Berichten

‘Huil niet omdat ik er niet meer ben maar glimlach omdat ik er was. Ik heb een mooi leven gehad.’ Deze tekst moest op de rouwkaart komen van Adrie Bakker. Dat had hij zelf zo bepaald. Ook had hij al twee keer een brief geschreven waarin hij de belangrijkste gebeurtenissen uit zijn leven had opgesomd en zijn familie en vrienden voor hun bijdragen aan zijn mooie leven had bedankt. Adrie was op het ergste voorbereid. Al jarenlang hield hij er rekening mee dat hij plotseling zou kunnen overlijden. Dat gebeurde in zijn eigen huis aan de IJvelandssloot in alle rust op donderdag 28 november 2024.

In de pastorie van de Sint Victorkerk wordt vanaf maandag 27 januari een Alpha-cursus gegeven, een basiscursus van tien avonden over het christelijk geloof. Elke bijeenkomst begint met een lekkere maaltijd, gevolgd door een inleiding en een open gesprek in de kleine groep. Je ontdekt op een laagdrempelige en gezellige manier wat het geloof met je doet.
Pastor Anne-Marie van Straaten en ik geven samen deze cursus. Heb je interesse in het geloof of ben je zoekende, dan is het iets voor jou. Maar ook als je ervaring hebt met het geloof en behoefte hebt aan verdieping, ben je welkom. De cursus loopt vanaf 27 januari tot 31 maart, iedere maandagavond. We beginnen telkens met de maaltijd om 18.00 uur.
Bij deze cursus gaan we ook een dagje uit. Dat wordt een inspirerende dag die we zullen doorbrengen in een klooster.
Wil je meer weten over deze cursus of wil je je aanmelden, neem dan contact met mij op. Pastor Bert Glorie Tel.: 06-27318504 E-mail: pastorbert@sintvictorparochie.nl

Op het kerkplein begon de kersttijd op 7 december met de plaatsing van de twee grote kerstbomen. Dat leek dit jaar wel sneller te gaan dan anders. In een mum van tijd stonden ze er. En ze staan er nog steeds nu ik dit schrijf. Een paar dagen later werd in de kerk de kerstversiering aangebracht en de kerststal geplaatst.
Op 14 december was er een mooi kerstconcert van fanfare Muzieklust en het Parochiekoor. Iedereen die erbij was, ging met een kerstgevoel naar huis. En toen moest Kerstmis zelf nog komen! Er waren twee prachtige vieringen op Kerstavond, met telkens een volle kerk. Eerst was er de gezinsviering met het Sing Along kinderkoor dat dit jaar uit bijna dertig kinderen bestond. Daarna kwam de woord- en communieviering met Sing@Victor. Het thema was ‘Het Licht van het Kerstkind’. Daarom was het mooi dat juist deze avond de nieuwe gekleurde verlichting in gebruik werd genomen, die in de week daarvoor aangelegd was door Jan Beentjes. De pilaren en het priesterkoor waren prachtig verlicht. 
Op Eerste Kerstdag was er een sfeervolle viering met Entre-Deux en op Tweede Kerstdag kwamen er veel gezinnen met kleine kinderen in de kerk voor het gezellige ‘Kindje wiegen’. Op zaterdag 28 december werd dit jaar de Lichtjesavond gehouden, waarbij de inschrijving en de start in de kerk plaatsvonden. Door veel vrijwilligers is er hard gewerkt om van deze avond een succes te maken. En dat is gelukt! Op Oudejaarsavond zong het Parochiekoor. Het was een viering van terugkijken en de balans opmaken over 2024, een jaar dat voor mij altijd gekenmerkt zal blijven door het overlijden van mijn vader. 
Zo zijn we het nieuwe jaar ingegaan, met afgelopen zondag de viering van de komst van de drie koningen naar de stal van Bethlehem. En nu de koningen aan hun terugreis zijn begonnen, mag de kerststal en alle kerstversiering zo langzamerhand weer worden opgeruimd. Graag spreek ik hier een woord van dank uit aan alle vrijwilligers die eraan hebben meegewerkt dat wij hier in de Sint Victorkerk weer met elkaar Kerstmis konden vieren met alles wat daarbij komt. De kosters, de koren, muzikanten en dirigenten, de bloemengroep en de koperpoetssters en ook alle anderen die zich hebben ingezet bedank ik hartelijk voor hun medewerking in de afgelopen weken. Tevens wil ik iedereen bedanken die mij een Kerstkaart heeft gestuurd. Ik vind het altijd weer bijzonder om zoveel goede wensen te ontvangen. Ik wens u allen van mijn kant natuurlijk ook het allerbeste voor het nieuwe jaar. Laten we met elkaar van het jaar 2025 hier in Obdam een mooi jaar proberen te maken.

