niet aan de eisen dan is het gebouw niet verzekerd. Dus weer extra onkosten. Ook is er de wens om ooit nog eens het oude originele zijaltaar wat op de zolder van de pastorie ligt op te knappen en terug te plaatsen. Kortom; willen we dit prachtige monumentale pand voor Obdam behouden dan hebben we uw stem héél hard nodig. Van 4 tot 24 oktober kan er weer gestemd worden op de Sint Victorkerk via de RABO app of www.rabobank.nl/particulieren/leden/clubsupport Hartelijk dank voor uw stem!

Het stuk in de Rotonde en op de website over het ontslag van het Regiobestuur heeft nogal wat vragen opgeroepen. Daarom wil ik nu wat uitgebreider op de ontstane situatie ingaan. Veel mensen dachten dat het bestuur van onze parochie was ontslagen. Dat is niet helemaal juist. Tot voor kort had iedere parochie zijn eigen bestuur. Dat is niet meer zo sinds het ontstaan van regio de Waterkant. Dit samenwerkingsverband van parochies kreeg één bestuur waaronder alle parochies van de regio vielen. Het bestuur van de Waterkant was dus formeel ook het bestuur van de Sint Victorparochie. Dat bestuur is nu ontslagen, c.q. opgestapt. De lopende zaken in de parochie werden echter behartigd door de Parochieraad en die kan gelukkig gewoon door functioneren. Win Bijman was onze vertegenwoordiger in het Regiobestuur en hij was voorzitter van de Parochieraad. Als lid van het Regiobestuur is hij nu ontslagen, maar als voorzitter van de Parochieraad blijft hij aan. Zo is het ook met de andere parochies. De Parochieraden gaan door, maar het overkoepelende bestuur dat we hadden, is weg. Nico Knol was pastoor van onze regio en voorzitter van het Regiobestuur. Hij heeft die functie neergelegd, maar blijft zijn pastorale werk doen, vooral in de Goorn en Ursem. Hoe nu verder… Álvaro, Nico en ik zijn nu alle drie tot pastoor benoemd, waarbij Álvaro moderator is, d.w.z. voorzitter van het pastoresteam en ook voorzitter van het regiobestuur. Om een functionerend bestuur te hebben, moest er een secretaris/penningmeester komen. De bisschop heeft daartoe dhr. Cees Backer uit Velsen-Noord benoemd. Hij heeft tevens mij benoemd tot vicevoorzitter. Het is de bedoeling dat de taken van mij en van Cees Backer zo spoedig mogelijk worden overgenomen door mensen uit onze eigen regio. Zolang die zich niet aandienen, nemen Álvaro, Cees Backer en ik de honneurs waar. Er liggen nog een aantal dossiers bij de bisschop die wij tot een goed einde hopen te brengen. Het dossier dat voor ons het meest van belang is, is dat van de Marcuskerk in Hensbroek. U weet dat we op de grond van de Marcuskerk sociale woningbouw wilden realiseren en dat het Bisdom daar bezwaar tegen had. Wij zullen opnieuw met het Bisdom in gesprek gaan om het plan, waarover al overeenstemming was bereikt met de gemeente en een projectontwikkelaar, alsnog voor elkaar te krijgen. Zo zit je dan ineens weer vergaderingen voor te bereiden… Ik heb dit soort werk ook wel gedaan toen ik bij het Dekenaat werkte en heb er geen hekel aan, maar het is toch eigenlijk niet waar je als priester toe geroepen bent. Ik hoop dat we spoedig bestuursleden vinden: mensen die zich verantwoordelijk voelen, niet alleen voor hun eigen parochie, maar ook voor het reilen en zeilen van de andere kerken in onze regio. We hebben elkaar nodig, is het niet nu, dan toch zeker in de toekomst. Als u iemand weet die geschikt is voor een bestuurstaak in onze regio, of als u daar zelf wel voor voelt, laat het mij gerust weten. We hebben voor het bestuur van de Waterkant dringend mensen nodig.

