De derde helft


Het koffie drinken na de vieringen wordt wel het achtste sacrament genoemd, maar je zou het ook de derde helft kunnen noemen. Hier in de Sint Victorkerk drinken we sinds een jaar of vier na iedere viering koffie. Voor degenen die eraan meedoen, is het een gezellige nazit, al gaat het er heel bescheiden aan toe in vergelijking met de derde helft in sportkantines. Het blijft bij koffie en een koekje en na een half uurtje gaat iedereen weer huiswaarts.

Er zijn avonden waarop we veel breder uitpakken. Dat gebeurt bijvoorbeeld binnenkort weer, als de mensen naar de pastorie komen die één van onze veilingkavels hebben gekocht. We beginnen op vrijdag 23 januari met een popquiz. In februari volgen een avond klaverjassen en een avond kezen. Voor mij zijn het bijzondere avonden. Een groot deel ervan breng ik door in de keuken, waar ik de mensen die hapjes en drankjes rondbrengen gezelschap houd. Pas op het laatst ga ik naar de voor- of achterkamer van de pastorie om te horen hoe het met de spelers gaat. Bij het klaverjassen en kezen doe ik dat pas als iedereen is uitgespeeld.

Bij de popquiz kom ik al eerder binnen, omdat ik denk dat ik verstand heb van popmuziek en dus één van de teams wel kan helpen, maar in de praktijk valt dat bitter tegen. De muziek van de jaren zestig, zeventig en tachtig ken ik nog wel zo’n beetje, maar daarna houdt het op, terwijl de meeste vragen gaan over de popmuziek van de eenentwintigste eeuw.
De mensen die deze avonden bezoeken, spelen enthousiast hun wedstrijd, maar als je het bekijkt vanuit de parochie, dan gaat het op deze avonden zonder kerkdienst natuurlijk om de derde helft. Wel is het zo dat er op deze manier mensen over de drempel van de pastorie stappen, die dat anders nooit gedaan zouden hebben. En juist dat maakt deze avonden zo bijzonder. Ik ga er weer van genieten, van deze derde helft van het parochieleven.