Heel veel dank voor uw inzet van het afgelopen jaar. Op allerlei gebied mochten we op uw steun rekenen. Er is heel veel gebeurd binnen onze parochie. Het realiseren van een prachtige voortuin, in samenwerking de tuinkabouters en Stichting Oud Obdam-Hensbroek. Met onze Sint Victorkerk als centrum van saamhorigheid, kijken we vol vertrouwen naar wat 2025 ons zal geven; een prachtig jaar voor u en het parochiële leven. Wij wensen u een Zalig Kerstfeest en een gelukkig Nieuwjaar met alle goeds voor 2025 Bert Glorie, Anny de Boer, Ellen de Boer, Gerda Wester, Win Bijman, Jan Beentjes en Peter Wortel

Zaterdagmiddag 7 december hebben de mannen van de kerstbomenploeg weer de grote buiten kerstbomen geplaatst. Nico Appel, Piet Klaver, Peter Smal, Jack van Diepen, George Dekker en Vic Obdam, zijn namens de groep ondernemers, die de kerstbomen financieren, aan de slag gegaan. Dit doen ze al meer dan 20 jaar!!! Met een kraan van de Loonbedrijf van Diepen die door Quinten Vriend werd bediend, was deze zware klus in ‘no time’ geklaard. Alles verliep als een geoliede machine. Maandag 9 december zijn de lichtjes door Klaver Giant Groep erin geplaatst. In onze nieuwe voortuin komen de beide kerstbomen nog beter tot hun recht, want ze staan mooi vrij en zijn van top tot teen te bewonderen. Wist u dat deze bomen niet de enige schenking is, die deze ondernemersgroep voor hun rekening neemt? Elk jaar verrassen ze iemand uit het dorp, die een steuntje in de rug kan gebruiken. Wat een prachtig gebaar. Wij kunnen alleen maar zeggen: Kanjers bedankt! De komende tijd kan heel Obdam weer volop genieten van deze lichtjes in de duisternis. Parochieraad St.Victor

Nel Weel werd in Zuid-Scharwoude geboren in de jaren dertig. In deze jaren en in de oorlog die daarop volgde, werd haar karakter gevormd. Ze was een vrouw die vrede wilde. Ze groeide op in een gezin waar veel armoede was en wilde vooral graag zorgen voor een ander. De kraamzorg was haar doel. Dat is er helaas nooit echt van gekomen. Wel heeft ze gebakerd bij familieleden en later nam ze haar kinderen ook veel zorg uit handen. In 1957 trouwde ze met Nic Gieling uit de Wogmeer. Ze gingen wonen in Obdam en kregen vier kinderen: John, René, Frank en Helma. Toen in de jaren zeventig de welvaart toenam, kochten ze een huis aan de Horstenburgstraat. Nel sloeg haar vleugels uit. Ze ging werken bij bakker Dekker, waar ze enorm van genoot, en ook verenigingen deden nooit tevergeefs een beroep op haar. Zo zat ze vaak in het ééndagsbestuur van het vrouwengilde. Dat leidde ertoe dat ze met enkele andere dames het West-Fries Cabaret gezelschap ‘Effies Omkoiken’ oprichtte, waarin ze vooral met de vertolking van de Zangeres zonder Naam met de lange armen wereldberoemd werd in West-Friesland.

Het is al meer dan tweeduizend jaar geleden dat Jezus op aarde kwam, kwetsbaar en klein. Toch kon dit kleine kind houvast geven. De herders van Bethlehem waren de eersten die dat zagen. Dit kind kwam van God en zou de mensen uitzicht bieden op een betere wereld, een wereld waarin het anders kan. Er hoeft niet altijd oorlog te zijn. Er hoeft niet altijd ruzie en tweedracht te zijn. Mensen kunnen zich met God verzoenen en met elkaar. Dat kan nog steeds. Laat het feest van de geboorte van Jezus ook ons houvast geven, want wij zijn niet anders dan die herders. Wij zijn mensen zoals zij, mensen met de mogelijkheid om ruzies bij te leggen, mensen die elkaar tot steun kunnen zijn, nu en in de toekomst. Ik wens u allen een zalig Kerstmis en een gelukkig Nieuwjaar. Dat er vrede mag zijn in de wereld, in uw huis en in uw hart.