Enthousiast meldden op vrijdag 10 september 20 dorstige personen zich in de pastorie voor de bierproefavond, die zij bijna twee jaar geleden op de Veiling Obdam hadden gekocht. We startten in stijl met koffie en het likeurtje La Chouffe, zodat iedereen ontdekte dat deze naam niet alleen aan bier verbonden is. De eerste ronde was blind proeven. Pastor Bert zei met een kwinkslag, dat hij speciaal voor deze ronde was gekomen. De toon was dus gezet! Daarna volgden er nog drie rondes te weten; blond, trippel en quadrupel. Bij elk onderdeel werd door Ellen kort iets over het biertje verteld en ook hoe de smaak beter tot uiting kon komen, door het gebruik van de hapjes die erbij geserveerd werden. Ieder had ook de mogelijkheid om zijn of haar waardering voor het betreffende biertje te noteren. Maar natuurlijk werd ook de bierkennis getest. Door middel van een quiz werd het geestrijk vocht op verschillende manieren belicht. Bijvoorbeeld: waar komt de term ladderzat vandaan? Of vechten tegen de bierkaai. Wat is het verschil tussen pils en bier? Overal hingen bierspreuken en bierweetjes, waardoor iedereen zowel fysiek als geestelijk in het bier werd ondergedompeld. Na een zeer geslaagde avond sloot pastor Bert gebruikelijk af met een aantal liedjes uit zijn eigen repertoire. We kunnen met een gerust hart zeggen: dit is voor herhaling vatbaar. Dus was u de vorige keer te laat met bieden, geen nood er komt opnieuw een kans op de Veiling van 5 november! [gallery size="large" columns="2" ids="eyJ1cmwiOiJodHRwczpcL1wvc2ludHZpY3RvcnBhcm9jaGllLm5sXC93cC1jb250ZW50XC91cGxvYWRzXC8yMDIxXC8wOVwvSU1HXzIwMjEwOTEwXzIxNTgwOS5qcGciLCJ0aXRsZSI6ImJ0eSIsImNhcHRpb24iOiIiLCJhbHQiOiIiLCJkZXNjcmlwdGlvbiI6IiJ9,eyJ1cmwiOiJodHRwczpcL1wvc2ludHZpY3RvcnBhcm9jaGllLm5sXC93cC1jb250ZW50XC91cGxvYWRzXC8yMDIxXC8wOVwvSU1HXzIwMjEwOTEwXzIxNTg0MC5qcGciLCJ0aXRsZSI6ImJ0eSIsImNhcHRpb24iOiIiLCJhbHQiOiIiLCJkZXNjcmlwdGlvbiI6IiJ9,eyJ1cmwiOiJodHRwczpcL1wvc2ludHZpY3RvcnBhcm9jaGllLm5sXC93cC1jb250ZW50XC91cGxvYWRzXC8yMDIxXC8wOVwvSU1HXzIwMjEwOTEwXzIzNDEyNy5qcGciLCJ0aXRsZSI6ImJ0eSIsImNhcHRpb24iOiIiLCJhbHQiOiIiLCJkZXNjcmlwdGlvbiI6IiJ9,eyJ1cmwiOiJodHRwczpcL1wvc2ludHZpY3RvcnBhcm9jaGllLm5sXC93cC1jb250ZW50XC91cGxvYWRzXC8yMDIxXC8wOVwvSU1HXzIwMjEwOTEwXzIzNDEyMC5qcGciLCJ0aXRsZSI6ImJ0eSIsImNhcHRpb24iOiIiLCJhbHQiOiIiLCJkZXNjcmlwdGlvbiI6IiJ9"]

Dinsdag 24 augustus is Lida overleden. Ondanks haar jonge leeftijd van 70 jaar, was haar lichaam te ziek en ging het niet meer. Lida is opgegroeid in Wognum op de Zomerdijk, waar ze met haar 9 zussen woonde. Lida hield van buiten zijn en hielp haar vader graag bij de werkzaamheden rondom het huis. Ze was een optimistische en gezellige vrouw. Ze creëerde sfeer en gezelligheid in huis en was altijd belangstellend. En als je bij Bram en Lida kwam, dan voelde men zich gehoord en gekend. Dat was ook de spreuk van Lida; “Neem de mens zoals ie is”. Dat is waar het om gaat, oordeel niet en gun het een ieder om zichzelf te kunnen zijn.

