Roeping

Geplaatst op: 25 juni 2017

Op zaterdag 17 juni werd in Haarlem de jaarlijkse Bavodag gehouden, een dag in de Sint Bavokathedraal, bedoeld voor kinderen die onlangs het Vormsel hebben ontvangen of dit sacrament binnenkort toegediend krijgen.
Er waren op die dag zo’n driehonderdvijftig kinderen bij elkaar die in de kathedraal van alles konden doen en beleven.
Het thema van de dag was: je komt als geroepen. Na een spectaculaire opening met abseilers en grote vlammen gingen de kinderen in groepjes op verkenning door de kerk.
Vanuit onze regio was er een ruime vertegenwoordiging. Van de meeste parochies waren de vormelingen er, pastoor Nico trad op als presentator, burgemeester Posthumus was van de partij en ook ik mocht erbij zijn.
In verschillende kleine kapelletjes, verspreid over het gebouw, zaten mensen met wie de kinderen konden praten, mensen met een bijzonder beroep of een bijzondere roeping.
Zo konden de kinderen in een kapelletje aan burgemeester Posthumus vragen waarom hij burgemeester was geworden en wat hem aantrok in de politiek.
In een ander kapelletje konden ze aan mij vragen hoe het is om pastoraal werker te zijn en hoe het is om blind te zijn. Het gesprek ging meestal over dat laatste. Daar stuurde ik het ook zelf op aan, omdat ik weet dat kinderen daar erg nieuwsgierig naar zijn.
Totdat pastor Bruno, de Italiaanse pastoor van Langedijk met een groepje kinderen bij me kwam. Ik vertelde aan de kinderen dat ik pastoraal werker ben in Obdam en dat ik blind ben vanaf mijn geboorte.
Maar pastor Bruno onderbrak mij en riep luid met Italiaanse tongval: ‘Vertel eens over jouw roeping!’
Toen moest ik natuurlijk vertellen dat ik priester wilde worden. Ik zei dat ik me door God gedragen voelde en op datzelfde moment voelde ik dat ook. Toen ging het vanzelf.
Ik kon enthousiast vertellen over mijn geloof, over Obdam, over de steun die ik van parochianen ondervind…
Maar roeping, dat blijft voor mij een zwaar woord. Zelf zie ik het geloof en daarmee in samenhang het priesterschap als een weg die bij mij past.
Is het een roeping? Oud-pastoor Hoogenboom van Spanbroek, die op 18 juni zijn zestigjarig priesterjubileum vierde zei tegen me: ‘Het zijn de parochianen die je tot herder maken.’
Tot nu toe kan ik dat oordeel alleen maar onderschrijven.

Pastor Bert Glorie

Pastor Antonio Tocco vertrekt uit onze regio

Geplaatst op: 25 juni 2017

Trouwe kerkbezoekers kennen hem wel: Antonio Tocco, de vriendelijke Italiaanse priester die eind 2015 het team van priesters en pastoraal werkers in regio De Waterkant kwam versterken.
Hij werd pastoor van Hoogwoud, Spanbroek en de Weere. Omdat wij hier geen eigen priester meer hebben, kwam hij ook in de Sint Victorkerk en in de Marcuskerk regelmatig de mis opdragen. Met zijn Italiaanse charme veroverde hij de harten van veel parochianen.
‘In Obdam zijn de mensen altijd blij als ik kom’, heeft hij weleens tegen mij gezegd.
En zo was het ook. We waren blij als er weer eens een Eucharistieviering kon zijn en vrijwel iedereen kon met Antonio opschieten.
Er waren wel mensen die klaagden dat ze hem niet goed konden verstaan, maar over het algemeen dacht men dat dat wel zou wennen.
In twee van de drie parochies waar Antonio pastoor was waren de reacties van meer gemengde aard.
Opgeteld bij zijn gezondheidsproblemen en bij zijn wens om in een stadsparochie werkzaam te zijn, heeft dit hem ertoe doen besluiten met de bisschop in gesprek te gaan over een benoeming elders, met als gevolg dat pastor Antonio in augustus zijn functie in onze regio neerlegt.
Mensen die afscheid van hem willen nemen, kunnen dat doen op zondag 6 augustus. Op die dag zal hij in onze regio voor het laatst de mis opdragen.
Dat zal zijn in de St. Jans Geboortekerk in Hoogwoud. Waar pastor Antonio hierna zal worden benoemd is nog niet bekend. Ook is nog niet bekend hoe zijn opvolging in onze regio geregeld zal worden.
Hieronder treft u de afscheidsbrief van pastor Antonio aan.
Pastor Bert Glorie