Op Kerstavond zijn er dit jaar twee vieringen in onze Sint Victorkerk. Na de familieviering, die om 19.00 uur begint, is er om 21 uur een Woord- en Communieviering die opgeluisterd wordt door het koor Sing@Victor. Op Eerste Kerstdag kunt u om 10.00 uur een Eucharistieviering bijwonen waarin het koor Entre-Deux zingt. Op de ochtend van Tweede Kerstdag is er geen viering in de Marcuskapel. Ook in het weekend van 28 en 29 december is er geen viering in onze kerk. Liefhebbers van het Parochiekoor zullen moeten wachten tot Oudejaarsavond. In de afgelopen jaren werd er in de viering van Oudjaar cd-muziek gedraaid. Ik weet dat dit door veel mensen gewaardeerd werd, maar toch ben ik blij dat dit jaar één van onze koren het jaar weer uitluidt. Die eer komt toe aan het Parochiekoor.

Op Tweede Kerstdag is er in de kerk weer ‘kindje wiegen’ oftewel Kerst voor de allerkleinsten. Tussen 11.00 en 13.00 uur is iedereen welkom om het kindje te bewonderen dat in de kribbe ligt. Hij heet Kees, maar we noemen hem Jezus. Maria en Jozef zijn er ook. In het stro lopen twee schapen en er is ook een lieve pony. Natuurlijk is de kerk zelf ook mooi versierd en staat er ook een ‘gewone’ kerststal. Tussen 11.00 en 13.00 uur kunt u komen en gaan wanneer u wilt. Het wordt een gezellige boel voor jong en oud.

Er wordt dit jaar weer een koor gevormd van kinderen die op Kerstavond gaan zingen. Het kinderkoor heet Sing Along, dat ‘zing maar mee’ betekent. En u kunt als kerkganger dan ook naar hartenlust meezingen, want de liedjes die gezongen worden, zijn allemaal bekende kerstliedjes. Natuurlijk wordt verteld hoe Jezus in Bethlehem werd geboren. Wilt u met uw (klein)kinderen op Kerstavond iets van de gezellige kerstsfeer proeven, kom dan om 19.00 uur naar de kerk om deze familieviering mee te maken. De voorganger is Hanneke Ocheda.

Op 1 november is Rinus Neefjes overleden op de leeftijd van 83 jaar. Rinus groeide op in Obdam in een gezin met twee broers en negen zussen. Na de lagere school ging hij naar de tuinbouwschool en heeft hij bij verschillende tuinders gewerkt. Hij bracht zijn dienstplicht in Suriname door en dat heeft een onuitwisbare indruk op hem gemaakt. Hij leerde zichzelf beter kennen en besefte dat hij niet de enige was die ‘anders’ was. Na deze periode werd hij via omscholing stukadoor. Hij werd alom geprezen vanwege zijn vakmanschap en werklust. In dat werk werd hij echter niet gelukkig, zoals hij ook zoekende was naar de juiste partner in zijn leven. Als goede danser was hij geliefd bij de vrouwen, maar voor zijn levensgeluk wilde Rinus, na de nodige verkeringen en twijfels, met een man verder.

Op zaterdag 16 november overleed mijn vader. Hij is 95 jaar geworden. Samen met mijn moeder woonde hij nog steeds in mijn ouderlijk huis in Egmond aan den Hoef. Hij was er dus altijd als ik ‘thuis’ kwam. Van veel parochianen mocht ik blijken van medeleven ontvangen, door kaarten, e-mails of een stevige handdruk. Ik wil iedereen daarvoor hartelijk bedanken.