Op 14 augustus, toen hier in Obdam de kermis net begonnen was, overleed Wout Neefjes op 20-jarige leeftijd. Een afschuwelijk en niet te bevatten bericht dat zijn ouders Carla en Matt en zusje Anna die avond van de politie kregen. Hun jongen en kanjer van een broer was aan het mountainbiken in Leogang in Oostenrijk. Het was zijn grote passie, hij genoot met volle teugen en was helemaal in z’n element op die mountainbike. Maar het onvoorstelbare gebeurde. Na een goede sprong in het bikepark, is er iets verschrikkelijks misgegaan. Wout was een ontzettend lieve, zorgzame, sociale, grappige, heel getalenteerde en sportieve jongen met een groot hart voor de mensen om hem heen. Een levensgenieter maar wel één met veel verantwoordelijkheidsgevoel. Hij was in de vriendengroep altijd de ‘Bob’, want hij dronk nooit; hij nam een ‘frissie’ of een 0,0. Toen hij acht jaar was, werd Wout grote broer van Anna. Wat was hij trots op haar. Op haar eerste verjaardag had hij een prachtige witte vlinder gevangen, die hij los liet boven het bedje van Anna. Ze keek haar ogen uit en zo bleef hij haar steeds verrassen.

Verantwoordelijkheid Als priester heb je in een parochie veel taken te vervullen. Behalve het persoonlijk pastoraat en het bedienen van de sacramenten, hoort ook het bestuurswerk erbij. Dat doe je natuurlijk samen met parochianen. In onze regio was tot nu toe Nico Knol de pastoor en hij was dan ook voorzitter van het regiobestuur. Omdat het bestuurswerk Nico zwaar viel, was het de bedoeling dat Álvaro en ik dat op den duur op ons zouden nemen. In een gesprek dat wij als pastoresteam in maart daarover hadden met de bisschop, bleek dat er vanuit het bisdom bezwaren werden gemaakt tegen de manier waarop ons regiobestuur functioneerde. Dat bracht een ontwikkeling op gang die uiteindelijk leidde tot het vertrek van het hele bestuur. In het bericht hieronder leest u hier meer over. Álvaro en ik zijn inmiddels benoemd tot nieuwe bestuursleden, samen met Cees Backer, een man uit Velsen-Noord. Dit is een situatie die wij zo kort mogelijk willen laten duren. Daarom zijn wij op zoek naar mensen die een bestuurstaak in onze regio op zich willen nemen. Dan komt de verantwoordelijkheid voor het bestuurswerk weer te liggen waar ze thuishoort: bij de pastores en parochianen samen. * * * Mededeling regio De Waterkant Beste parochianen van de parochies in regio De Waterkant, De afgelopen jaren heeft het regiobestuur, in goed overleg met de parochieraden, hard gewerkt om de belangen van de parochianen zo goed mogelijk te behartigen. Gedurende die jaren zijn daarbij verschillen van inzicht met het bisdom aan het licht gekomen, die onoverbrugbaar bleken te zijn. Dit heeft ertoe geleid dat de bisschop van Haarlem-Amsterdam, Mgr. J.W.M. Hendriks, besloten heeft met ingang van 15 juni jl. een deel van het bestuur van regio De Waterkant te ontslaan. Het gaat om de vertegenwoordigers van de verschillende parochies die tevens actief waren als voorzitters van de parochieraden. De functie binnen de parochieraad blijven zij houden.  Het dagelijks bestuur van de regio mocht aanblijven om lopende zaken af te handelen tot een nieuw bestuur aantreedt. Vanwege de verschillen van inzicht, gecombineerd met het eenzijdig inperken van bevoegdheden door het bisdom hebben ook de leden van het dagelijks bestuur zich genoodzaakt gevoeld hun ontslag in te dienen. Het pastoresteam betreurt deze gang van zaken. In de afgelopen jaren is er een uitstekende samenwerking geweest tussen pastoresteam en het bestuur. Er wordt door het pastoresteam niet getwijfeld aan de integriteit en inzet van de leden van het voormalige regiobestuur.  Het pastoresteam is Sjaak de Koning, Gre Ooijevaar, Win Bijman, Tony Slaman, Jos van Straalen, Els van der Hulst, Sjaak Koopman, Adri Wever, Jan Wijnker, Adrie Vlaar en José van Leerdam zeer dankbaar voor de wijze waarop zij, tezamen met hen, de regio hebben ontwikkeld, bestuurd en vormgegeven.  Nieuwe benoemingen De pastoorstaak zal gezamenlijk en solidair (in solidum) uitgeoefend worden door de priesters van de regio. Álvaro Rodríguez Luque is benoemd tot pastoor-moderator van de regio, voorzitter van het bestuur en coördinator van de pastorale zorg. Bert Glorie is benoemd tot pastoor in solidum, vicevoorzitter en begeleider van het samenwerkingsproces van de parochies. Nico Knol is benoemd tot pastoor in solidum, en blijft pastorale taken vervullen in de hele regio. De pastorale zorg in de parochies wordt gedragen door bovengenoemde priesters samen met pastoraal werkster Anne-Marie van Straaten. Tevens is Dhr. Cees Backer uit Velsen-Noord benoemd tot secretaris-penningmeester ad interim. Momenteel zijn Bert en Álvaro op zoek naar mensen uit onze eigen parochies die bereid zijn om een nieuw bestuur in de regio te vormen.  Wij rekenen op uw gebed in deze tijd. Met uw steun en de inzet van de vele vrijwilligers in onze parochies hopen wij dat onze geloofsgemeenschappen een teken van licht en hoop in deze streek kunnen blijven.  Met vriendelijke groet, De voormalige leden van het dagelijks bestuur en het pastoresteam van regio De Waterkant