Beste parochianen

Geplaatst op: 15 juni 2017

Met deze brief wil ik jullie vertellen dat ik eind augustus uit uw parochies en regio ‘De Waterkant’ ga vertrekken.
De afgelopen bijna twee jaar heb ik in de parochies met jullie willen samenwerken en heb gemerkt dat de ene parochie meer aandacht vraagt dan de andere.
Naar eer en geweten heb ik mijn bijdrage hierin geleverd.
Deze inspanning om alles te doen wat mogelijk was tot ieders tevredenheid heeft zijn weerslag gehad op mijn gezondheid.
Na een overleg met m’n teamgenoten en de bisschop wat het beste zou kunnen zijn voor de regio en mijzelf heb ik besloten m’n taak hier te beëindigen om in overleg met het bisdom ergens anders een nieuwe plek te vinden.
De bisschop zal in overleg met pastoor Nico en het bestuur zorg dragen voor opvolging.
Ik wil jullie allemaal hartelijk bedanken voor de samenwerking.
In het bijzonder bedank ik het pastorale team, waar ik veel steun heb ondervonden om in deze situatie in samenspraak met de bisschop een persoonlijke beslissing te nemen.
Bid voor mij en ik ben zeker dat God jullie allen zal helpen en zal voorzien in een goede opvolger.
In Christus
P. Antonio Tocco

Vertrek van pastor Antonio Tocco.

Geplaatst op: 15 juni 2017

De kennismakingsgesprekken met Antonio herinner ik me nog goed. Kennismaken met het bestuur van regio “de Waterkant”, met de vertegenwoordigers van de parochies Hoogwoud: Gré Ooijevaar, Spanbroek: Sjaak de Koning en De Weere: Ben Beemster.
Ons was er alles aan gelegen om de ‘landing’ van pastor Antonio zo goed mogelijk te laten lukken.
Binnen het team had Antonio al snel z’n plek gevonden en groeide er vertrouwen over en weer en was de samenwerking prettig. Een eerste benoeming als ‘pastoor in solidum’ met de regiopastoor in een groot samenwerkingsverband met nieuwe collega’s. Mensen leren kennen, de dorpen, de werkgroepen, koren en ‘de mores’ van een parochie, ga er maar aan staan. Na verloop van tijd leren mensen elkaar kennen en leer je als pastor je parochies kennen, je ontdekt de mooie kanten, sterke kanten, de vreugde. Je ontmoet het eerste commentaar en moet omgaan met de eerste spanningen die voortvloeien uit verschil van meningen. Wanneer er veel vreugde is in het pastoraat en je een zinvolle invulling vindt bij alle momenten van vreugde en verdriet en alle ‘groene zondagen’ door het jaar dan zijn spanningen goed te verwerken. Maar wanneer spanningen zo sterk zijn dat ze aan je ‘lijf’ beginnen te knagen dan wordt het werken – hoe lief het pastoraat je ook is – lastig.
Bij Antonio was dit de situatie. Na overleg met het team en mij en op advies van de bisschop heeft Antonio besloten niet de juiste man op de juiste plaats te zijn en heeft hij de bisschop gevraagd om een nieuwe benoeming. Het is jammer dat de veel belovende start niet verder kon groeien in onze regio. Wij wensen pastor Antonio een plaats toe waar hij voelt ‘op z’n plaats’ te zijn en gelukkig wordt.
In overleg met het bisdom wordt gezocht naar een opvolger en we hopen binnenkort meer daarover te kunnen melden.