Hoe overal al huizen versierd zijn en wat er aan lichtjes en kerstbomen nu al te bewonderen is, ik kan dat niet zien. Misschien komt het daardoor wel, dat het kerstgevoel bij mij nooit zo vroeg in het jaar begint. Maar het kan ook komen doordat het in de kerk nog lang geen Kerstmis is. Ja natuurlijk, de kerk wordt dezer dagen ook versierd en de kerststal wordt weer opgezet. Ook de kerstbomen buiten worden in de komende week weer neergezet. Maar als we naar de vieringen kijken, dan is het nog lang geen Kerstmis. Zondag begint de Adventstijd, de tijd waarin we wachten op de geboorte van het Kind Jezus. Vier weken lang vieren we dat Hij komen zal. Zondag steken we eerste van de vier kaarsen aan op de Adventskrans. Daar komt er iedere zondag één bij. Zo groeien we langzaam naar het kerstfeest toe. De lezingen gaan telkens ook over verwachting. De profeten in het Oude Testament hadden al hoge verwachtingen van de komst van de Messias, de Gezalfde van God. Met de komst van Jezus kwamen die verwachtingen uit, maar dat vieren we pas op Kerstavond, in de nacht van 24 op 25 december. Dan wordt het Kind geboren en dan pas begint bij mij het kerstgevoel.

In de Sint Victorparochie van Obdam wordt de Victorspeld uitgereikt aan iemand die zich op een bijzondere wijze heeft ingezet voor de parochie. Op zaterdag 16 november viel deze eer te beurt aan Gura van Kampen, tijdens de viering van het feest van St. Cecilia. Heel veel jaren trouwe dienst heeft Gura als vrijwilligster aan de Sint Victorparochie gegeven. Als sopraan zingt ze al vele jaren bij het parochiekoor de sterren van de hemel. Ook werd Gura gevraagd om gastvrouw te worden op de pastorie. Dat betekent samen met een collega een ochtend in de week op de pastorie aanwezig zijn om mensen van koffie of thee te voorzien, misboekjes vouwen en nieten en allerlei huishoudelijke klusjes doen. Ook zorgde zij samen met schoonzus Els van de Berg tijdens de aangeboden feestavonden voor de veiling, dat iedereen op de pastorie van een hapje en een drankje kon genieten. Geen moeite is haar te veel, aanpakken en doen was altijd haar leus. Daarom werd een totaal verraste Gura na afloop van de viering naar voren gevraagd en werd in het bijzijn van man, kinderen en kleinkinderen de onderscheiding, door de voorzitter van de parochieraad de heer Win Bijman, opgespeld. Zij heeft de erespeld van de Sint Victorparochie dik verdiend. Gura, van harte gefeliciteerd! Parochieraad Sint Victor Obdam

In de Sint Victorkerk is op zaterdag 17 november tijdens de viering van St.Cecilia Martha Veul-Zuijdam gehuldigd. Na afloop van de Paulus mis, die het Parochiekoor vier-stemmig naar voren bracht, met als slotlied: ‘Eens zullen de bazuinen klinken’, werd Martha in het zonnetje gezet. Een duidelijker aanwijzing voor deze jubilaris was er niet denkbaar. Pastor Bert stak de loftrompet voor haar uit. Martha Veul-Zuijdam zingt al 25 jaar als alt. Het grootste deel van die 25 jaar heeft ze bij het Marcuskoor in Hensbroek gezongen. Maar dat niet alleen, ook zorgde ze voor koffie en thee tijdens de repetities. En als lid van de bloemengroep zorgde ze voor de prachtigste versieringen en bloemstukken in de Marcuskerk. En toen deze parochie opging in de Sint Victorparochie van Obdam, sloot ze zich hier bij het Parochiekoor aan. Ze heeft zich zeer verdienstelijk gemaakt voor het koor en de kerk. Daarom werd zij onderscheiden met het erediploma van St. Gregorius, de Gregoriuskaars en ontving ze een mooi boeket uit handen van de voorzitter van de parochieraad Win Bijman. Parochieraad Sint Victor Obdam

Voor de levende Kerststal in de Sint Victorkerk zijn wij op zoek naar een moeder Maria en een kindje Jezus m/v. Op Tweede Kerstdag is er tussen 11.00 en 13.00 uur Kerst voor de allerkleinsten. Kinderen en hun (groot)ouders komen naar de kerk om daar alles te bekijken. Natuurlijk willen ze de schapen en de ezel zien, maar ook het kindje Jezus en zijn moeder. Dit jaar hebben we nog geen kandidaten gevonden om deze rollen te vervullen. Als je een kindje hebt dat nog geen jaar oud is, dan is dit echt iets voor jou! Als de vader van het kind Jozef wil zijn, dan kan dat natuurlijk ook, maar eventueel hebben we daar al een andere kandidaat voor. Het gaat dus vooral om Jezus en Maria. Kleding is er al. Het is op die Tweede Kerstdag in de kerk een gezellige drukte. Jezus blijft daar altijd heel ontspannen bij. Durf je het aan met je kind, of wil je meer informatie, neem dan contact met me op: Pastor Bert Glorie, 06 2731 8504