Zaterdag 11 september is de kerk tussen 11.00 en 16.00 uur te bezichtigen in het kader van de Open Monumentendag. Om 15.00 uur geeft Vincent Molenkamp een recital op het grote orgel. Als u iemand kent die de kerk wel eens van binnen zou willen zien, wijst u hem of haar dan op deze gelegenheid, want het is de moeite waard om langs te komen. Ook voor mensen die de kerk al goed denken te kennen, kan het interessant zijn. Er is een vrijwilliger aanwezig die u het een en ander kan vertellen, er liggen boeken en een meeneemfolder en uiteraard is er koffie, thee en limonade. U bent van harte welkom!

Misdienaars, dat waren vroeger allemaal jongens. Voor menige jongen was het zelfs de eerste stap op weg naar het Priesterschap. Dat laatste is voor vrouwen helaas nog niet mogelijk in onze kerk. Maar meisjes als misdienaars, daar zijn we inmiddels wel aan gewend. Sterker nog: als ze er niet zouden zijn, zouden we bijna geen misdienaars meer overhouden. Afgelopen zaterdag kwamen onze jongste zeven misdienaars naar de kerk om daar onder leiding van koster Koos Vlaar alles nog even door te oefenen wat zij tijdens de Mis mogen en kunnen doen. Na deze opfriscursus zijn Ellen de Boer, Koos Vlaar en ik met hen naar De Bolle Buik in Heerhugowaard gereden, waar we heerlijk hebben gemidgetgolfd en pannenkoeken hebben gegeten. Het was leuk om zo een middagje met zeven meisjes op stap te zijn, een echt misdienaarsuitje, zoals we dat in jaren niet hebben gehad.

Dat onze Lourdesbedevaart dit jaar niet doorgaat, dat wist u misschien al. Lourdes is op zich wel weer toegankelijk voor toeristen en pelgrims, maar door de reisorganisatie waar wij bij aangesloten zijn, worden dit jaar nog geen bedevaarten georganiseerd. Binnenkort hoort u meer over onze plannen voor 2022. Wat u waarschijnlijk nog niet wist, is dat ook de Kapellentocht dit jaar niet doorgaat. In Heiloo wil men nog geen grote groepen ontvangen. Daarom moeten we er helaas van afzien. We hopen de traditie volgend jaar te hervatten, maar zijn daarbij nog wel op zoek naar mensen die de leiding willen nemen bij de organisatie van de tocht. Houd je van wandelen en vind je het leuk om iets te organiseren, laat het me maar weten! Ik zou heel blij zijn als de Kapellentocht volgend jaar weer doorgang kan vinden.