Namens het bestuur
Pastoor Nico Knol.

Pinksteren

Geplaatst op: 12 juni 2017

Met Pinksteren hebben we gevierd dat de Heilige Geest wordt uitgestort over de apostelen. Bij het begin van de viering hebben ook wij geroepen om de komst van de Heilige Geest. Roepen is eigenlijk niet het juiste woord, want het klonk zo melodieus dat het meer weg had van zingen.
Er was bij deze gelegenheid een prachtig en krachtig koor.
Ons parochiekoor had versterking gekregen van een groot aantal leden van het Gemengd Koor uit Hensbroek.
Toen het koor begon te zingen: Veni Creator Spiritus (Kom, Schepper, Geest) maakte dat een machtige indruk. Het werd een mooie viering met een goed gevulde kerk. Moge er zo ook iets van de Heilige Geest neergedaald zijn over ons dorp en over onze parochie.

Dank u wel!

Geplaatst op: 12 juni 2017

Op 9 juni vierde ik mijn vijfenvijftigste verjaardag. Ik wil alle parochianen bedanken die mij bij deze gelegenheid hebben gefeliciteerd.
Dank voor alle goede wensen en cadeaus die ik mocht ontvangen. Dank voor het bezoek, de kaarten en de e-mails. Dank ook aan de mensen die mij die dag hebben bijgestaan. Het was weer een dag waarop ik me meer dan welkom voelde in de parochie. Dank u wel!

Op de tandem

Geplaatst op: 12 juni 2017

En zaterdag 10 juni was er dan de Rabobank Sponsortocht. Met Peter Vlaar als voorrijder heb ik eraan meegedaan.
Wat waren er weer veel Obdammers die op de fiets stapten om voor een vereniging of stichting een centje bij te verdienen.
Ondanks dat het wat terugloopt hebben we hier toch nog een bloeiend verenigingsleven. Dat wordt bij zo’n fietstocht weer eens duidelijk. En het is ook opvallend hoeveel mensen er lid zijn van meerdere verenigingen. Aan sommige mensen moet je echt vragen voor welke club ze aan het fietsen zijn, omdat je weet dat ze bij verschillende verenigingen aangesloten zijn. We hadden prachtig fietsweer: een beetje wind, af en toe een zonnetje, een goede temperatuur en een mooie route.
De route verschilde niet veel van die van vorig jaar, maar dat kan ook nauwelijks anders. Het aantal Rabobanken dat je onderweg kunt passeren, is nu eenmaal niet zo groot meer als voorheen. Wil je toch alle Rabobanken in de regio aandoen, dan is het aantal variatiemogelijkheden in de route beperkt. Maar dat mag de pret niet drukken.
Het blijft een goed middel van de bank om goodwill te kweken en de verenigingen varen er wel bij, dus laten we hopen dat de Rabobank ook volgend jaar weer een sponsortocht organiseert.

Bloemschiksters (m/v) gevraagd!

Geplaatst op: 12 juni 2017

Een katholieke kerk zonder bloemen is als… een fiets zonder achterlicht! Een ei zonder zout! Aardappelen zonder jus!
Vind u ook niet? Onlangs maakten Sjaak en Elly Mooij kenbaar dat ze wegens gezondheidsredenen met hun vrijwilligerswerk voor de parochie wilden stoppen. Elly heeft jarenlang de leiding gehad over de bloemschiksters van onze kerk. Nu zij gestopt is, wordt het voor de overige bloemschiksters moeilijk om door te gaan.
Daarom hebben we dringend behoefte aan een ervaren bloemschikster, iemand die met name bij hoogtijdagen zoals Kerstmis en Pasen kan bepalen wat we aan bloemen nodig hebben in de kerk en wat er moet gebeuren om alles op tijd klaar te krijgen.
Ook mensen die af en toe een handje willen helpen, zijn welkom.
Hebt u belangstelling, neem dan contact op met Ellen de Boer. Haar telefoonnummer is: 0226-453022.
Pastor Bert Glorie