Zaterdagavond 16 november  is er aan het eind van de viering een deurcollecte voor de PCI, de Parochiële Caritas Instelling. In de parochies van het dekenaat Hoorn was het al een tijdlang gebruik dat de PCI een collecte hield rond het feest van Sint Maarten. Maar Paus Franciscus kwam op het idee om een speciale zondag uit te roepen met aandacht voor de armen. Deze zondag wordt zondag van barmhartigheid genoemd. Dit jaar valt de zondag van barmhartigheid op 17 november. Daarom hebben wij ervoor gekozen de jaarlijkse collecte voor de PCI te houden in de viering van morgenavond. Het geld waarover de PCI beschikt, is bedoeld om, zonder aanzien des persoons, individuen en gezinnen een steuntje in de rug te geven die aan de grond zitten en voor grote uitgaven staan. Ondanks de jaarlijkse collecte in de Sint Victorkerk zijn de inkomsten van de PCI Obdam al jaren te laag om de uitgaven te dekken. Ik beveel deze collecte dan ook van harte bij u aan. Een financiële bijdrage kan ook worden overgemaakt naar IBAN:
NL58 RABO 0340 1957 62 t.n.v. PCI Obdam.

Na Hubertus (3 november) en Martinus (11 november) is morgenavond (16 november) opnieuw een heilige aan de beurt om in onze kerk te worden vereerd. Het is Cecilia, de patrones van muzikanten en zangers. Het Parochiekoor zal zijn mooiste klanken ten beste geven. Een jubilaris uit het koor wordt tijdens deze viering gehuldigd en tevens zal één van onze vrijwilligers als dank voor haar langdurige inzet voor de parochie de Victorspeld ontvangen.

Op zaterdagavond 2 november vond de jaarlijkse Allerzielenviering plaats. Een kleine tweehonderd mensen waren naar de kerk gekomen om deze viering bij te wonen. Voor tweeëntwintig mensen die in het afgelopen jaar overleden zijn, werd een kort In Memoriam uitgesproken. Van hen werd ook een foto getoond. Het koor Sing@Victor begeleidde de viering met goed gekozen liederen bij het thema: door gouden draden verbonden. Dat de viering als troostrijk werd ervaren, mocht blijken uit de vele complimenten die de leden van de afscheidsgroep in ontvangst mochten nemen. Door gouden draden van liefde blijven we met onze dierbare overledenen verbonden. Het is goed om hen te blijven herdenken.

De dames van de werkgroep Eerste Heilige Communie staan in de startblokken om aan de gang te gaan. Dolgraag willen zij kinderen uit groep 4 voorbereiden op het ontvangen van de Eerste Communie. Dat gebeurt sinds jaar en dag in onze Sint Victorkerk. Zal dat dit jaar ook weer zo zijn?Vorig jaar waren er zeven kinderen die zich voor het voorbereidingstraject hadden aangemeld. 
Dat was net voldoende om een leuk groepje te vormen. En een leuk groepje was het! Dat kan ik uit eigen ervaring zeggen. Ook dit jaar hopen we weer op een dergelijk aantal deelnemers. Dan gaan we er weer voluit voor. Als het aantal kinderen te klein wordt, zal er met andere parochies moeten worden samengewerkt. Het is niet gezegd dat de viering van de Eerste Heilige Communie dan niet in onze kerk zal plaatsvinden. Wel is het zo dat onze werkgroep dan niet meer verantwoordelijk zal zijn voor het voorbereidingstraject. Die taak geven ze dan uit handen aan pastoraal werkster Anne-Marie van Straaten. Om te weten of het Eerste Communieproject door kan gaan in de Sint Victorkerk is het daarom belangrijk dat kinderen zo spoedig mogelijk worden aangemeld. ( Zie: https://sintvictorparochie.nl/eerstecommunie/) De dames van de werkgroep zijn er klaar voor.