Wij doen mee! Graag nodigen wij u uit om een kijkje te nemen in onze prachtige Sint Victorkerk Dorpsstraat 149 te Obdam. Op zaterdag 11 september is de kerk open van 11.00 uur tot 16.00 uur. Er zijn vrijwilligers aanwezig die u alles kunnen vertellen over wetenswaardigheden van de kerk en u kunnen leiden langs kerkschatten en allerlei ruimten. Er liggen boeken met informatie over de kerk en zijn vrijwilligers. Ook de gratis mee te nemen folder, geeft beknopt weer welke schatten er in onze kerk te vinden zijn. Voor de liefhebber staat er koffie, thee en limonade klaar. Om 15.00 uur verzorgt organist Vincent Molenkamp een prachtig orgelconcert van ongeveer een half uur. Kortom grijpt uw kans om te genieten van ons cultureel historisch erfgoed. U bent meer dan welkom! De Parochieraad Sint Victor Obdam

In het begin van de oorlogsjaren, in 1941, werd Peter geboren in Tuindorp Oostzaan. Al van jongs af aan leerde hij thuis mee te helpen. Hij hielp zijn vader op de tuin en zijn moeder met de was. In 1960 vond de watersnood plaats in Tuindorp. Dit heeft veel indruk op hem gemaakt. De eerste dansles werd bepalend voor de rest van zijn leven. Daar ontmoette hij Els Schuurman. Peter was op slag verliefd op haar. Door omstandigheden verloren ze elkaar uit het oog. Twee jaar later, toen hij als militair met Koninginnedag op de Dam stond, zag hij Els voorbijlopen. Sinds die tijd heeft hij haar niet meer uit het oog verloren. In de jaren zestig was er woningnood. Om eerder in aanmerking te komen voor een huis, zijn Peter en Els in 1964 voor de wet, en een jaar later voor de kerk getrouwd. Ze kregen twee kinderen; Claudia en Ronald. Na Amsterdam en Purmerend zijn ze in Obdam komen wonen. Aan de Tulpenstraat hebben ze, 46 jaar lang, met veel plezier gewoond.

Op donderdag 12 augustus hielden we in de pastorietuin een gezellige barbecue met de Tuinkabouters en hun partners. De weergoden waren ons gunstig gezind. Het leek een goed begin van het kermisweekend. Maandag beleefden de jongeren het hoogtepunt van de kermis op het kerkplein. Het was een feest dat zonder wanklank verliep. ’s Middags om 17.00 uur was alles weer opgeruimd. De dag ervóór was bekend geworden dat de twintigjarige Wout Neefjes was overleden tijdens een tocht door Oostenrijk op de mountainbike. Voor veel jongeren zal deze kermis, die ‘illegale eerste deun’ op het Kerkplein, voor altijd verbonden zijn met het bericht van het overlijden van hun vriend Wout. Maar nog veel groter was de schok voor de familie. Er is nauwelijks iets denkbaar dat erger is dan het verliezen van je kind of kleinkind. En dan zo onverwachts, zo onvoorbereid… Als u dit leest heeft de uitvaart van Wout al plaatsgevonden. In de kerk zullen we blijven bidden voor hem en ook om kracht voor zijn familie. Hij laat een leegte achter die niet op te vullen is. Wat we deze week ook nog meemaakten in de kerk, was het afscheid van Piet van Baar als voorganger. Piet is meer dan vijfentwintig jaar actief geweest in de Marcusparochie in Hensbroek, als penningmeester, als voorganger en in nog veel andere functies, en totdat de Marcusparochie werd opgeheven, was hij ook lid van het Regiobestuur. In de Victorkerk ging hij ook regelmatig voor. Met veel betrokkenheid en inspiratie wist hij mensen een spiegel voor te houden. Dat stemde vaak tot nadenken. Op zaterdagavond 21 augustus ging Piet voor de laatste keer bij ons voor. Aan het eind van de viering, lichtte hij in een persoonlijk slotwoord toe waarom hij zich gedwongen voelde om te stoppen. Hij had er diverse redenen voor. Als eerste noemde hij de moeilijkheden die zijn ontstaan rond de verkoop van de grond van de Marcuskerk. Met de belanghebbenden en andere inwoners van Hensbroek had het regiobestuur hierover een overeenkomst bereikt. Het bisdom stak hier echter een stokje voor, tot grote frustratie van Piet en van vele andere Hensbroekers. Het wordt voor Piet ook moeilijker om zich thuis te voelen in een kerk waar de teugels steeds strakker worden aangehaald. Al langer baren de ontwikkelingen in de Katholieke Kerk hem zorgen. Daarin staat hij overigens niet alleen. Uit de reacties na de viering bleek dat veel mensen het met Piet eens waren. Zelf vind ik het een aderlating voor de parochie dat Piet ermee gestopt is. Piet was een integere voorganger die durfde te zeggen waar het op staat. Kritische geluiden van betrokken parochianen… als pastor kun je eigenlijk niet zonder! Een deel van het Parochiekoor, met daarin enkele oud-leden van het Marcuskoor van Hensbroek, ondersteunde de afscheidsviering van Piet met zang. Er werden delen gezongen uit de door Pierre van Diepen geschreven Marcusmis en ook klonk het Marcuslied, het lied van de patroon van Hensbroek, dat in de Marcuskerk vaak werd gezongen. Het was goed om dit lied weer te horen en in gedachten terug te zijn in die kleine, gemoedelijke Marcuskerk. Zelf kwam ik graag in dat kerkje, dus ik begrijp wel enigszins wat Piet en andere Hensbroekers gewend waren en waar ze naar verlangen. Nu Piet gestopt is met voorgaan, is er weer een schakel verdwenen die de Victorkerk met de Marcuskerk verbindt. Het is een groot verlies voor de parochie en vooral voor de Hensbroekers. Zij blijven welkom in de Victorkerk.