Op een mooie Pinksterdag

Geplaatst op: 11 juni 2017

Op zondag 4 juni sloten we de Pinksterpelgrimage 2017 af. Het was al een genot om met prachtig lenteweer ’s morgens naar De Weere te fietsen. En dan met 120 mensen het feest van begeestering, van het vuur, te vieren.
In de week tussen Hemelvaart en Pinksteren gingen we van kerk naar kerk, te beginnen in Obdam. We lieten ons inspireren door muziek en elke avond nam de begeestering toe.

Pastor Bert Glorie nam ons mee in de traditie van de psalmen. Op de voorkant van het liturgieboekje stond een tekst van Jan Willem Schulte Nordholt.
Het is begonnen met David, die zo goed zingen kon.
David is dood, dichters gaan op en onder als de zon.
David heeft zo van het leven gehouden, gespeeld en gedanst en gekust,
hij heeft zo aan het leven geleden, nu is hij in diepe rust.
Maar overal op de bergen rondom Jeruzalem
overal op de aarde hoort men zijn heerlijke stem.

Op de tweede avond luisterden we naar de hedendaagse psalmist Huub Oosterhuis.
Ds. Sylvia Neuféglise nam ons mee in haar beeldrijke teksten over Gods nabijheid, het wonder van de schepping en zijn getuigenis van maatschappelijke betrokkenheid.
De componisten Bernard Huijberts, Antoine Oomen en Tom Löwenthal gaven de taal vleugels om ons omhoog te voeren.

Maar ook in onze eigen omgeving zijn er mensen die ons in beweging brengen met muziek. In Zuidermeer bracht Koos Molenaar ons het Ave Maria van Schubert ten gehore op het draaiorgel gemaakt door zijn broer Cor. Pastor Anne-Marie van Straaten sloot de meimaand, de Mariamaand af, met Maria die ons in beweging zet.
In Spanbroek luisterden we naar het persoonlijke en oprechte levensverhaal van Wil Luiken dat muziek een keerpunt in je leven kan brengen.
Het Goede, het Schone en het Ware, zeg maar God, kan door muziek tot ons komen. Sjaak Schipper sloot hierbij aan met zijn verkondiging dat het beleven van muziek, welk genre dat ook is, emoties oproept, ons echt mens laat zijn.

Vrijdagavond waren we te gast in Sijbekarspel. Daar genoten we van het saxofoonkwartet, een gelegenheidssamenstelling. Ria Ursem-de Haan vertelde over het scheppen van verbondenheid door muziek. Ook de organist Bas Rijkeboer voerde ons mee naar Pinksteren. En Ina Broekhuizen nam ons, Westfriezen vertrouwd met de wind, mee met het waaien van de Geest.

Bij de slotviering zong Margreth Koning de liederen ’Ken je mij’,van Trijntje Oosterhuis en ‘Mag ik dan bij jou?’ van Claudia de Breij. Beide liederen gaven het ultieme verlangen weer naar geborgenheid. Het werd een goddelijk JE en JOU.
Jan Verbruggen

Zo ver weg en toch zo dichtbij…

Geplaatst op: 26 mei 2017

Jezus is opgevaren naar de hemel en dus verdwenen uit het zicht van zijn leerlingen. We kennen dat gevoel als we aan een overledene denken van wie we veel hebben gehouden: zo ver weg en toch zo dichtbij…
Dit weekend vieren we Pinksteren. Dan weten we het weer zeker. Jezus is niet ver weg.
Zijn Geest die ons bijstaat, daar mogen we op rekenen. Om met Hem verbonden te blijven heb je geen wifi nodig. Bidden, je openstellen voor Gods Geest, dat is genoeg.

Welkom op de website van de Sint Victor Parochie.

Inschrijven jubileumboek

Eerste Communie

Heilig vormsel

Agenda

Deze website is gemaakt door:
Holder_logo