Met medewerking van de Jachthoornblazersgroep ’t Wildrijk is er in onze Sint Victorkerk een prachtige eucharistieviering gehouden, met het treffende thema; ‘Houden van God en de mensen om ons heen’. Pastor Bert ging voor. Aan het einde van de viering werden de Hubertusbroodjes, in het zuiden beter bekend als de Hubkes, gezegend. Een klein wit bolletje gevuld met anijszaadjes. Deze broodjes bieden bescherming tegen ‘ziekte en kwade invloeden’. Ook stond er voor iedereen een lekker glaasje Jägermeister klaar. De meegebrachte dieren kregen de zegening. Sint Hubertus is de beschermheilige van de jacht, hieronder de legende. Het leven lachte Hubertus toe tot die ene gebeurtenis op de dag van Goede Vrijdag, de sterfdag van Jezus. Hij was met zijn vrienden op jacht. Hoog te paard, met de jachthoorn op zijn rug, reed hij voor hen uit. De honden waren al diep het bos ingetrokken. Zwijgend volgden de jagers hun spoor en speurden tussen de bomen naar wild dat zich daar kon verschuilen. Plotseling hoorden ze in de verte hondengeblaf. Ze gaven hun paarden de sporen en haasten zich in de richting die de honden aangaven. Daar- ver voor hun uit- zagen ze een hert wegvluchten. Ze volgden het dier lange tijd tot het op een open plek in het bos bleef staan. Met opgeheven hoofd keek het recht in de ogen van Hubertus. De jagers spanden hun bogen voor het beslissende schot. ‘Niet schieten!’ riep Hubertus naar zijn vrienden. Hij zag dat het gewei van het hert begon te stralen en hoe er middenin een lichtend kruis verscheen dat zijn ogen verblindde. Hij versteende van angst. Op dat moment klonk er een stem die zei: ‘Hubertus, hoe lang nog laat je je leiden door de hartstocht die het levensgeluk van jezelf en anderen in de weg staat? Als je je niet tot de Heer keert, zul je naar de hel gaan.’ Hubertus komt van zijn paard, knielt neer en vraagt wat hij moet doen. “Ga naar mijn dienaar Lambertus en doe wat hij u zegt,’ is het antwoord. Bij het zien van het kruis en het horen van de stem, herinnert hij zich ook dat een hert een deel van Gods schepping is, die onderhouden en bewaard moet worden. Hij keert zich af van de jacht en vervoegt zich bij Lambertus, de bisschop van Maastricht, wiens opvolger hij later zal worden.  

Het was een frisse, heldere zondagochtend, ideaal voor de jaarlijkse Kapellentocht. De deelnemers verzamelden zich vroeg in de ochtend, en onder luid klokgelui vertrok de groep van ruim dertig wandelaars om half acht voor de zestiende editie van deze bijzondere wandeltocht. De tocht kende dit jaar een nieuwe route: in plaats van de gebruikelijke wandeling naar de kapel van Onze Lieve Vrouwe ter Nood in Heiloo, werd nu de kapel bij de Lourdeskerk in Zuidermeer als eerste bestemming gekozen. Met een afstand van ongeveer 15 kilometer sloot ook een aantal nieuwe wandelaars aan bij de groep. De tocht begon met een zegen van pastor Bert Glorie. Hij las ook een toepasselijk gedicht voor, waarin beschreven werd dat een wandelaar nooit alleen is en altijd gezelschap heeft van het omringende natuurgeluid. Het gaf de groep een gevoel van verbondenheid en rust en met een opkomende zon op de achtergrond leek het wel een symbolisch begin van een bijzondere tocht. De route leidde onder meer langs Hofland en over het land van de familie Kranenburg, wat de Lutkedijk iets korter maakte. Rond negen uur bereikte de groep Zuidermeer, waar ze hartelijk werden ontvangen met koffie. Koos Molenaar en zijn echtgenote en Koos Otten deelden een stukje van de rijke geschiedenis van de kerkgebouwen met de groep. Pastor Bert zong tot slot een Marialied, wat de sfeer een extra dimensie gaf. Onderweg werd er volop gepraat en gelachen. De sfeer was goed en de gesprekken levendig; deelnemers kwamen behalve uit Obdam uit verschillende plaatsen in de omgeving, waaronder Bovenkarspel en Warmenhuizen. Na de tussenstop leidde de route verder via Bobeldijk, Spierdijk, de Wogmeerdijk en het Kwakelpad. De Wogmeerdijk bood de nodige uitdaging met enkele hekjes, maar rond kwart voor twaalf keerde de groep terug bij de Sint Victorkerk, waar nogmaals koffie klaarstond. Om twaalf uur woonde een meerderheid van de wandelaars nog een mooie Sint Hubertusviering bij, ter gelegenheid van de opening van het jachtseizoen. Deze werd opgeluisterd met muziek van jachthoornblazers. De aanwezigheid van het parochiebestuur en de deelname van pastor Bert Glorie gaven de tocht extra betekenis. De dag eindigde met een gevoel van tevredenheid en saamhorigheid, en positieve geluiden over deze nieuwe opzet waren duidelijk hoorbaar. Met deze succesvolle zestiende editie ligt de weg open voor een vervolg; de kans is groot dat we volgend jaar de 17e Kapellentocht kunnen verwelkomen.

