Peter en Jan, hartelijk bedankt!


Weggaan kun je beschrijven als een soort van blijven, dichtte Rutger Kopland. Dat geldt in elk geval voor de twee mannen die in de afgelopen maanden de Parochieraad hebben verlaten: Peter Wortel en Jan Beentjes. Allebei hebben ze zich jarenlang voor de Sint Victorkerk ingezet.

Het is meer dan twintig jaar geleden dat Peter in het bestuur kwam, aanvankelijk als secretaris, maar na het vertrek van de vorige penningmeester nam hij deze functie op zich. Omdat Peter een financiële achtergrond heeft, was die taak hem op het lijf geschreven. Een paar jaar geleden liet Peter al doorschemeren dat hij wilde stoppen. Zolang er nog geen nieuwe penningmeester gevonden was, zou hij doorgaan. Diverse mensen werden gevraagd, maar zonder succes. Een jaar geleden hakte Peter de knoop door: na de zomer zou hij stoppen. Als ultieme poging om een opvolger te vinden, plaatste hij een oproepje in de Rotonde. Het enige resultaat daarvan was dat Peter zelf door drie organisaties gebeld werd met de vraag of hij niet bij hen penningmeester wilde worden. Onze zoektocht leverde dus geen nieuwe kandidaat op. Daarom heeft Peter besloten een groot deel van de financiële administratie te blijven verzorgen. Met name de dagelijkse dingen waar je als kerk mee te maken hebt, blijft hij doen. Ook schuift hij bij onze vergadering aan als de begroting of de jaarrekening behandeld moet worden. We zijn Peter dus nog niet helemaal kwijt en daar zijn we erg gelukkig mee.

De volgende en voorlopig hopelijk laatste ‘vertrekker’ is Jan Beentjes. Hij heeft twintig jaar lang de technische zaken behartigd. Hij kent het hele gebouw als zijn broekzak. Er hoefde maar iets te wezen of hij was erbij om het te herstellen of te verbeteren. Om het jaar wordt onze kerk nauwkeurig geïnspecteerd door de monumentenwacht. Het rapport dat we naar aanleiding daarvan krijgen, werd door Jan altijd minutieus bestudeerd. Maar als de monumentenwacht al aandachtspunten had waar iets aan gedaan moest worden, dan ging dat meestal om dingen die Jan zelf ook al had gezien. De staat van onderhoud van de Sint Victorkerk wordt dan ook steeds beoordeeld als tip-top in orde. Ook Jan stond al langer op het punt om uit de Parochieraad te stappen, maar hij wilde niet alles in één keer loslaten. In René Karels had de Parochieraad een nieuw lid gevonden. Aan hem kon Jan geleidelijk de technische zaken overdragen. Maar er was nog zoveel meer wat hij voor de parochie deed. Hoe moesten we daarmee verder… Er ging een zucht van verlichting door de Parochieraad toen Jan vertelde wat hij zou blijven doen. Voor de technische zaken blijft hij op de achtergrond beschikbaar en met de andere werkzaamheden die hij ook al jarenlang voor de parochie doet, gaat hij door. Zo blijft hij contactpersoon voor de Tuinkabouters. Ook blijft hij samen met José Appelman verantwoordelijk voor het parochiesecretariaat. Ook de contacten met de Eritreese geloofsgemeenschap blijven lopen via Jan. En uiteraard blijft hij zingen bij Entre-Deux. Jan is dus nog regelmatig te vinden in de kerk of in de pastorie.

Met de Parochieraad zijn Jan en Peter dus gestopt, maar als vrijwilliger hebben ze allebei geen afscheid genomen. Toch wil ik hen op dit moment hartelijk danken. Meer nog dan andere parochies is de Sint Victorparochie in de afgelopen tijd door woelige baren gegaan. We herinneren ons allemaal de moeilijkheden die pastor Paul Vlaar heeft ondervonden naar aanleiding van de Oranjemis in 2010. Het Kerkbestuur, waarvan Jan en Peter toen al deel uitmaakten, is altijd voor Paul opgekomen en heeft geprobeerd hem voor de parochie te behouden. Na zijn vertrek in 2015 kwam ik als nieuwe pastor. Maar ook ik werd door het Kerkbestuur met open armen ontvangen. Ook daarom, Peter en Jan, nogmaals hartelijk dank voor alles wat jullie tot nu toe voor de Sint Victorkerk hebben gedaan. Hopelijk blijven we nog lang met elkaar samenwerken en elkaar ontmoeten.