Eén van de leuke dingen van de Olympische Spelen vind ik, dat er sporten in de schijnwerpers komen te staan waarvan ik nauwelijks iets wist. Zo was het handboogschieten mij tot voor kort onbekend. Natuurlijk, ik had er weleens van gehoord en kon me er wat bij voorstellen, maar dat ‘we’ daar goed in waren, daarvan had ik geen flauw idee. Dat we er een zilveren medaille aan overhielden, komt trouwens vooral door een Mexicaanse die wegens de liefde naar Nederland is verhuisd en nu voor ons land uitkomt. Hier in de dorpen was het aantal sportmogelijkheden vroeger beperkt. Voor jongens was er de voetbal, voor meisjes de gym of de handbal. Nu is het aanbod veel groter en maken veel kinderen zelf een keuze. Dat er dan clubs zijn die in ledental achteruitgaan, dat moeten we dan maar op de koop toe nemen. Ook wat het geloof betreft, maken mensen zelf keuzes. Zo hoort het ook! Maar het heeft tot gevolg dat ook de Kerk een vereniging is, die steeds kleiner en steeds onbekender wordt, ondanks de buitenlandse priesters die, uit liefde voor God en voor de mensen, naar Nederland gekomen zijn. De voorzitter van de handboogschuttersbond is blij met alle aandacht die zijn sport nu krijgt vanwege die zilveren medaille. Hij hoopt dat er daardoor veel mensen zullen zijn die enthousiast worden voor het handboogschieten. Geef hem eens ongelijk! De Kerk krijgt in de media ook veel aandacht, maar dat is vrijwel altijd vanwege slecht nieuws. Toch heeft dat gelukkig weinig invloed op de mensen die meedoen in de parochies. Laten wij maar gewoon blijven bidden en proberen te doen wat gedaan moet worden. En laten we af en toe eens iemand uitnodigen om met ons mee te gaan. Wij zijn het, die de mensen enthousiast kunnen maken voor God en zijn blijde boodschap, maar dan moeten we ze wel de kans geven om de Kerk en het geloof te leren kennen en mee te gaan doen, want daarmee begint het!

Jongelui zoeken vaak grenzen op en overschrijden die ook wel eens… Neem ze dat eens kwalijk! De meeste jongeren willen nu eenmaal graag experimenteren en kijken hoever ze kunnen gaan. Aan het begin van de zomer leken alle deuren weer open te gaan en leek de weg naar het avontuur weer vrij. Dat duurde niet lang. De besmettingscijfers gingen te snel omhoog en we kregen te maken met maatregelen waardoor de vrijheid weer werd ingeperkt. Persoonlijk voel ik me daar niet door  belemmerd, maar ik denk toch wel eens aan de jongeren die zo graag hun vleugels willen uitslaan. Ze zullen dat deze zomer vooral in ons eigen land moeten doen, net als de watervogels in de polder. Ze zullen nu creatief moeten zijn om van deze zomer iets moois te maken, maar het kan wel, daarvan ben ik overtuigd. Genieten van het water, van de rust, van een klein maar select gezelschap… . Dat is toch niet alleen maar iets voor ouderen… Leef in het nu, grijp de kansen die het leven je nu biedt en probeer ervan te genieten, of je nu jong bent of oud. Ik wens jullie allen een mooie zomer!