Op vrijdag 18 oktober overleed op 84-jarige leeftijd, een bijzondere Obdammer; Nic de Boer. Nic, opgegroeid in een groot gezin, leerde een pittig meidje kennen tijdens een behangklus in het bejaardenhuis in Spierdijk. Truus werd de liefde van zijn leven. Ze trouwden en kregen vier zoons, Robert, Erik, Léon en Dennis.
Samen met zijn broer leidde hij het bedrijf Schilderwerken De Boer, dat uitgroeide tot een begrip in Noord-Holland. Nic had een gebrandschilderd raam in het huis waar nu zoon Léon met zijn gezin woont. Het raam stelt een schilder voor en bevat de volgende tekst, die ook op de rouwkaart is afgedrukt: De schilder Al wat het oog besiet valt zonder kleur in ’t niet.

Maandagavond 21 oktober werd in de Sint Victorkerk de herdenkingsdienst gehouden voor Nic de Boer. De toeloop was groter dan verwacht, zodat de stoelen die gewoonlijk op het Priesterkoor staan, vijf minuten voor aanvang nog snel de kerk ingebracht moesten worden. En nog waren er te weinig zitplaatsen. Diezelfde situatie deed zich drie dagen later voor in de Marcuskapel. Vijf minuten voor aanvang van de viering waarin José Kruijer voor de laatste keer zou voorgaan, waren de vijfentwintig stoelen die daar staan, allemaal bezet. Ook hier konden nog net op tijd enkele stoelen worden bijgezet. En deze keer was er wel een zitplaats voor iedereen. Acht jaar geleden is José begonnen om in de Kapelvieringen voor te gaan, ééns in de zes weken. Dat deed ze nu dus voor het laatst. Er werden woorden van dank gesproken door Gerda Wester namens de Parochieraad en door Alie Luken namens de vaste bezoekers van de Kapelvieringen. Zowel van de Parochieraad als van de vaste bezoekers kreeg José een bos bloemen, en van de Parochieraad was er voor haar ook een Victorkaars. We zullen José als voorganger missen. Gelukkig blijft ze nog wel actief als lectrice in de kapel van de Horstenburgh. Lovende woorden werden diezelfde middag gesproken voor alle mensen die hebben bijgedragen aan de realisering van onze voortuin, inclusief de bankjes die daar nu staan en het informatiebord. Lovende woorden voor Ed en Sis Groustra en het bestuur van Stichting Oud Obdam-Hensbroek, die met het initiatief gekomen zijn om van de den die moest worden omgehakt bankjes te maken. Lovende woorden voor de sponsors die dit hebben mogelijk gemaakt, voor de ontwerpster van de tuin en voor al degenen die de tuin gemaakt hebben tot wat ze nu is; een groene plek in het dorp waar iedereen kan komen om rond te kijken en even uit te rusten op één van de bankjes. Na alle toespraken werden de aanwezigen door het bestuur van Oud Obdam-Hensbroek getrakteerd op een drankje in De Brink. Het is alweer een hele tijd geleden dat de eerste plannen werden gemaakt voor het ‘Dorpsplein’. Dat plein kwam er niet, maar doordat het doe-team, met Peter Borst als inspirator, met deze plannen kwam, is het wel zover gekomen dat de voortuin van de Sint Victorkerk een ander aanzien heeft gekregen. De lof die anderen werd toegezwaaid, is dus impliciet ook voor hem bedoeld. Hopelijk zal hij, net als veel andere dorpelingen en passanten, bekijken wat zijn initiatief teweeg heeft gebracht en daarbij even gaan zitten op één van de bankjes.